Στην «κόψη του ξυραφιού» κινούνταν οι διαπραγματεύσεις στο ασφαλιστικό και στα εργασιακά, ειδικά στο σκέλος των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και της μετενέργειας, αφού έως την ύστατη ώρα οι δύο πλευρές (δανειστές και κυβέρνηση), προσπαθούσαν να καταλήξουν τόσο ως προς τη μορφή των παρεμβάσεων, όσο και ως προς το χρόνο υλοποίησής τους.
Οι πιστωτές πιέζουν έτσι ώστε να συμπεριληφθούν άμεσα όλες οι παρεμβάσεις στο κείμενο της συμφωνίας, ενώ η ελληνική πλευρά «καλοβλέπει» το σενάριο να υπάρξει συμφωνία σε κεφαλαιώδη ζητήματα, αλλά η εφαρμογή τους να μετατεθεί για τον Οκτώβριο, όταν δηλαδή θα κατατεθούν οι συνολικές προτάσεις για τη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό.
H αύξηση των ορίων ηλικίας, στις περιπτώσεις της πρόωρης συνταξιοδότησης, πάντως, πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Το πιθανότερο σενάριο είναι οι σημερινοί 50άρηδες να «φορτωθούν» επιπλέον 5 έτη εργασίας για να βγουν στη σύνταξη, χρονικό διάστημα επιβαρυντικό, αλλά μικρότερο από τα 6,5 έτη που επιθυμούν οι θεσμοί.
Αναλογική αναμένεται να είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας σε όσους συμπληρώσουν προϋποθέσεις συνταξιοδότησης από το 2016 και μετά, με προοπτική στο τέλος του 2022 όλοι οι ασφαλισμένοι να βγαίνουν στη σύνταξη στα 67 έτη.
Στη μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων το πρόβλημα εντοπίζεται στο χρόνο παράτασης ισχύος μιας συλλογικής σύμβασης μετά τη λήξη της, που ύστερα από τροπολογία του τέως υπουργού Εργασίας, Πάνου Σκουρλέτη, αυξήθηκε από τρεις, σε έξι μήνες.
Οι θεσμοί θέλουν να επιστρέψει στο τρίμηνο, που «μεταφράζεται» σε επαναφορά ισχύος της 6ης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ), που ίσχυε από το 2012 και διατηρεί σε ισχύ μόλις 4 επιδόματα (τέκνων, σπουδών, προϋπηρεσία και βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων). Διαφορετικά μετά τη λήξη του εξαμήνου, μεταφέρονται όλοι οι όροι μιας συλλογικής σύμβασης στις ατομικές συμβάσεις των εργαζομένων ενός κλάδου, άρα και άλλα επιδόματα.
