Η είδηση του θανάτου του σπουδαίου Λάκη Χαλκιά μάς γύρισε πολλά χρόνια πίσω, όταν ακούγαμε τη χαρακτηριστική φωνή του να τραγουδάει μοναδικά τη «Φάμπρικα» των Γιάννη Μαρκόπουλου και Γιώργου Σκούρτη (ίσως σε κάποιους να έχει μείνει ως «Το νούμερο 8»), ή το «Είμ’ αητός χωρίς φτερά», του Μάνου Χατζιδάκι και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου.
Το έργο του υπήρξε τεράστιο, όπως και η συμβολή του στη διάσωση της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης, την οποία υπηρετούσε με συνέπεια από τα 7 του χρόνια!
Κάπως έτσι, σε ηπειρώτικο κλίμα και μαζί με το κλαρίνο του Γιώργου Κωτσίνη, ο Λάκης Χαλκιάς βρέθηκε στη Βαρβάκειο αγορά την Τσικνοπέμπτη του 2016, μια δύσκολη χρονιά με εμφανές το αποτύπωμα της οικονομικής κρίσης, αφού για πρώτη φορά οι κρεοπώλες δεν μπόρεσαν να τρατάρουν τους επισκέπτες της, όπως είχαν καθιερώσει τα προηγούμενα χρόνια.
Και παρόλο που το πρωί η κίνηση ήταν εντυπωσιακά πεσμένη, γύρω στις 12:00 το μεσημέρι γινόταν το αδιαχώρητο. Ήδη από την οδό Αθηνάς ακουγόταν η φωνή του, και γύρω από τη «σκηνή» που είχε στηθεί κόσμος χόρευε με την ψυχή του, απολαμβάνοντας τη μίνι συναυλία με τρομερό κέφι.
Ως Pontos News δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό εκείνη τη μέρα, και σήμερα, 10 χρόνια μετά, ξεθάψαμε τις φωτογραφίες και το βίντεο από την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016:
