Με βασικό στόχο να τερματιστεί το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμο κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026. Ωστόσο, δύο μετά το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει την επιλογή της Ουάσινγκτον – και ας λέει ο Αμερικανός πρόεδρος ότι «αυτοί οι τρελοί δεν πρέπει να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα».
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, που επικαλείται πηγές με γνώση των αξιολογήσεων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, η πυρηνική ικανότητα του Ιράν παραμένει σε γενικές γραμμές αμετάβλητη – ουσιαστικά στο ίδιο επίπεδο με πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών.
Οι νεότερες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι, αν το Ιράν αποφάσιζε να προχωρήσει, θα χρειαζόταν περίπου 9 έως 12 μήνες για ένα πυρηνικό όπλο. Πρόκειται για χρονικό ορίζοντα σχεδόν ίδιο με εκείνον που ίσχυε πριν από τον πόλεμο.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν άλλαξαν ουσιαστικά την «αντίστροφη μέτρηση».
Οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ είχαν διαφορετική στόχευση:
• Οι ΗΠΑ επικεντρώθηκαν κυρίως σε συμβατικές στρατιωτικές υποδομές, ηγεσία και αμυντική βιομηχανία.
• Το Ισραήλ έπληξε πιο άμεσα πυρηνικές εγκαταστάσεις, χωρίς όμως να εξουδετερώσει πλήρως την ικανότητα της Τεχεράνης.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το Ιράν φαίνεται να διατηρεί το βασικό του απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου, ακόμη και μετά τα πλήγματα.
Το «κλειδί» των 440 κιλών ουρανίου
Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται το γεγονός ότι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την τύχη περίπου 440 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου έως 60%.
Πρόκειται για ποσότητα που θεωρείται κρίσιμη για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, για να υπάρξει πραγματική ανατροπή του προγράμματος, θα απαιτηθεί: είτε η καταστροφή είτε η απομάκρυνση αυτού του υλικού – ένα σενάριο που ενδέχεται να προϋποθέτει ακόμη και χερσαίες επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου.
Γιατί δεν «χτυπήθηκαν» τα πυρηνικά
Η περιορισμένη επίδραση των επιχειρήσεων εξηγείται και από τη φύση των στόχων.
Όπως σημειώνει ο πρώην αναλυτής των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έρικ Μπρούερ: «Το Ιράν εξακολουθεί να κατέχει όλο το πυρηνικό του υλικό, απ’ όσο γνωρίζουμε», προσθέτοντας ότι αυτό πιθανότατα βρίσκεται σε βαθιά υπόγειες εγκαταστάσεις, απρόσιτες στα περισσότερα οπλικά συστήματα.
Η επιλογή των ΗΠΑ να μην πλήξουν εκτεταμένα τέτοιες εγκαταστάσεις ενδέχεται να σχετίζεται:
• είτε με την τεχνική δυσκολία καταστροφής τους,
• είτε με τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Από την άλλη πλευρά, η Τεχεράνη συνεχίζει να αρνείται ότι επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικών όπλων, υποστηρίζοντας ότι το πρόγραμμά της έχει ειρηνικό χαρακτήρα.
Παράλληλα, Ιρανοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι η κρίση δεν μπορεί να επιλυθεί στρατιωτικά, επισημαίνοντας πως οποιαδήποτε νέα κλιμάκωση θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή και τη διεθνή οικονομία.
