Ανοιχτή επιστολή προς τα Πρωτοβάθμια Σωματεία Μέλη της ΠΟΕ, κοινοποιούμενη προς όλα τα ΜΜΕ, αποστέλλει ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Διαβάστε αναλυτικά τη μακροσκελή επιστολή του Χρήστου-Δημήτριου Τοπαλίδη:
Αγαπητοί συμπατριώτες Χριστός Ανέστη,
Πάγια προσωπική αρχή, κατά την ενασχόλησή μου με τα κοινά του οργανωμένου ποντιακού χώρου, αποτελούσε το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ο μόνος χώρος επιτρεπτού δημοσίου διαλόγου είναι τα θεσμικά-καταστατικά όργανα, όπως τα Διοικητικά Συμβούλια και οι Γενικές Συνελεύσεις. Δεν συνηθίζω ομοίως να απαντώ σε πάσης φύσεως δημοσιεύματα και δημόσιες αναφορές, πολύ περισσότερο όταν τα παραπάνω είναι κακόβουλα ή εν πάση περιπτώσει υστερόβουλα. Ωστόσο το τελευταίο χρονικό διάστημα λαμβάνει χώρα μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια τρώσης του κύρους της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και μια μεθοδευμένη επίθεση κατά της ίδιας της υπόστασης αυτής, που καθιστά επιβεβλημένη αυτήν μου την τοποθέτηση.
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, γνήσιο τέκνο της ανάγκης δημοκρατικής, ενιαίας και αξιόπιστης έκφρασης των πρωτοβάθμιων ποντιακών σωματείων, ιδρύθηκε κατόπιν παλλαϊκού αιτήματος εκατοντάδων σωματείων και διαβουλεύσεως μεταξύ των ήδη υπαρχουσών εκείνη την εποχή Ποντιακών Ομοσπονδιών. Οι Ομοσπονδίες αυτές, σε εφαρμογή των αποφάσεων του Οργανωτικού συνεδρίου, που εξέφραζε τη βούληση των πρωτοβάθμιων σωματείων μελών τους, έλαβαν την απόφαση να αυτοδιαλυθούν και να συγκροτήσουν την Ομοσπονδία μας. Η δημιουργία της ΠΟΕ αποτελούσε την κυρίαρχη εκπεφρασμένη βούληση των πρωτοβάθμιων σωματείων μελών των υπαρχουσών Ομοσπονδιών για την ενότητα και την εξυγίανση στον Οργανωμένο Ποντιακό χώρο που χρόνια ταλανίζονταν από κακώς κείμενα και οικογενειοκρατία με προεξέχουσα επιταγή τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, και μάλιστα με τον πιο επίσημο τρόπο, διά συντακτικού συνεδρίου.
Και ενώ τα άνω είναι γνωστά και ανήκουν στην ιστορία του οργανωμένου Ποντιακού Κινήματος, εμφανίστηκαν ως διά μαγείας «προσωπικότητες» οι οποίες προπαγανδίζουν την ενότητα στον οργανωμένο ποντιακό χώρο, επιτάσσοντας μάλιστα την διάλυση της Ομοσπονδίας μας. Το λυπηρό στη διαδικασία αυτή είναι ότι επιθυμούν διακαώς να καταστούν ισότιμοι συνομιλητές μιας Ομοσπονδίας, που μόνο στις διεργασίες της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης της μετείχαν περί τα 400 σωματεία, άνθρωποι που δεν εκπροσωπούν τίποτα άλλο παρά μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό, στην περίπτωση βέβαια που δεν εξυπηρετούν συμφέροντα τρίτων, όπως θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. Δυστυχώς με τις πρακτικές που ακολουθούν, την ρητορική που έχουν υιοθετήσει και τον τρόπο που σπεύδουν να επικοινωνήσουν τις θέσεις τους, από τα πάντα πρόθυμα ποντιακά μέσα, δημιουργούν τις προϋποθέσεις διάσπασης του χώρου και όχι της κατ’ επίφασιν ενότητας που επικαλούνται. Σφόδρα πεποίθησή μου είναι το γεγονός πως δεν επιθυμούν καμία ενότητα αλλά μια ομογενοποίηση του χώρου που θα καταστήσει το ποντιακό κίνημα μια δεξαμενή άντλησης πολιτικής ή ενδεχόμενα και οικονομικής επιρροής από τρίτους, που καμία σχέση δεν έχουν με την κυρίαρχη και ελεύθερη βούληση των πρωτοβάθμιων σωματείων. Εκτός και αν υπονοούν πως όλοι εμείς μέλη Πρωτοβάθμιων Σωματείων δεν είμαστε ικανοί να διαφεντέψουμε τις τύχες μας και θα πρέπει να προσδοκούμε τα φώτα αυτόκλητων σωτήρων, οι οποίοι δεν αντλούν καμία νομιμοποίηση από τη βάση των πρωτοβάθμιων σωματείων και ως εκ τούτου δεν λογοδοτούν πουθενά.
