Έφυγε χθες από τη ζωή ο ομότιμος καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ και πρόεδρος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως Χαράλαμπος Μπούρας, σε ηλικία 83 ετών. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 29 Ιουλίου, στις 2 το μεσημέρι, από το Α’ Νεκροταφείο. Ο Χ. Μπούρας γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1933, αλλά μεγάλωσε στη Χίο.
Το έργο με το οποίο ταυτίστηκε και στο οποίο αφιερώθηκε ήταν η αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης, αρχικά ως μέλος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και από το 1985 ως πρόεδρος της.
Η συμβολή του στην αναστήλωση των μνημείων υπήρξε καθοριστική, δεδομένου ότι εισήγαγε ποιοτικά και επιστημονικά κριτήρια και αρχές σχετικά με τις αναστηλώσεις των μνημείων, όπως η αρχή της αναστρεψιμότητας, η ανάγκη τεκμηρίωσης και η διεπιστημονική προσέγγιση στις επεμβάσεις κ.α. Αρχιτέκτων μηχανικός, ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και κάτοχος δύο διδακτορικών διπλωμάτων, ο Χαράλαμπος Μπούρας υπήρξε σημαντικός επιστήμονας με ειδίκευση στη μελέτη και την αναστήλωση μνημείων, τόσο της κλασικής αρχαιότητας όσο και της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου.
Διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής Σχολής αρχικά στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Υπήρξε μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου του υπουργείου Πολιτισμού για περισσότερο από 25 χρόνια (1974- 2005) και μέλος πολλών διεπιστημονικών επιτροπών του υπουργείου Πολιτισμού (Επιδαύρου, Πρωτάτου Αγίου Όρους, Διονυσιακού Θεάτρου, Λίνδου Ρόδου).
Ως αρχιτέκτων της Διευθύνσεως Αναστηλώσεως στην Αρχαιολογική Υπηρεσία ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με την αναστήλωση της στοάς της Βραυρώνος, που αποτελεί ορόσημο στις αναστηλώσεις μνημείων στον ελλαδικό χώρο.
Υπήρξε επίσης γενικός γραμματέας της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου της Ακρόπολης. Είχε τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το 2002.
