Ιστορίες επιτυχίας μικρών, αλλά και μεγαλύτερων υποψηφίων, που ήρθαν στο φως σήμερα, μετά την ανακοίνωση των βαθμολογιών στις πανελλήνιες εξετάσεις δείχνουν ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσεις, αλλά και να πετύχεις τους στόχους του.
Μια πτυχιούχος της Νομικής, μια γυναίκα στα 60 της χρόνια κι ένας επιτυχημένος σεφ με έδρα τη Θεσσαλονίκη έκαναν ακριβώς αυτό. Αποφάσισαν να επιστρέψουν στα θρανία, φοιτώντας στο 5ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης, μελέτησαν μεθοδικά και βρίσκονται πλέον στο κατώφλι της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Στην Ιατρική με το πτυχίο της… Νομικής
Την πρώτη φορά που η Φωτεινή Μανούκα περνούσε τη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων ήταν μαθήτρια ΓΕΛ και είχε στόχο την είσοδο στη Νομική Σχολή. Έναν στόχο που όχι μόνο τον πέτυχε πανηγυρικά χάρη στην υψηλή βαθμολογία που συγκέντρωσε, αλλά με συστηματικό διάβασμα και προσήλωση κατάφερε να ολοκληρώσει και τις σπουδές της σε 3,5 χρόνια.
Και παρόλο που θα φανταζόταν κανείς πως ο στόχος της είχε επιτευχθεί, η ίδια είχε άλλη άποψη κι έβαλε πλώρη για την Ιατρική. Γράφτηκε, λοιπόν, στο 5ο Εσπερινό ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης (στον τομέα υγείας και ευεξίας) κι ύστερα από δύο χρόνια επιτυχούς φοίτησης μπορεί να χαμογελά πλατιά αφού με τα τρία 20άρια και το ένα 19,5 που πέτυχε στις πανελλαδικές, είναι έτοιμη να περάσει το κατώφλι της Ιατρικής.
«Στα 18 έχεις διάφορες επιλογές στο μυαλό σου αλλά σκέφτεσαι ποιος στόχος ίσως είναι πιο εύκολος να επιτευχθεί ή είναι πιο συμβατός με την ηλικία που βρίσκεσαι. Μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να επιλέξω ανάμεσα στη Νομική και την Ιατρική κι επέλεξα την πρώτη αφού τότε μού φαινόταν πιο συμβατή», λέει η 24χρονη σήμερα Φωτεινή Μανούκα, εξηγώντας γιατί από τη Νομική αποφάσισε να μεταπηδήσει στην Ιατρική, μια σχολή υψηλών απαιτήσεων, με πολλά χρόνια φοίτησης.
Με την απόφασή της εκείνη μπήκε σε μια διαδικασία που καθημερινά έπρεπε να πηγαίνει σχολείο αλλά παράλληλα «έτρεχε» και η πρακτική της για τη Νομική.
«Έπρεπε να ακροβατώ ανάμεσα στα δύο. Το πρωί να είμαι στα δικαστήρια και το βράδυ μαθήτρια στα σχολικά θρανία», τονίζει.
Δεν ξεχνά να ευχαριστήσει ιδιαιτέρως τους καθηγητές της στο ΕΠΑΛ, χωρίς τη βοήθεια των οποίων, όπως λέει, τίποτα δεν θα ήταν εύκολο. Η ενδοσχολική βοήθεια που έλαβε ήταν τέτοια που τής έδωσε τα απαραίτητα εφόδια ώστε να μπορεί σήμερα να σχεδιάζει το μέλλον της ως (υποψήφια) φοιτήτρια Ιατρικής. «Ύστερα από δύο χρόνια φοίτησης στα ΕΠΑΛ κατάλαβα ότι η δουλειά που γίνεται εδώ είναι σπουδαία», τονίζει.
Διαβάζοντας σε κουζίνες και αεροδρόμια
Στα 43 του χρόνια, ο σεφ Μηνάς Νίτης διαγράφει ήδη τη δική του ξεχωριστή πορεία στον κόσμο της υψηλής γαστρονομίας, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και πολλές συνεργασίες σε νησιά κι αλλού, ενώ και στην οικογενειακή του ζωή έχει ευτυχήσει να είναι πατέρας δύο παιδιών.
Τι τον έκανε όμως να ξανακαθίσει στα θρανία και να διεκδικήσει την είσοδό του σε μια σχολή που θα τού δώσει τη δυνατότητα να σπουδάσει διατροφολογία; «Ήθελα πάντα να κάνω κάτι σχετικό με τη δουλειά μου, για μένα. Θα έλεγα για αυτοβελτίωση» απαντά κι εξηγεί πως οι συνθήκες της δουλειάς του, σε συνδυασμό με τη βοήθεια των συναδέλφων του, ήταν τέτοιες που τού επέτρεψαν την επιστροφή στις σχολικές αίθουσες.
