Ποντιακά μαθαίνει Γερμανίδα συγγραφέας για να μπορέσει να γράψει με μεγαλύτερη άνεση το νέο βιβλίο της, με κεντρική ηρωίδα μια κοπέλα που διαμένει στη Γερμανία αλλά έχει ποντιακές ρίζες και είναι από τον Καύκασο της Γεωργίας!
Εξάλλου, όπως είπε η Αγγέλικα Γιοντλ σε συνέντευξή της στο ρ/σ «Πρακτορείο 104,9 fm» του ΑΠΕ-ΜΠΕ και την εκπομπή «Με σπαστά ελληνικά» της Σοφίας Προκοπίδου, οι «Πόντιοι έχουν συγγένεια με τους Γερμανούς».
«Πρώτη φορά κατάλαβα πως έχουμε συγγένεια εμείς οι Γερμανοί με τους Πόντιους, όταν άκουσα στην ποντιακή γλώσσα ότι οι πατάτες λέγονται “καρτόφια”, και γερμανικά είναι “kartoffel”» , λέει με χιουμοριστική διάθεση η καθηγήτρια-φιλόλογος του Πανεπιστημίου του Μονάχου (LMU München) και γνωστή στη χώρα της συγγραφέας, Αγγέλικα Γιοντλ (Angelika Jodl).
(Φωτ.: Karin Walter)
Έφτασε στη Θεσσαλονίκη πριν από δυο μέρες αναζητώντας δασκάλους της ποντιακής διαλέκτου, για να μάθει «τη γραμματική της αρχαίας ελληνικής γλώσσας που σώζεται στην ποντική». Και τα κατάφερε. Με τη βοήθεια φίλων γνώρισε την καθηγήτρια Αλκμήνη Θεοδωρίδου που προσφέρθηκε αφιλοκερδώς να παραδώσει μαθήματα γραμματικής στην ποντιακή διάλεκτο. «Επέμενα να πληρώσω τα ιδιαίτερα μαθήματα, αλλά μου είπε το κάνει δωρεάν στη μνήμη των παππούδων της και των προγόνων της που διώχθηκαν από τον Πόντο» τόνισε.
Η προετοιμασία για το βιβλίο
Το θέμα θα είναι μια ιστορία νεαρής κοπέλας που είχε αλλάξει δυο πατρίδες και τελικά καταλήγει «Γερμανίδα», λέει η Αγγέλικα. «Θα έχει τον Πόντο, τη Γεωργία και την Ελλάδα μέσα, αλλά στο τέλος η ηρωίδα μου θα πει: θέλω να παντρευτώ κάποιον που δεν θα έχει πολυσύλλαβο επίθετο, όπως “χατζή…”, αλλά μονοσύλλαβο, ή το πολύ δισύλλαβο, όπως “Σμιντ”, ας πούμε!».
Και πώς σκέφτηκε αυτό το θέμα; «Η ιδέα αυτή μου ήρθε όταν είδα στο πανεπιστήμιο μια κοπέλα που μιλούσε ρωσικά με Ρώσους φοιτητές, ελληνικά με Έλληνες, γεωργιανά με Γεωργιανούς, τουρκικά με Τούρκους. Γνώρισα την κοπέλα και τους γονείς της, έμαθα την ιστορία της οικογένειάς της. Την εποχή του ’90 είχαν φύγει από την Γεωργία στην Ελλάδα, λόγω της πολιτικοοικονομικής κρίσης. Δέκα χρόνια μετά την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, μετανάστες στη Γερμανία».
(Φωτ.: angelika-jodl.de/kompendium)
Πώς έμαθε ελληνικά
Μιλώντας για την Ελλάδα και το πώς έμαθε καλά ελληνικά, λέει ότι αφορμή στάθηκε η … περιέργειά της και η φανερή διάθεση για επικοινωνία. «Νέο κορίτσι ακόμα, πήγα να εργαστώ σε ένα εργοστάσιο για να συμπληρώσω τα χρήματα για τις σπουδές μου… Εκεί από δεξιά μου είχα μια Ελληνίδα εργάτρια και από αριστερά μια Τουρκάλα. Οι γυναίκες σχεδόν δεν ήξεραν γερμανικά. Α, έτσι! είπα, και αποφάσισα να μάθω και τις δυο τις γλώσσες! Την άλλη μέρα πήγα με δύο λεξικά: γερμανοελληνικό και γερμανοτουρκικό… Ζορίστηκα με τα ελληνικά, γιατί έχουν μοναδικό αλφάβητο, αλλά μετά πήρα φόρα, και σήμερα δεν σταματώ να μιλάω την ελληνική, όταν βρίσκομαι στη χώρα σας!».
