«Είμαι εκεί κάθε Κυριακή, η εικόνα είναι πάνω-κάτω ίδια, εκτός από τους μήνες του χειμώνα οπότε βρίσκουμε πιο συχνά ανθρώπους πεθαμένους από υποθερμία. Μαζευόμαστε συνήθως στις 6:30 το απόγευμα, με ό,τι έχει ο καθένας μας και γυρίζουμε στους δρόμους του Μπέρμιγχαμ και το προσφέρουμε, κυρίως φαγητό, σκεπάσματα, ρούχα και ό,τι μπορούμε να κουβαλήσουμε. Τον τελευταίο καιρό έχουμε πάρει και καροτσάκια για να μεταφέρουμε περισσότερα». Κάπως έτσι περνάει τα απογεύματα της Κυριακής στο Μπέρμιγχαμ ο Νικόλας Σαχινόπουλος.
Ο 45χρονος συμπατριώτης μας, μηχανολόγος μηχανικός στο επάγγελμα, έχει μετοικήσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στην Αγγλία.
Τρέχει τη δική του εταιρεία και συγχρόνως συνεργάζεται με μια εταιρεία κατασκευής μηχανημάτων χυτηρίων. Στο χρόνο που του μένει ασχολείται ενεργά και εθελοντικά με τη μη κυβερνητική οργάνωση Red Bag Co (Κόκκινη Τσάντα), που συγκεντρώνει και διανέμει τρόφιμα και άλλα είδη ανάγκης (καπέλα, γάντια, υπνόσακους, κουβέρτες, οδοντόκρεμα, οδοντόβουρτσα) στους αστέγους του Μπέρμιγχαμ.
Ο Νικόλας συνήθως αναλαμβάνει τη συγκέντρωση και τη διανομή των προϊόντων που ο κόσμος δωρίζει κάθε εβδομάδα. Έχει αναλάβει επίσης το γεύμα της Κυριακής 40 ατόμων, το οποίο πληρώνει με δικά του χρήματα. Όπως περιγράφει στο pontos-news.gr, συνήθως με τα χρήματα που διαθέτει αγοράζει φρούτα και πρώτες ύλες για φαγητό που ετοιμάζει ο ίδιος.
(Φωτ.: Facebook / Nikolas Sachinopoulos)
«Δεν είναι κάποιος πλούσιος, αλλά με 30-40 λίρες δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να κάνει κάποιος», λέει.
«Για κάποιους μπορεί να είναι αφελές αυτό, αλλά πραγματικά στην Αγγλία υπάρχουν τα τελευταία χρόνια τόσο πολλοί άστεγοι που οι τοπικές κοινωνίες δεν μπορούν να τους βοηθήσουν. Κάθε εβδομάδα βρίσκουμε στο δρόμο καινούριους ανθρώπους. Είναι φοβερό. Ρώτησα μια μέρα ένα ζευγάρι από τη Σερβία γιατί δεν γυρνάνε πίσω και μου είπαν αν γυρίσουν πίσω και μείνουν στο δρόμο, θα πεθάνουν από την πείνα», προσθέτει.
Τι ήταν όμως που τον παρακίνησε να εμπλακεί στο όλο εγχείρημα; «Όταν ήρθα εδώ ήθελα από την αρχή να προσφέρω κάτι σ’ αυτή την κοινωνία για να δείξω πόσο ευγνώμων είμαι που μου έδωσε τη δυνατότητα να φτιάξω ξανά τη ζωή μου και να έχω μέλλον ξανά», μας απαντά.
(Φωτ.: Facebook / Nikolas Sachinopoulos)
Και όσοι από εμάς πίστευαν πιθανόν ότι οι περισσότεροι άστεγοι στην Αγγλία είναι ναρκομανείς, μάλλον κάνουν λάθος.
«Στην Αγγλία υπάρχουν πάρα πολλοί άστεγοι, και δεν είναι μόνο ναρκομανείς, όπως θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί, είναι άνθρωποι που είχαν πριν μια κανονική ζωή αλλά έχασαν τα πάντα. Είναι πρώην στρατιωτικοί, επιχειρηματίες, μετανάστες που ήρθαν για ένα καλύτερο μέλλον, έφηβοι που τους πέταξαν έξω οι δικοί τους (εδώ οι οικογένειες δεν είναι τόσο δεμένες όσο στην Ελλάδα), εξηγεί ο Νικόλας.
Η Red Bag Co, συμπληρώνει, προσπαθεί αυτό το διάστημα να συγκεντρώσει 5.000 ευρώ με στόχο τη δημιουργία ενός κέντρου για αστέγους που εκτός από στέγη θα τους προσφέρει επαγγελματική εκπαίδευση και ψυχολογική υποστήριξη. Όπως υποστηρίζει ο Νικόλας Σαχινόπουλος η ομάδα βρίσκεται πολύ κοντά στη συγκέντρωση αυτού του χρηματικού ποσού.
Ποδοσφαιρικοί αγώνες και συναυλίες με αστέγους
Για τη διάδοση του έργου της η Red Bag Co σχεδιάζει, όπως μας λέει ο Νικόλας, μια σειρά δραστηριότητες, από χορούς και ποδοσφαιρικούς αγώνες έως συναυλίες. Σκεφτόταν μάλιστα ότι θα ήταν πολύ ωραία ιδέα αν κατάφερναν να πείσουν κάποιους από τους αστέγους που έχουν καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία, να φτιάξουν μια παράσταση.
