Τι αξιωματικούς χρειάζεται η Ελλάδα; Πώς πρέπει να εκπαιδεύονται
Γράφει Πάρης Καρβουνόπουλος
Η τροπολογία για τις Στρατιωτικές Σχολές έχει προκαλέσει “φουρτούνα” στον χώρο της στρατιωτικής εκπαίδευσης με τα “στρατόπεδα” να είναι μοιρασμένα σ΄ αυτούς που υποστηρίζουν ότι οι στρατιωτικοί πρέπει να έχουν τον πρώτο και τελευταίο λόγο στην εκπαίδευση των αυριανών στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και σ΄ εκείνους που θεωρούν ότι οι καθηγητές πρέπει να έχουν ουσιαστικό λόγο και άποψη για το τι και πως θα διδάσκεται στις Στρατιωτικές Σχολές.
Οι πρώτοι έχουν σαφώς το πλεονέκτημα. Η κυβέρνηση έχει εκφράσει την αποφασιστικότητά της να προχωρήσει σε αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των Σχολών και αυτή εκφράστηκε από τη τροπολογία που συνέταξε ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος και στήριξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο; Η αλήθεια -κατά τη γνώμη μας- μπορεί να βρεθεί κάπου στη μέση.
To Onalert πολλές φορές τόλμησε να “αγγίξει” το θέμα της λειτουργίας των Σχολών . Και δέχτηκε “συστάσεις” και “απειλές” για τις οποίες η ηγεσία του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ είναι ενήμερες. Η αντίδραση που υπήρξε επιβεβαίωσε τις ανησυχίες μας ότι σαφώς κάτι δεν πάει καλά στη λειτουργία των Σχολών.
Ποιο είναι το ζητούμενο από τις Στρατιωτικές Σχολές; Να παίρνουν πρώτα ξίφος και μετά πτυχίο οι στρατιωτικοί, όπως είπε ανώτερη κυβερνητική πηγή. Σωστό είναι αυτο αλλά δεν αρκεί. Ο αξιωματικός πρέπει να είναι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα η οποία θα μπορεί να υπηρετήσει όχι μόνο το Εθνόσημο και την πατρίδα , αλλά και την κοινωνικη θέση η οποία του αναλογεί. Θα ακούγεται ίσως παράδοξο στην εποχή της οικονομικής εξαθλίωσης των στρατιωτικών εμείς να μιλάμε για την κοινωνική θέση των στρατιωτικών. Αλλά αυτή ήταν πάντα η άποψή μας και δεν θα πάψουμε να την υποστηρίζουμε.
Και για να σταθούν σ΄ αυτή τη θέση που τους αξίζει θα πρέπει να έχουν λάβει τα απαραίτητα εφόδια από την εκπαίδευσή τους. Δεν θέλουμε αξιωματικούς “καραβανάδες” αλλά αξιωματικούς με γνώσεις, με άποψη, με δομημένη σκέψη. Αξιωματικούς που θα μπορούν να στέκονται άξια στο πεδίο της μάχης αλλά και σε θέσεις επιτελικές. Αξιωματικούς που θα μπορούν να αντέχουν κακουχίες, στερήσεις και δύσκολες καταστάσεις, αλλά ταυτόχρονα θα μπορούν να “στέκονται” επάξια στα “μεγάλα σαλόνια” ,δίπλα σε διπλωμάτες,πολιτικούς και αξιωματούχους. Αξιωματικούς που θα μπορούν να υπηρετούν με την ίδια αποτελεσματικότητα στον Έβρο και τα ακριτικά νησιά, αλλά και στις Βρυξέλλες, την Ουάσινγκτον, το Λονδίνο κι αλλού στο κόσμο.
Αξιωματικούς που θα μπορούν να μιλάνε την γλώσσα των στρατιωτών τους και να τους εμπνέουν να προχωρήσουν μπροστά αλλά να μιλάνε και μια δυο ξένες γλώσσες.
Αξιωματικούς που θα μπορούν μέσα στο σκοτάδι να οδηγούν τις δυνάμεις τους με ασφάλεια, αλλά και θα μπορούν ρίχνοντας μια ματιά σε εφημερίδες ελληνικές και ξένες να “διαβάζουν” τις εξελίξεις στον κόσμο και να σκέφτονται.
Για να εχουμε τέτοια στελέχη πρέπει να δούμε την εκπαίδευσή τους από το μηδέν. Και δεν πρέπει να ξεκινήσουμε από το ποιος θα κάνει κουμάντο στις Σχολές. Αλλά από το ποιο πρέπει να είναι το περιεχόμενο των Σπουδών τους, βλέποντας και προβλέποντας το αύριο που έρχεται κι όχι το σήμερα. Πολύ περισσότερο το χθες.
Αν καταλήξουμε στο τι πρέπει να διδάσκονται οι Ευέλπιδες, οι Ναυτικοί Δόκιμοι και οι Ικαροι μας, νομίζουμε ότι εύκολα θα βρούμε και την “χημεία” που πρέπει να υπάρχει στη δομή διοίκησης αυτών των Σχολών.
Για να μην θεωρήσετε ότι “κρυβόμαστε” και δεν θέλουμε να πάρουμε θέση στη διαμάχη θα πούμε ξεκάθαρα ότι ειδικά στη Σχολή Ευελπίδων η ισορροπία είχε διαταραχθεί υπέρ των καθηγητών και αυτό δεν ήταν καλό. Σαφώς λοιπόν πρέπει να υπάρξει διόρθωση. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάμε στο άλλο άκρο και να επιστρέψουμε στην “παραγωγή” ενός “μοντέλου αξιωματικού” περασμένων δεκαετιών που σαφώς δεν ικανοποιούσε ούτε τους ίδιους τους στρατιωτικούς,ούτε την κοινωνία.
Υ.Γ. Για να μην ξεχνιόμαστε. Πράγματι οι στρατιωτικοί παίρνουν πρώτα ξίφος και μετά πτυχίο. Μόνο που με τον τρόπο που τους συμπεριφέρεται η κυβέρνηση είναι θέμα χρόνου, πρώτα να παίρνουν…καραβάνα. Και μετά τα υπόλοιπα.
Πηγή: onalert.gr