Με αρκετά μόρια στη «φαρέτρα» του (δύο 20άρια σε Αρχές Βιολογικής Γεωργίας και Σύγχρονες Γεωργικές Επιχειρήσεις, 18,3 στα Μαθηματικά και 15,6 στη Γλώσσα), ο στόχος της εισόδου στη Σχολή Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας του ΔΙΠΑΕ φαίνεται να κατακτιέται.
Η πολύ καλή επίδοσή του έτυχε ανάλογης υποδοχής στο σπίτι του, όπου, όπως λέει, «σήμερα είχαμε πανηγυρισμούς, ήταν μια φοβερή μέρα!».
Ένα όνειρο ζωής γίνεται πραγματικότητα ύστερα από τέσσερις δεκαετίες
Στα 61 της χρόνια, η Ευγενία Μαρτυγάκη ετοιμάζεται να καθίσει στα φοιτητικά έδρανα για να σπουδάσει Οικονομικά αφού τα 17.310 μόρια φαίνεται να της εξασφαλίζουν τη φοίτηση στη Σχολή Οικονομικών του ΑΠΘ.
«Έδωσα πρώτη φορά πανελλαδικές πριν από 42 χρόνια και παρότι είχα συγκεντρώσει καλά μόρια δεν ήταν αρκετά ώστε να περάσω στη Φιλοσοφική. Έτσι, λοιπόν, άφησα το νησί μου, στην Αμμουλιανή και ήρθα στη Θεσσαλονίκη όπου έκανα διάφορες δουλειές· δούλεψα ως μικροπωλήτρια ασημένιων κοσμημάτων αλλά και σε μια εταιρεία με το ίδιο αντικείμενο για καμιά δεκαριά χρόνια. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα, ωστόσο, επέστρεψα στο νησί κι έφτιαξα κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια. Αφού, λοιπόν, είδα ότι πλέον είχα τη δυνατότητα να προσπαθήσω να σπουδάσω, είπα να κάνω πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής και γράφτηκα στο 5ο Εσπερινό ΕΠΑΛ», αφηγείται η Ευγενία Μαρτυγάκη.
«Είμαι ευτυχισμένη», τονίζει κι ευχαριστεί τους καθηγητές της για τις γνώσεις που κατάφεραν να τής μεταλαμπαδεύσουν.
«Τα έξτρα μαθήματα και οι επιπλέον ώρες που μας αφιέρωναν οι καθηγητές του ΕΠΑΛ ήταν κατ’ ουσίαν ένα δωρεάν φροντιστήριο για όλους όσοι προετοιμάζονταν για τις πανελλήνιες» πρόσθεσε.
Διανύοντας ήδη την έκτη δεκαετία της ζωής της, η Ευγενία Μαρτυγάκη δεν επιζητεί επαγγελματική αποκατάσταση με τις σπουδές της στα οικονομικά αλλά «τη χαρά της γνώσης» και τη δυνατότητα, εφόσον τής δοθεί η ευκαιρία, να βοηθήσει νέα παιδιά που θέλουν να δουν τα δικά τους όνειρα να παίρνουν «σάρκα και οστά».
Έμαθε τα αποτελέσματα εν μέσω καραντίνας
Το SMS που την ενημέρωνε για τη βαθμολογία της στις Πανελλαδικές Εξετάσεις την βρήκε στο σπίτι της, σε καραντίνα, λόγω λοίμωξης με Covid-19.
Η Ελισσάβετ Χατζηπροδρόμου, απόφοιτη του 6ου Γενικού Λυκείου Καλαμαριάς, είναι μία από τους σχεδόν 89.000 υποψηφίους των φετινών πανελλαδικών, που χαρακτηρίστηκαν ως «τα παιδιά της καραντίνας», εξαιτίας των ιδιαίτερων συνθηκών που επέβαλαν η πανδημία και η τηλεκπαίδευση κατά τα χρόνια της λυκειακής τους εκπαίδευσης και προετοιμασίας τους για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια.
Με βαθμούς 19 στο μάθημα της Έκθεσης, 19,5 στο μάθημα των Αρχαίων και 19,8 στα μαθήματα Λατινικών και της Ιστορίας έχει συγκεντρώσει από 19.420 έως 19.580 μόρια – ανάλογα με τους συντελεστές βαρύτητας μαθημάτων κάθε σχολής του Πεδίου Ανθρωπιστικών Επιστημών.
Σε ό,τι αφορά την προετοιμασία της εξήγησε πως από τη Β’ Λυκείου παράλληλα με το σχολείο, ξεκίνησε φροντιστηριακά μαθήματα, συνεχίζοντας ταυτόχρονα τη γυμναστική και μαθήματα χορού, που λειτουργούσαν ως βαλβίδα εκτόνωσης του άγχους της περιόδου.
Σχετικά με την περίοδο της πανδημίας και το πώς επηρέασε την πορεία της και των συμμαθητών της, η 18χρονη απάντησε πως «τα όποια κενά μπορεί να δημιουργήθηκαν κατά το διάστημα που έλειψε η δια ζώσης εκπαίδευση και επικοινωνία καλύφθηκαν, αν και σε ψυχολογικό επίπεδο σίγουρα αυτό που ζήσαμε άφησε κάτι σε όλους μας».