(Φωτ.: Facebook / The Red Bag Co)
Αναγνωρίζει και ο ίδιος ότι δεν θα είναι εύκολο το εγχείρημα: «Είναι δύσκολο στην κατάσταση που βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι να τους πείσεις να λάβουν μέρος σε κάτι τέτοιο. Πολλοί πάσχουν από χρόνια κατάθλιψη και έχουν χάσει το ενδιαφέρον της για τη ζωή. Είναι πολύ βασικό να μιλάμε με αυτούς τους ανθρώπους, να τους δείχνουμε καλοσύνη έτσι ώστε να βρουν ξανά κίνητρο να βοηθήσουν τον εαυτό τους πάνω απ’ όλα».
«Δεν θέλω να έρχομαι στην Ελλάδα»
Στην Ελλάδα έρχεται σπάνια, εξομολογείται ο Νικόλας. «Δεν θέλω να έρχομαι. Με στενοχωρεί η κατάσταση και η κοροϊδία που υπάρχει. Να κάνω τι; Βοηθάω όσο μπορώ φίλους και συγγενείς από δω», υποστηρίζει.
Θα αναλάμβανε να οργανώσει μια αντίστοιχη φιλανθρωπική οργάνωση στην Ελλάδα; «Αν και δεν είμαι άνθρωπος της Εκκλησίας, θα σας πω ότι στην Ελλάδα είναι αυτή που έχει αναλάβει ένα μεγάλο κομμάτι σίτισης αστέγων και απόρων, μαζί με τους τοπικούς δήμους. Διάβασα πριν από μέρες ότι αυτή τη στιγμή στα συσσίτια της Εκκλησίας σιτίζονται 500.000 άνθρωποι. Ο αριθμός αυτός είναι τρομακτικός. Γνώρισα ανθρώπους που θα σκότωναν για ένα πιάτο φαΐ.
»Φαντάσου 500.000 Έλληνες χωρίς ένα πιάτο φαΐ, θα είχαμε επανάσταση, μια επανάσταση απελπισίας που μέσα στη σύγχυση της πείνας μας, δεν θα ξέραμε τι κάνουμε και με ποιον πολεμάμε. Κάπως έτσι κυριαρχεί τελικά η μαφία και η εκμετάλλευση της ανθρώπινης σάρκας», απαντά.
«Αν θα έκανα κάτι στην Ελλάδα; Κοίτα, μια ωραία ιδέα που είναι πολύ διαδεδομένη στην Αγγλία είναι οι οργανώσεις που παίρνουν ως δωρεά έπιπλα, βιβλία, ρούχα και ό,τι μπορείς να φανταστείς και στη συνέχεια τα μεταπουλάνε. Τα χρήματα που κερδίζουν τα διαθέτουν για την οργάνωση συσσιτίων. Αυτό θα μπορούσα να το κάνω στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Εκκλησία και την τοπική κοινωνία, γιατί μόνο έτσι μπορεί να γίνει.
»Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ανάγκη είναι τεράστια και πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε και όπως μπορεί ο καθένας», καταλήγει ο Νικόλας Σαχινόπουλος.
Ποια είναι η Red Bag Co
H MKO Red Bag Co δημιουργήθηκε πριν από πέντε χρόνια από την Chloe Avon, ένα κορίτσι 16 χρονών τότε, που ξεκίνησε με δύο φίλους του να προσφέρουν στους αστέγους φαγητό και τα απαραίτητα για τη διαβίωσή τους στο δρόμο. Η ιδέα διαδόθηκε και σιγά-σιγά όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να συμμετέχουν στο εγχείρημα. Μια «Κόκκινη Τσάντα» με τα βασικά για τους ανθρώπους που είναι αναγκασμένοι να ζουν στο δρόμο.
(Φωτ.: Facebook / The Red Bag Co)
Εκτός από αυτά οι εθελοντές της Red Bag Co προσφέρουν μια ζεστή κουβέντα και υποστήριξη σ’ αυτούς που τόσο την έχουν ανάγκη.
Το όνομά της, «Κόκκινη Τσάντα», γεννήθηκε όταν ένας άστεγος μισοπαγωμένος από το τσουχτερό κρύο που είδε τους εθελοντές να πλησιάζουν τους είπε: «Ο Θεός να σας έχει καλά. Θυμάμαι την κόκκινη τσάντα των Χριστουγέννων».
Η Μελίνα επί τω έργω (φωτ.: lifo.gr)
Για την ιστορία, ο Νικόλας μας είπε ότι υπάρχει και στην Αθήνα ένα κορίτσι, η 24χρονη Μελίνα, που παρότι εργάζεται όλη την εβδομάδα, προσπαθεί να βρίσκει χρόνο, συνήθως τις Κυριακές, ώστε να παρέχει βοήθεια σε αστέγους και τοξικομανείς, με τη βοήθεια δύο φίλων της. Ψωνίζει, μαγειρεύει και συσκευάζει γεύματα τα οποία στη συνέχεια τα μοιράζει στο κέντρο της Αθήνας.
