Από την κλασική περίοδο κατοικούνταν από Έλληνες και ονομαζόταν Πελοπία. Ο ένδοξος στρατηγός του Μεγαλεξάνδρου, Σέλευκος Νικάτωρ, ιδρυτής της Δυναστείας των Σελευκιδών, την μετονόμασε σε Θυάτειρα προς τιμήν της κόρης του που γεννήθηκε εκεί.
Όταν την κατέλαβαν οι Τούρκοι την μετονόμασαν σε Άκχισαρ, από το οποίο προέρχεται το Αξάριον των Ελλήνων.
Μέχρι το 1923 στην πόλη και την περιοχή κατοικούσαν Έλληνες, από τους βασικούς καλλιεργητές της ελιάς, την οποία ελάχιστοι μουσουλμάνοι συνήθιζαν να καλλιεργούν.
Σήμερα το Αξάριον αποτελεί πρωτεύουσα επαρχίας του νομού Μαγνησίας, από το έδαφος της οποίας διέρχεται ο υπό κατασκευή σύγχρονος αυτοκινητόδρομος Σμύρνης-Κωνσταντινούπολης, για τη διάνοιξη του οποίου αποφασίστηκε το ξερίζωμα 50.000 αιωνόβιων ελαιόδεντρων, τα οποία ήταν σπαρμένα και φροντισμένα από ελληνικά χέρια.
Ο υπό κατασκευή υπερσύγχρονος αυτοκινητόδρομος
Με βάση την απόφαση της τοπικής Διεύθυνσης Γεωργίας, ορισμένα από τα δένδρα αυτά ξεριζώθηκαν για να ξαναφυτευτούν σε άλλες περιοχές, και τα πιο παλιά κόπηκαν για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμη ύλη. Πάντως κάποιες ρίζες, η ηλικία των οποίων ξεπερνούσε τα χίλια χρόνια, πολύ πριν εμφανιστούν οι Τούρκοι στη Μικρά Ασία, ξεριζώθηκαν και ξαναφυτεύτηκαν σε πολυτελή ξενοδοχεία και επαύλεις της Αττάλειας και άλλων τουριστικών περιοχών.
Βλέποντας κανείς αυτό το έγκλημα, δίκαια λέει «ξεριζώθηκε η ελληνική ψυχή της Μικρασίας»!
Σάββας Καλεντερίδης
