Λαμπρή υποδοχή επιφυλάχθηκε την Πέμπτη στην ιερά και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σινασίτισσας, στη Νέα Κίο Αργολίδος από πλήθος πιστών με επικεφαλής τον μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο.
Ακολούθησε λιτανευτική πομπή έως τον ιερό ναό της Θεομάνας, ενώ κατόπιν τελέσθηκε αρχιερατικός εσπερινός με αρτοκλασία.
Η εικόνα της Παναγίας της Σινασσίτισσας προέρχεται από το ιδιόκτητο εκκλησάκι της οικογενείας τού Σωτηρίου Μαρσέλλου στη Σινασό της Καππαδοκίας. Τώρα φυλάσσεται με ευλάβεια σε ένα αντίστοιχο εκκλησάκι της οικογενείας στη Ρίζα Ξυλοκάστρου Κορινθίας. Μετά το διωγμό των Ελλήνων, η οικογένεια Μαρδέλλου έφερε στην Ελλάδα μαζί με την εικόνα της Παναγίας της Σινασσίτισας και την εικόνα του Προδρόμου.
Την εικόνα μετέφερε από την Κορινθία, όπου φυλάσσεται, o ιεραπόστολος στο Καμερούν π. Ευάγγελος Παπανικολάου.
(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Ευάγγελος Μπουγιώτης)
Στο τέλος του εσπερινού ο μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος αποκάλυψε πως, όταν είχε επισκεφτεί ο ίδιος την περιοχή της Καππαδοκίας μαζί με νέους από την μητρόπολη Θηβών, είχε δώσει μπαξίσι –ομολογώντας συγχρόνως ότι το θεωρεί αμαρτία– στο φύλακα της μονής του Αγίου Νικολάου για να τους επιτρέψει τελέσουν τη θεία λειτουργία μέσα στο μοναστήρι, το οποίο είχε να λειτουργήσει από τη Μικρασιατική Καταστροφή, όπως έγραψε arxon.gr
Η Παναγία η Συνασίτισσα θα παραμείνει για προσκύνημα στο ναό της Αγίας Ειρήνης έως την Κυριακή 15 Οκτωβρίου.
Η κωμόπολη Σινασός (σήμερα Μουσταφά-Πασά) βρίσκεται στο κέντρο της Μικράς Ασίας, στην Καππαδοκία, περίπου 250 χλμ. νοτιοανατολικά της Άγκυρας και 50 περίπου χλμ. νοτιοδυτικά της Καισάρειας. Ο πληθυσμός της πριν από την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας, το 1924, ανερχόταν σε περίπου 3.000 Έλληνες και 500 Τούρκους.
Η Σινασός ήταν ένα από τα 4-5 ελληνόφωνα χωριά της Καππαδοκίας και οι Σινασίτες ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι με υψηλό θρησκευτικό συναίσθημα αλλά και με ισχυρό εθνικό φρόνημα από την ελληνική καταγωγή τους. Το όνομά της, κατά την επικρατέστερη άποψη, το πήρε από τις λέξεις Σιν- που στα σημιτικά σημαίνει ήλιος και το τελικό -ασσος, ενδεικτική κατάληξη τοπωνυμιών και κυρίως πόλεων. Θα λέγαμς ότι Σινασός σημαίνει Ηλιούπολη.
Το σκαλιστό ξωκκλήσι του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στη Σινασό
Κατά το 19ο αι., ιδιαίτερα ανεπτυγμένη ήταν στη Σινασό η ελληνική παιδεία, καθώς λειτουργούσαν Νηπιαγωγείο, Παρθεναγωγείο και Αρρεναγωγείο, με δασκάλες και δασκάλους κυρίως από την Αθήνα. Το Αρρεναγωγείο συστήθηκε το 1821 με σιγίλιο του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, δύο μήνες πριν τον απαγχονισμό του. Ήταν οκτατάξιο, όπως και το Παρθεναγωγείο. Στη Σινασό μιλούσαν άπταιστα την ελληνική γλώσσα, μάθαιναν την τουρκική ως δεύτερη γλώσσα, η δε εκπαίδευση ήταν δωρεάν και υποχρεωτική για όλους.
Η ευσέβεια, χαρακτηριστικό των κατοίκων της ευρύτερης Καππαδοκίας, ήταν πολύ έντονη στους Σινασίτες. Στην κωμόπολη υπήρχαν δύο ενοριακοί ναοί, (Αγ.Κωνσταντίνου και Ελένης, και των Αγ. Ταξιαρχών), το μοναστήρι του προστάτη της Σινασού, Αγ. Νικολάου, που ήταν χτισμένο σε τριώροφο σκαλιστό μονόλιθο και περίπου 40 παρεκκλήσια μέσα και γύρω απ’ αυτήν, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν ιδιωτικά. Στον κεντρικό ναό των Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, που διατηρείται μέχρι σήμερα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, τα τελευταία χρόνια τελεί θεία λειτουργία, σχεδόν κάθε χρόνο.
