Ένα χαμόγελο ανακούφισης και ικανοποίησης ότι όλα πήγαν καλά, και μια επιθυμία από τη συνοδοιπόρο του προς την κορυφή του Ολύμπου: να δει τη θέα της Ελλάδας από ψηλά. Κάπως έτσι κύλησαν τα πρώτα λεπτά στον Μύτικα για τον δρομέα υπεραποστάσεων Μάριο Γιαννάκο και τη Δραμινή φοιτήτρια Βιολογίας Ελευθερία Τόσιου, η οποία παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, κατάφερε ν’ ανέβει στην κορυφή της Ελλάδας χάρη στον νεαρό συντοπίτη της.
«Όταν φτάσαμε στην κορυφή, αυτό που μού ζήτησε ήταν να δει τη θέα. Την γύρισα 360 μοίρες για να δει την Ελλάδα από το πιο ψηλό σημείο της, περιμετρικά», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λίγες ώρες μετά την επιτυχή ανάβαση στο ψηλότερο σημείο της Ελλάδας, ο Μάριος Γιαννάκου, ο οποίος κουβάλησε στην πλάτη του –σε ειδικά διαμορφωμένο σακίδιο– τη νεαρή φοιτήτρια, προκειμένου να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.
Το ούτως ή άλλως πολύ δύσκολο εγχείρημα, όπως το περιγράφει ο Δραμινός αθλητής, έγινε ακόμη πιο… βαρύ λίγες ώρες πριν από το τελικό του στάδιο, όταν η ομάδα που συγκροτήθηκε για την υποστήριξή του πληροφορήθηκε το θάνατο ενός ορειβάτη στον Όλυμπο. «Η ψυχολογία έπεσε, αλλά προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε όλο αυτό έξω από την Ελευθερία. Δεν την ενημερώσαμε, προσπαθήσαμε να το χειριστούμε εμείς», εξηγεί ο Μάριος Γιαννάκου, ο οποίος αδυνατεί, όπως λέει, να περιγράψει τα συναισθήματά του με λέξεις.
«Είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις. Δεν νομίζω να μπορέσω να το κάνω ποτέ», σημειώνει, τονίζοντας πως «σήμερα γράφτηκε ιστορία για τα άτομα με αναπηρία».
Στην ερώτηση δε αν ήταν ο σημερινός ο καλύτερος αγώνας της ζωής του, σπεύδει να υπογραμμίσει: «Δεν είναι απλώς ο καλύτερος, ο σπουδαιότερος αγώνας της ζωής μου. Είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει ως άνθρωπος γενικά. Δεν πρόκειται για έναν αγώνα. Ένιωσα ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου».
Ο Μάριος, η Ελευθερία και η οκταμελής ομάδα που τους συνόδευε ξεκίνησαν σήμερα το πρωί στις 06:00 από το καταφύγιο όπου είχαν καταλύσει, στα 2.400μ., προκειμένου ν’ ανέβουν στον Μύτικα, στα 2.918μ. Το ρολόι έδειχνε 09:02 όταν οι δύο νέοι πατούσαν κορυφή, και η φωτογραφία που επέλεξε ν’ αναρτήσει ο νεαρός αθλητής στο facebook λίγο αργότερα, από εκείνη τη στιγμή είναι ενδεικτική της χαράς και της ανακούφισης που ένιωσαν τόσο ο ίδιος όσο και η νεαρή φοιτήτρια, η οποία το προηγούμενο βράδυ δεν έκρυβε την ανυπομονησία της ν’ ανέβει στην κορυφή!
(Φωτ.: facebook / Marios Giannakou)
«Ανεβήκαμε αρκετά γρήγορα το πρώτο κομμάτι και μετά περάσαμε στο δύσκολο, που είναι πολύ τεχνικό και είναι αρκετά εκτεθειμένο, και 9 η ώρα περίπου φτάσαμε πάνω στην κορυφή της Ελλάδας. Ξεκινήσαμε από το καταφύγιο στο οποίο κατασκηνώναμε τις τελευταίες δύο ημέρες, από τα 2.400μ. και φτάσαμε στα 2.918. Εγώ ήμουν εκεί περίπου δύο μέρες πριν ώστε να τσεκάρω τη διαδρομή, η Ελευθερία ήρθε χθες», λέει ο Μάριος Γιαννάκου, περιγράφοντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τη διαδρομή.
Δεν ξεχνάει, παρά την κούραση και την ένταση της υπερπροσπάθειας, όλους όσοι βοήθησαν στο να πάρει «σάρκα και οστά» το όνειρο της Ελευθερίας, και συγκεκριμένα την ομάδα που τους συνόδευε, αλλά και την Ένωση Αστυνομικών Ελλάδος, τη μονάδα βατραχανθρώπων για την υλικοτεχνική υποδομή, αλλά και την παρουσία του εκπαιδευτή Διονύση Πετρίδη, ο οποίος «βοήθησε τα μέγιστα να μην χάνω την ισορροπία μου», όπως τονίζει.
Ο Μάριος Γιαννάκου και η Ελευθερία Τόσιου έστειλαν από την κορυφή του Ολύμπου το δικό τους μήνυμα, ότι «δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το όνειρο», όπως γράφει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο αθλητής με τις πολλές διακρίσεις στις υπεραποστάσεις, αλλά και πως «όταν θέλουμε να πετύχουμε πράγματα για τον συνάνθρωπό μας, θα πρέπει να ξεκινήσουμε να σκεφτόμαστε από πολύ πιο απλά πράγματα, όπως το να μην παρκάρουμε το αυτοκίνητό μας σε θέση για αναπήρους».
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Σοφία Παπαδοπούλου.
