Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις ως τις 25 Ιανουαρίου 2015, με εξαίρεση την πρώτη του Γιώργου Παπανδρέου, ακολούθησαν ένα συγκεκριμένο δόγμα στη διαχείριση του προσφυγικού, σε λεπτομέρειες του οποίου δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε σαφή αναφορά δι’ ευνόητους λόγους – και ο νοών νοείτω.
Όσο ήταν στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του ότι γκρέμιζε κάθε μέρα τον φράχτη του Έβρου, που κατασκεύασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και περιόρισαν τις ροές κατά 98% από τη συγκεκριμένη περιοχή, διά της αρμοδίου τομεάρχου, της κυρίας Χριστοδουλοπούλου, με δημόσιες δηλώσεις της, κάρφωνε εν ψυχρώ την Ελλάδα και το Λιμενικό στους ξένους γιατί ακολουθούσε παράνομες πρακτικές στο ζήτημα της αναχαίτισης και επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών και των προσφύγων που επιχειρούσαν να μπουν στην Ελλάδα διά θαλάσσης.
Όταν έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, θα λέγαμε ότι ο μόνος τομέας στον οποίον εφάρμοσε την πολιτική που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ήταν αυτός που σχετίζεται με το μεταναστευτικό. Η τομεάρχης, η οποία έγινε πλέον υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, προτού καν ορκιστεί η ίδια και αναλάβει νόμιμα τα καθήκοντά της, άρχισε να κάνει δηλώσεις περί πολιτικής ανοικτών συνόρων. Από τις πρώτες μέρες οι συνεργάτες της, προτού καν διοριστούν με ΦΕΚ –διαπράττοντας εν ψυχρώ το αδίκημα της αντιποίησης αρχής–, μπούκαραν στην κυριολεξία στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και απαίτησαν από τους υπηρεσιακούς παράγοντες το άμεσο κλείσιμο των κέντρων κράτησης μεταναστών, που ήταν ένα μέσο διαχείρισης του θέματος και ταυτόχρονα αποτροπής.
Ακολούθησε η δημοσίευση της διαταγής με την οποία έκλειναν τα κέντρα κράτησης και το ανήθικο και άνανδρο «άδειασμα» του αξιωματικού που το συνέταξε.
Μετά ακολούθησαν το άδειασμα των κέντρων κράτησης και οι περίφημες δηλώσεις για τους μετανάστες που «λιάζονται» και άλλες γελοιότητες, για τις οποίες καλείται τώρα να πληρώσει τεράστιο τίμημα η πατρίδα μας.
Μετά αδρανοποιήθηκαν το Λιμενικό και η Frontex, για να ακολουθήσει η ψήφιση του νόμου περί χορήγησης ιθαγένειας σε μετανάστες, ενέργειες που κατέστησαν τη χώρα μας ελκυστική για πρόσφυγες και επίδοξους λαθρομετανάστες.
Μετά ακολούθησαν οι δηλώσεις Καμμένου και Κοτζιά ότι θα ανοίξουμε τα σύνορα και θα γεμίσουμε την Ευρώπη με πρόσφυγες, ανάμεσα στους οποίους θα υπάρχουν φυσικά και τζιχαντιστές.
Αν καθήσει κανείς και κάνει το ακριβές χρονοδιάγραμμα των δηλώσεων και των ενεργειών της κυβέρνησης Τσίπρα στο μεταναστευτικό και το προσφυγικό, και δίπλα από κάθε δήλωση και ενέργεια βάλει το ρυθμό εισόδου προσφύγων και λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει ότι ο ρυθμός αυξάνεται σε απόλυτη αρμονία με τις δηλώσεις.
Με άλλα λόγια, έγινε αυτό που λέει ο λαός μας «μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας».
Και το χειρότερο, επειδή δεν έχουν μάθει να κάνουν αυτοκριτική, όχι μόνο ρίχνουν τις ευθύνες στους άλλους –κλασική μέθοδος των ανεύθυνων ιδεοληπτικών αριστεριστών–, όχι μόνο δεν αναλογίζονται την τεράστια εθνική ζημιά που έχει υποστεί και την ακόμα μεγαλύτερη που κινδυνεύει να υποστεί η χώρα, ακόμα και σήμερα, που κινδυνεύει να διαλυθεί η Ελλάδα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τρέχουν στον Έβρο και θέλουν να γκρεμίσουν το φράχτη.
Επειδή στην κυριολεξία έχει χαθεί η μπάλα στον τομέα του στρατηγικού σχεδιασμού και της άσκησης πολιτικής, και επειδή οι ζημιές που πρόκειται να υποστεί η πατρίδα μας από το προσφυγικό-μεταναστευτικό μπορεί να πάρουν το χαρακτήρα εθνικής καταστροφής, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όλα ανεξαιρέτως, πρέπει να πάρουν πρωτοβουλία και να προκαλέσουν μια προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το θέμα.
Να μιλήσουν όλοι υπεύθυνα, να κρατηθούν πρακτικά και να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του απέναντι στην Ιστορία.
Είναι κρίμα να έχει χυθεί τόσο αίμα για να απελευθερωθεί τούτος ο τόπος, είναι κρίμα να έχουν αφιερώσει τη ζωή τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες για να υπάρχει η Ελλάδα, έστω στην κατάσταση που είναι σήμερα, και να χάσουμε την πατρίδα μας χωρίς καν να πέσει μια ντουφεκιά.
Θα πρέπει δε να έχουμε βαθιά χωμένο μέσα στο μυαλό μας, πολίτες και πολιτικοί, ότι οι ιδεοληψίες και η αφέλεια δεν συγχωρούνται στο σκληρό περιβάλλον της διεθνούς πολιτικής, και ότι νομοτελειακά οδηγούν σε εθνικές συμφορές.
Προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το θέμα χθες, για να παρακολουθήσουμε οι πολίτες τις θέσεις όλων και να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε.
