Για τη σύγχρονη τεχνολογία από την ομάδα της Ακαδημίας Ρομποτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, επικεφαλής της οποίας είναι ο επίκουρος καθηγητής Νίκος Φαχαντίδης, ενημερώθηκαν περισσότερα από σαράντα προσφυγόπουλα από τη Συρία, ηλικίας από 7 έως 14 ετών, τα οποία επισκέφθηκαν σήμερα το τριτοβάθμιο ίδρυμα.
Παράλληλα, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν με τα ρομποτάκια, να διασκεδάσουν και να ζωγραφίσουν.
Τα παιδιά, που φοιτούν στις Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση Προσφύγων (ΔΥΕΠ) Λαγκαδικίων (Δημοτικό Σχολείο Λαγκαδικίων – Δημοτικό Σχολείο Προφήτη), συνόδευαν δεκατέσσερις εκπαιδευτικοί, μεταφραστές και ψυχολόγοι.
Ανακοίνωση για τους βανδαλισμούς
Ανακοίνωση για τους βανδαλισμούς που σημειώθηκαν τα μεσημέρια της Δευτέρας και της Τρίτης από ομάδα ατόμων, όταν βρίσκονταν σε εξέλιξη εκδηλώσεις για τους πρόσφυγες, εξέδωσε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Σε αυτήν τίθεται το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου, του οποίου, όπως αναφέρεται, γίνεται καπήλευση και κατάχρηση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Τις δύο προηγούμενες ημέρες ασήμαντες αριθμητικά μειοψηφίες ατόμων, με πρόσχημα το ενδιαφέρον τους για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και κάνοντας κατάχρηση του πανεπιστημιακού ασύλου, ασχημόνησαν κατά τρόπο απαράδεκτο εις βάρος δύο εμβληματικών εκδηλώσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που, έχοντας θέμα τους τα δικαιώματα των προσφύγων, που πραγματικά χρήζουν ασύλου και προστασίας, απέβλεπαν ακριβώς στην εξέταση των τρόπων και δυνατοτήτων για τη βελτίωση των όρων της ζωής τους. Οι βανδαλισμοί και οι απρέπειες στις οποίες προέβησαν οι εισβολείς υπό την κάλυψη του πανεπιστημιακού ασύλου, έθεσαν εκ νέου ενώπιον της πολιτείας, της κοινωνίας και της πανεπιστημιακής κοινότητας το θέμα του ασύλου, που πολυετής καπήλευση και κατάχρησή του το κατέστησε ήδη οξύτατο πρόβλημα.
Τα συνθήματα των βανδάλων πλαισιώθηκαν από τις ζωργαφιές των παιδιών
Το άσυλο κατά τους αρχαίους χρόνους αποτελούσε έννοια ιερή και ήταν η τελευταία καταφυγή όσων διώκονταν. Υπό τις νεότερες περιστάσεις, εντοπίστηκε ως απόλυτο δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης των ιδεών και διεξαγωγής της έρευνας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αυτός δε είναι και ο μόνος δικαιολογητικός λόγος της θέσπισης και ισχύος του. Τυχόν διαστροφή του νοήματός του και κακοήθης εξαλλαγή του σε σύστημα επιβολής της «μοναδικής αλήθειας», το μονοπώλιο της οποίας νομίζουν ότι κατέχουν όσοι επιτηδεύονται τη χρήση του για να επιβάλουν διά της βίας την αυθαιρεσία τους εις βάρος της πλειοψηφίας, θα αποτελούσε τη χείριστη κακοποίηση μιας ιδέας και ενός θεσμού που υπήρξε ένας εκ των πυλώνων προς τη σύγχρονη δημοκρατία.
Άραγε όσοι σήμερα επικαλούνται το πανεπιστημιακό άσυλο θεωρούν ότι στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία διώκονται οι ιδέες και οι αντιλήψεις;
Μήπως ζούμε σε ένα ανελεύθερο καθεστώς από το οποίο κινδυνεύουν, και γι’ αυτό χρειάζεται να βρωμίζουν και να καταστρέφουν τους χώρους των πανεπιστημίων ώστε να προφυλαχθούν από τις διώξεις του; Αν υπήρχε και η ελάχιστη πιθανότητα να υφίσταται μια τέτοια κατάσταση, οι Πρυτανικές Αρχές του Πανεπιστημίου Μακεδονίας θα ήταν οι πρώτες που επρόκειτο να το υπερασπιστούν.
Επειδή δε όντως δεν υφίσταται, είναι προφανές ότι οι Πρυτανικές Αρχές του Πανεπιστημίου Μακεδονίας θα αναλάβουν πλήρως τις ευθύνες τους απέναντι του νόμου 4009/2011 ο οποίος ισχύει μέχρι σήμερα. Και όπως τον εφαρμόζουν κατά γράμμα όταν αναφέρει ότι «Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών», είναι υποχρεωμένες επίσης να εφαρμόσουν και την παράγραφό του που προβλέπει ότι «Σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία».
Αν κάποιοι θεωρούν ότι το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας μπορεί να κάνει επιλεκτική εφαρμογή του νόμου, να στρέφει αλλού το βλέμμα μπροστά στις απειλές και τους βανδαλισμούς εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού και να μην αντιδρά με την επιβαλλόμενη δίκαιη οργή απέναντι στη βαρβαρότητα, φαίνεται ότι ξεχνούν το αριστοτελικό «οι γαρ μη οργιζόμενοι εφ’ οις δει, ηλίθιοι δοκούσιν είναι» –όσοι δεν οργίζονται για αυτά που πρέπει να οργίζονται, δίνουν την εντύπωση πως είναι ηλίθιοι–, το οποίο τους το υπενθυμίζουμε «ίνα μη εν πλάνη διατελούσιν».
Ρωμανός Κοντογιαννίδης
- Φωτογραφίες: Γραφείο Τύπου ΠΑΜΑΚ.