Τελευταίο κρούσμα αυτής της «επίθεσης ενότητας» έλαβε χώρα ενόψει των εκδηλώσεων μνήμης της Γενοκτονίας των προγόνων μας.
Η Ομοσπονδία μας απέστειλε πρόσκληση σε συνάντηση τόσο προς την ΠΟΠΣ όσο και προς την ΠΟΣΕΠ προκειμένου να συζητήσουμε το ενδεχόμενο συμμετοχής τους στην εκδήλωση Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου τη 19η Μαΐου στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Αντ’ αυτού η πρόταση που δεχθήκαμε σήμαινε πως για πρώτη φόρα στα χρονικά η κεντρική εκδήλωση της Ομοσπονδίας μας, την οποία έχουν τιμήσει διαχρονικά με την παρουσία τους διακεκριμένοι ομιλητές και αποτελεί μια λαϊκή, διεκδικητική και μαχητική εκδήλωση με έντονα τα στοιχεία του συμβολισμού (βλ. Μνημείο Γενοκτονίας, πορεία προς το Τουρκικό Προξενείο, επίδοση ψηφίσματος προς την Τουρκική Προξενική Αρχή) δεν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί, καθώς δεν συμβάδιζε με το χρονοδιάγραμμα, και το κέντρο βάρους των εκδηλώσεων να μεταφερθεί από την πλατεία Αγίας Σοφίας στον Λευκό Πύργο, ωσάν να πραγματοποιούσαμε πανηγυρικό για την κατάκτηση κάποιου τίτλου από αθλητική ομάδα της πόλης μας.
19η Μαΐου 2016 (φωτ.: Φίλιππος Φασούλας)
Είχε βέβαια την καλοσύνη η ΠΟΠΣ να μας επισημάνει στην τελευταία της επιστολή ότι εφόσον ο χρόνος το επιτρέπει δεν θα είχε πρόβλημα να πραγματοποιήσουμε την κεντρική μας εκδήλωση αρκεί να βρισκόμαστε, λόγω αυστηρού στρατιωτικού πρωτοκόλλου για την υποστολή της ελληνικής σημαίας, στον Λευκό Πύργο στις 19:40, δηλαδή ακριβώς την ώρα διεξαγωγής, χρόνια τώρα, της καθιερωμένης κεντρικής εκδήλωσης μνήμης. Θα ήθελα να υπενθυμίσω πως η συγκεκριμένη εκδήλωση στην πλατεία Αγίας Σοφίας ήταν απαίτηση των ποντιακών σωματείων για μια ανοικτή, λαϊκή εκδήλωση μνήμης, και μάλιστα σε πείσμα κάποιων που θεωρούσαν ότι «η Γενοκτονία δεν είναι για τις πλατείες και τα πεζοδρόμια», και πραγματοποιούνταν, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, από την ομάδα πρωτοβουλίας και κατόπιν την ΟΠΣΒΕ, προδρόμους και μετέπειτα μέλη της Ομοσπονδίας μας.