Μιλώντας για τη σημερινή οικονομική κρίση στην Ελλάδα και το νέο κύμα Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία, είπε πως «για την κρίση φταίει η Γερμανία και ο Σόιμπλε».
«Ως μεγάλη βιομηχανική χώρα είμαστε υπεύθυνη για την κρίση στην Ελλάδα. Αυτό λέω, συγκεκριμένα: φταίω!» επισημαίνει. «Εμείς οι Γερμανοί ίσως ζηλεύουμε τους Έλληνες που μπορούν να συνδυάζουν την αγάπη για ζωή και την εργασιομανία. Όταν διαβάζω και ακούω πως είναι τεμπέληδες οι Έλληνες με ενοχλεί, αφού γνωρίζω ανθρώπους που εργάζονται σε δύο και τρεις δουλειές. Και τα καλά γερμανικά προϊόντα που πουλιούνται στην Ελλάδα είναι τις περισσότερες φορές κατασκευασμένα από τους Έλληνες εργαζόμενους μετανάστες…» πρόσθεσε.
Η Γερμανίδα καθηγήτρια και συγγραφέας διδάσκει πολλά χρόνια τη γερμανική γλώσσα στους ξένους και γνωρίζει καλά τα μυστικά της διδασκαλίας, γι’ αυτό οι φοιτητές της, όπως αναφέρει, γίνονται λάτρεις της γερμανικής. «Στα μαθήματά μου κάθονται δίπλα οι λεγόμενοι “εχθροί”: ο Ισραηλίτης με τον Παλαιστίνιο, ο Έλληνας με τον Τούρκο, ο Βόσνιος με τον Σέρβο, ο Ουκρανός με τον Ρώσο. Στη διάρκεια της διδασκαλίας δημιουργείται μεταξύ τους σχέση φιλίας και αγάπης . Νιώθω περήφανη που η γερμανική γλώσσα ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους», τονίζει με φανερό ενθουσιασμό η Angelika Jodl, που δεν έπαψε ποτέ να επινοεί νέες μεθόδους διδασκαλίας».
Το εξώφυλλο του πρώτου βιβλίου της, «Η γραμματική των αλόγων»
Η γραμματική των αλόγων είναι το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο, που αμέσως αγαπήθηκε από αναγνωστικό κοινό στη Γερμανία. Ο ήρωας του βιβλίου είναι Ρωσογερμανός, που επαναπατρίστηκε στη Γερμανία από την πρώην ΕΣΣΔ. Φροντίζει τα άλογα στον ιππόδρομο, μιλά γερμανικά, αλλά δεν ξέρει τη γραμματική. Συναντά μια καθηγήτρια, άνθρωπο μοναχικό, που φοβάται τα ζώα και τα άλογα επίσης. Η συνάντησή τους, μέσω της γραμματικής και των αλόγων, καταλήγει στον έρωτα και σε μια σχέση δυνατή.
Η ίδια η συγγραφέας στην πραγματικότητα αγαπά τα άλογα, κι έχει άλογο αληθινό, στην αυλή της μονοκατοικίας της, σε προάστιο του Μονάχου.
«Παίρνω άλογα κουρασμένα από βαριά εργασία χρόνων, στον ιππόδρομο. Δηλαδή παίρνω άλογα να τους “εξασφαλίζω τη σύνταξη”, λέει με πλατύ χαμόγελο. Το πρώτο άλογο έζησε μαζί μας χρόνια. Όταν έφυγε στα ουράνια λιβάδια, πήρα το δεύτερο. Είμαστε όλοι ευτυχισμένοι: το άλογο, ο άνδρας μου, εγώ και ο γιος μας!».
Το μόνο που θέλω, είπε η Αγγέλικα, είναι να πω στην Αλκμήνη και σε όλους τους Έλληνες, «υ’είαν και ευλοΐαν σ’ ούλτ’ς εσουν»! Είναι η μοναδική ευχή στην ποντιακή που έμαθα, και σημαίνει: «υγεία και ευλογία όλοι να έχουν!».
