Δεν συμβαίνει συχνά στις μέρες μας, και για τούτο είναι αξιέπαινο. Το Σαββατοκύριακο, η Παμποντιακή Ομοσπονδία ανακοίνωσε το πρόγραμμα των χορών που θα παρουσιάσει ο κάθε Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων στο 11ο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών, στη Λευκόβρυση Κοζάνης τον Οκτώβριο. Ο Νίκος Πετρίδης, ερευνητής-ιστορικός αλλά κυρίως Νικοπολίτης, ανήρτησε στη σελίδα του στο facebook κάποιες παρατηρήσεις επί των ονομασιών των χορών και, πρωταρχικά ίσως, της ονομασίας που χρησιμοποιείται για την ιδιαίτερη πατρίδα του.
Άμεσα, ο συντονιστής χορών της ΠΟΕ Στάθης Παπαδόπουλος επικοινώνησε μαζί του αποδίδοντας τα σφάλματα σε αβλεψία και δεσμευόμενος ότι θα διορθωθούν πάραυτα. Πράγμα που έγινε.
Τα εύσημα δεν τα έχει ανάγκη ούτε ο Ν. Πετρίδης για την παρέμβασή του ούτε η Παμποντιακή Ομοσπονδία για την άμεση ανταπόκρισή της. Αξίζει όμως η αναφορά ως παράδειγμα στάσης, που θα μπορούσε να αλλάξει πολλά θεωρούμενα –κακώς– ως δεδομένα στον ποντιακό χώρο και όχι μόνον σε αυτόν.
Για την ιστορία και την αλήθεια, το pontos-news.gr δημοσιεύει την παρέμβαση του Νίκου Πετρίδη και φυσικά αποκαθιστά την ονομασία των χορών και στο σχετικό άρθρο.
Η ανάρτηση του Νίκου Πετρίδη
Διάβασα σήμερα τον καταμερισμό των χορών που θα παρουσιαστούν στο 11ο Παμποντιακό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της ΠΟΕ, που θα πραγματοποιηθεί στη Λευκόβρυση Κοζάνης τον Οκτώβριο, όπως έχει αναρτηθεί στον επίσημο ιστότοπο της εν λόγω Ομοσπονδίας. Έχω να παρατηρήσω τα εξής:
1ον Μεταξύ των χορών αναφέρεται και ένας με την ονομασία «Ούτσαϊ Γαράσαρης». Τέτοια ονομασία χορού ΔΕΝ υπάρχει. Προφανώς οι συντάκτες του προγράμματος εννοούν το χορό με την τουρκική ονομασία «Ουτς-αγιάχ» (ελληνιστί τριποδία).
2ον Αναφέρεται επίσης ο χορός «Ομάλι Γαράσαρης». Η σωστή ονομασία αυτού του χορού της Νικοπόλεως, είναι «Ομάλιν» και όχι «ομάλι», όπως ακριβώς λέμε «θύριν» και όχι «θύρι», «ορνίθιν» και όχι «ορνίθι», «ρασίν» και όχι «ρασί», «κεντρίν» και όχι «κεντρί», «πυρήφτιν» και όχι «πυρήφτι», «συρίγιν» και όχι «συρίγι» κ.ο.κ.
3ον (και σημαντικότερον) Το όνομα της πατρίδας μας είναι «ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ».
Αυτό το όνομα το έχει εδώ και 2.081 χρόνια, από το 66 π.Χ., όταν ιδρύθηκε. Η ονομασία «Γαράσαρη» (την οποία χρησιμοποιούμε στις ιδιωτικές μας συνομιλίες μέχρι σήμερα), είναι παραφθορά της τουρκικής λέξης «Καραχισάρ», που σημαίνει «Μαυρόκαστρο».
Έτσι αποκάλεσαν από τον 7ο μ.Χ. αιώνα οι Άραβες επιδρομείς τη Νικόπολη. Αργότερα το μετέφρασαν οι Τουρκομάνοι στη γλώσσα τους και έμεινε μέχρι τις μέρες μας ως «Γαρεϊσάρ» με την τοπική προφορά.
Η Νικόπολη από το κάστρο (Φωτ.: pontos-news.gr)
Μπορεί λοιπόν οι Τούρκοι να ονομάζουν «Γαρεϊσάρ» και «Καραχισάρ» τη Νικόπολη, μπορεί εμείς να την αποκαλούμε χαϊδευτικά «Γαράσαρη», όπως και οι πρόγονοί μας, αλλά ένας επίσημος φορέας συλλογικής έκφρασης των Ελλαδιτών ποντιακής καταγωγής, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να χρησιμοποιεί σε επίσημα κείμενά του αυτήν την ονομασία. Ούτε βεβαίως τις ονομασίες Σαμψούντα αντί Αμισός, Ορδού αντί Κοτύωρα, Ερζερούμ αντί Θεοδοσιούπολις κ.ο.κ.
Όπως στο ίδιο πρόγραμμα της ΠΟΕ, αναγράφεται ο χορός σαρίκουζ ως Αργυρουπόλεως και όχι ως Κιμισχανάς, έτσι ακριβώς απαιτούμε όλα όσα αφορούν την πατρίδα μας να συνοδεύονται με τη δισχιλιετή ελληνική ονομασία της. Δηλαδή ΝΙΚΟΠΟΛΗ.
Είναι κορυφαίο ζήτημα σεβασμού της ιστορίας μας και των προγόνων μας.
Νίκος Πετρίδης
- Το κείμενο του Νίκου Πετρίδη αναρτήθηκε την 1η Αυγούστου στην προσωπική σελίδα του στο Facebook. Εκεί και η μεταγενέστερη προσθήκη σχολίου του που λέει τα εξής: «Μόλις επικοινώνησε μαζί μου ο συντονιστής της Επιτροπής Χορών της ΠΟΕ, κ. Στάθης Παπαδόπουλος, αποδέχεται και συμφωνεί με τις ανωτέρω επισημάνσεις οι οποίες οφείλονται σε αβλεψία και με διαβεβαίωσε ότι οι διορθώσεις θα γίνουν άμεσα. Η εξέλιξη αυτή είναι πολύ θετική και τον ευχαριστώ».