Εγκαλούμαστε λοιπόν εμείς για το γεγονός της μη ύπαρξης ενότητας την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των προγόνων μας, χωρίς να ακούγεται το παραμικρό γι’ αυτούς οι οποίοι, ενώ δεν είχαν καμία παρουσία όλα αυτά τα χρόνια την συγκεκριμένη ημέρα, επέλεξαν μόλις πέρυσι να πραγματοποιήσουν παράλληλη εκδήλωση. Όσον αφορά το χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησε η ΠΟΠΣ για όλους εμάς ως «αρνητές της ενότητας» και την έμμεση σύνδεση με την άρνηση της Γενοκτονίας, θεωρώ πως είναι ατυχής και πως πολύ περισσότερο δεν μπορεί να απευθύνεται σε έναν χώρο που έχει καταθέσει και εξακολουθεί να καταθέτει τα διαπιστευτήριά του στον αγώνα για την διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας.
Δεν θα ήθελα να σχολιάσω καθόλου τις δηλώσεις του επικεφαλής του ανυπόστατου οργάνου Επιτροπή Ενότητας ότι «η κεντρική εκδήλωση θα ξεφτίσει καθώς δεν θα έχει πολύ κόσμο […] ήδη τρεις μεγάλοι σύλλογοι της δυτικής Θεσσαλονίκης ετοιμάζουν κοινή εκδήλωση και πληροφορούμαι ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι» παρά μόνο να του γνωρίσω πως είναι οδηγία της ΠΟΕ προς τα σωματεία μέλη της να πραγματοποιούν τις εκδηλώσεις τους προ της 19ης Μαΐου και ως προπομπούς των δύο κεντρικών εκδηλώσεων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα και πως δεν είναι μόνο οι τρεις σύλλογοι της Δ. Θεσσαλονίκης άλλα το σύνολο των Σωματείων μελών της Ομοσπονδίας μας που θα πραγματοποιήσουν πλήθος εκδηλώσεων για να τιμήσουν την μνήμη της Γενοκτονίας των προγόνων μας. Παράλληλα θα ήθελα να του συστήσω πως η ρητορική του «απαγορεύεται», του «σφίγγει ο κλοιός», του «δεν θα ανεχθεί» δεν αρμόζει στον ποντιακό χώρο που έχει καταφέρει να κερδίσει με τους αγώνες του, τουλάχιστον στο χώρο της Ομοσπονδίας μας, την βαθιά εμπέδωση των δημοκρατικών αξιών, και ότι η ως άνω ρητορική μόνο σε δημοκρατία δεν παραπέμπει.
19η Μαΐου 2016 (φωτ.: Φίλιππος Φασούλας)
Σεβόμενοι την ιστορία της Ομοσπονδίας μας και του Ποντιακού Κινήματος εξακολουθούμε να πρεσβεύουμε την ενότητα, βασική προϋπόθεση της οποίας είναι η ανάδειξη και επίλυση και όχι το κουκούλωμα των υπαρκτών προβλημάτων, 365 ημέρες το χρόνο και όχι προσχηματικά για μια ημέρα.
Καλώ όλους τους Έλληνες, ποντιακής ή η μη καταγωγής, να κλείσουν τα αυτιά τους στα κελεύσματα απάθειας και μη συμμετοχής και να δώσουν δυναμικό παρών στις δύο εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Προγόνων μας που θα πραγματοποιήσει η Ομοσπονδία μας σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, με ομιλητές τη δρ Ελένη Θεοχάρους (ευρωβουλευτή της Κύπρου και ακτιβίστρια) και τον δρ Andrew Woolford (πρόεδρο της IAGS / Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών) αντίστοιχα, ή σε όποια άλλη εκδήλωση επιθυμούν που θα λάβει χώρα εκείνη την ημέρα.
Με πατριωτικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Τοπαλίδης Χρήστος-Δημήτριος
Πρόεδρος Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος
