Σε ηλικία 96 ετών πέθανε στο Λονδίνο η Εύα Σλος, μία από τις πιο εμβληματικές φωνές μνήμης του Ολοκαυτώματος και ετεροθαλής αδελφή της Άννας Φρανκ.
Την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε το ίδρυμα που φέρει το όνομα της Άννας Φρανκ, κάνοντας λόγο για μια γυναίκα που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην εκπαίδευση, την ιστορική συνείδηση και την ειρήνη.
Η οικογένειά της, σε ανακοίνωση με έντονη συναισθηματική φόρτιση, αποχαιρέτησε μια προσωπικότητα που επέζησε του Άουσβιτς και μετέτρεψε την προσωπική της τραγωδία σε αποστολή ζωής, μεταφέροντας το μήνυμα της μνήμης και της κατανόησης σε χιλιάδες νέους σε όλο τον κόσμο.
Συλλυπητήρια εξέφρασε και ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ μαζί με τη βασίλισσα Καμίλα, θυμίζοντας τη γνωριμία τους με την Εύα Σλος σε εκδήλωση στο Λονδίνο το 2022. Σε μήνυμά τους ανέφεραν πως είχαν την τιμή να τη γνωρίσουν και πως τη θαύμαζαν βαθιά για το έργο και το ήθος της.
Η Εύα Σλος υπήρξε συνιδρύτρια του Anne Frank Trust το 1990, ενός οργανισμού που δημιουργήθηκε με στόχο να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη του Ολοκαυτώματος και να αντιμετωπιστούν οι διακρίσεις και τα στερεότυπα μέσα από την εκπαίδευση.
Γεννημένη στην Αυστρία το 1929 με το όνομα Εύα Γκάιρινγκερ, αναγκάστηκε μαζί με την εβραϊκή οικογένειά της να εγκαταλείψει τη χώρα μετά την άνοδο των ναζί. Αρχικά κατέφυγαν στο Βέλγιο και στη συνέχεια στο Άμστερνταμ, όπου έμεναν απέναντι από την οικογένεια Φρανκ. Εκεί, η Εύα και η Άννα, συνομήλικες, έπαιζαν και περνούσαν χρόνο μαζί, χωρίς να γνωρίζουν το τραγικό τέλος που πλησίαζε.
Το 1942 και οι δύο οικογένειες αναγκάστηκαν να κρυφτούν. Δύο χρόνια αργότερα, μέλη της οικογένειας της Εύας συνελήφθησαν και στάλθηκαν στο Άουσβιτς. Η ίδια επέζησε, όμως έχασε τον πατέρα και τον αδελφό της.
Μετά το τέλος του πολέμου, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και δημιούργησε οικογένεια με τον σύζυγό της, Τσβι Σλος. Η μητέρα της, επιστρέφοντας στο Άμστερνταμ, παντρεύτηκε τον Όττο Φρανκ, πατέρα της Άννας, συνδέοντας για πάντα τις δύο οικογένειες.
Η Εύα Σλος έγραψε βιβλία, μίλησε σε σχολεία, πανεπιστήμια και διεθνή φόρα και τιμήθηκε το 2013 με τον τίτλο μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τη συμβολή της στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Το 2021 ανέκτησε και την αυστριακή υπηκοότητα, σε μια συμβολική κίνηση συμφιλίωσης με το παρελθόν.
Η ζωή της υπήρξε μια διαρκής υπενθύμιση ότι η μνήμη δεν είναι απλώς ιστορία, αλλά ευθύνη απέναντι στο μέλλον.
