Το θήμιγμα ή θήμισμα ήταν ένας εθιμοτυπικός γαμήλιος χορός στον Πόντο.
Εφτά παντρεμένα ζευγάρια, μεταξύ αυτών και το νιόπαντρο ζευγάρι και ένα επιπλέον άτομο, πιάνονταν από τα χέρια σχηματίζοντας κύκλο. Κάθε ζευγάρι κρατούσε από μια λευκή λαμπάδα αναμμένη από κοινού. Στη μέση του χορού βρίσκονταν τα όργανα, συνήθως ο λυράρης, παίζοντας και τραγουδώντας, καθώςκαι ο παπάς που είχε ευλογήσει το γάμο.
Ο χορός ήταν ομάλ. Τα τραγούδια που συνόδευαν το χορό δεν ήταν τα ίδια σ’ όλες τις περιοχές του Πόντου. Κοινό γνώρισμα όλων όμως ήταν οι συμβουλές, οι υποδείξεις, οι ευχές αλλά και τα παινέματα προς τη νύφη.
Το όνομα του χορού θήμισμα ή θήμιγμα προέρχεται από παράφραση του ρήματος φημίζω (θημίζω) και αφορούσε την καλή φήμη της νύφης. Την εποχή εκείνη ήταν σημαντικό η νύφη να έχει καλή φήμη και ο σύζυγός της να είναι και ο πρώτος άνδρας της ζωής της.
Τα πιο συνηθισμένα τραγούδια του χορού είναι τα: «Εφτά ζευγάρα και το τεκ’ κρατούνε τα λαμπάδας…» και «Θημί – θημί θημίζουμε τον νέγαμον τη νεγάμσαν, σουμά σα ξημερώματα και τα πετινολάλα.. »
Τα εφτά ζευγάρια συμβολίζαν τις εφτά ημέρες της δημιουργίας. Ο επιπλέον χορευτής στον κύκλο, το «τεκ’», το μονόν, συμβόλιζε τον συκοφάντη στα πλαίσια της αυξημένης ευαισθησίας στις προλήψεις και την βασκανία που υπήρχε στον Πόντο και σ’ όλη την Ελλάδα.
Σε μια παραλλαγή του χορού η νύφη κινείται αντίθετα από την κατεύθυνση του χορού και στέκεται ανάμεσα στα ζευγάρια, συνεχίζοντας το χορό, μέχρι να φτάσει στο τελευταίο ζευγάρι και μετά επιστρέφει στη θέση της δίπλα στο σύζυγό της.
Δυστυχώς το έθιμο αυτού του χορού δεν συνηθίζεται πια στους γάμους, σε αντίθεση με άλλα έθιμα που τηρούνται ακόμη και σήμερα από τους Πόντιους.
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr
