Τα μέτρα της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού/Προσφυγικού αναμένεται να ανακοινώσουν αύριο το πρωί ο Στέλιος Πέτσας και ο Αλκιβιάδης Στεφανής. Σύμφωνα με τα όσα είπε χθες ο πρωθυπουργός στη συνάντηση που είχε με τους 13 περιφερειάρχες, στο νέο πλαίσιο μεταναστευτικής πολιτικής θα περιλαμβάνονται κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα. Πληροφορίες της ΕΡΤ αναφέρουν ότι θα είναι τέσσερα ή πέντε και θα δημιουργηθούν στα νησιά του Αιγαίου που ήδη δέχονται τις μεγαλύτερες προσφυγικές ροές.
Μητσοτάκης: Ακολουθούμε διαφορετική πολιτική στο ζήτημα της φύλαξης των συνόρων. Προχωράμε στη δημιουργία κλειστών προαναχωρησιακών κέντρων, ώστε να ελέγχουμε ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει.
Επιπλέον ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανακοίνωσε την πρόσληψη 400 συνοριοφυλάκων στον Έβρο, 500 νέων υπαλλήλων στις υπηρεσίες ασύλου στα νησιά και στην ενδοχώρα, αλλά και 800 ατόμων για τη φύλαξη των κέντρων και των θαλάσσιων συνόρων.
Από τη χθεσινή συνάντηση στο Μαξίμου, πάντως, ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης ανέδειξε το μήνυμα του πρωθυπουργού προς τους περιφερειάρχες να δείξουν αλληλεγγύη και να δεχθούν μετανάστες στις περιοχές τους ώστε να αποσυμφορηθούν τα νησιά.
Την ίδια ώρα, ο Κυριάκος στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt επικρίνει έντονα την Τουρκία αλλά και τους Ευρωπαίους εταίρους για τη στάση τους. Όπως τόνισε, η Άγκυρα προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως ένα μοχλό πίεσης προς την ΕΕ, ενώ στις Βρυξέλλες έστειλε το μήνυμα ότι δεν θα ανεχθεί άλλο η Ελλάδα να αντιμετωπίζεται ως ένας βολικός χώρος «στάθμευσης». «Είναι αυτό ευρωπαϊκή αλληλεγγύη;» διερωτήθηκε.
Καμπανάκι για τους νέους πρόσφυγες
Για το ενδεχόμενο οι νέοι πρόσφυγες να αποτελέσουν μια «χαμένη γενιά» προειδοποιεί Έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Η έκθεση αναφέρεται στις πέντε χώρες που δέχονται τον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων ασύλου και συγκεκριμένα στην Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Σουηδία, καθώς και στην Ελλάδα ως χώρα πρώτης υποδοχής.
Με βάση τις μαρτυρίες 163 νεαρών προσφύγων και αιτούντων άσυλο, αλλά και από τις μαρτυρίες εργαζομένων στα πεδία, διαπιστώνονται άθλιες συνθήκες διαβίωσης, έλλειψη υγιεινής, έλλειψη ιδιωτικότητας και ελλιπής φροντίδα των ευάλωτων.
Η έκθεση αναδεικνύει, επίσης, τις αργές διαδικασίες απόδοσης διεθνούς προστασίας και στις έξι χώρες, με τεράστιες ψυχολογικές επιπτώσεις στο να αναπληρωθεί ο χρόνος αναμονής, να διευκολυνθεί η διαδικασία ενσωμάτωσης αφού χορηγηθεί καθεστώς πρόσφυγα, να επιτευχθεί ουσιαστική οικογενειακή επανένωση και να ενταχθεί ο προσφυγικός πληθυσμός στο εκπαιδευτικό σύστημα και την αγορά εργασίας, γεγονός που υπονομεύει την κοινωνική ενσωμάτωση.
