Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας ανακηρύχθηκε Άγιος
Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας θεωρείται πλέον ο τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας Δαυίδ Κομνηνός καθώς και τα παιδιά του, Βασίλειος, Γεώργιος και Μανουήλ μαζί με τον ανιψιό και διάδοχο του θρόνου του, Αλέξιο.
Την απόφαση της Αγιοκατατάξεως των νέων Αγίων της Εκκλησίας που πέθαναν μαρτυρικά στην Κωνσταντινούπολη το 1463, αποφάσισε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ύστερα από πρόταση του Μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου.
Ο φάκελος κατατέθηκε από τον Μητροπολίτη στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία με τη σειρά της αφού έκρινε ότι συντρέχουν οι λόγοι, προώθησε τον φάκελο στο Φανάρι.
Σύμφωνα με την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο εξέδωσε σχετική Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη, η μνήμη των νέων Αγίων θα τιμάται κάθε χρόνο την 1η Νοεμβρίου, ημέρα κατά την ιστορία μαρτύρησαν.
Λίγα λόγια για τον βίο του
Ο Δαυίδ Μέγας Κομνηνός (περίπου 1408 – 1 Νοεμβρίου 1463), υπήρξε ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας (1459-1461). Ήταν ο τρίτος γιος του Αυτοκράτορα Αλέξιου Δ’ και της Θεοδώρας Καντακουζηνής.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του προκατόχου του και αδελφού του, Ιωάννη Δ’, του είχε δοθεί ο τίτλος του δεσπότη και συμβασιλέα. Ο ρόλος του ήταν σημαντικός κατά τις διαπραγματεύσεις με τους Γενουάτες και τους Οθωμανούς. Το 1458 πήγε στην Αδριανούπολη για να επικυρώσει την συνθήκη ειρήνης με τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β’.
Το 1459, όταν ανέλαβε την εξουσία, προσέγγισε διάφορους Ευρωπαίους ηγεμόνες (τον βασιλιά της Γαλλίας και τον Δούκα της Βουργουνδίας) και τον πάπα Πίο Β’, για την δημιουργία μιας διευρυμένης συμμαχίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οθωμανική επέκταση και άλωση
Οι επαφές αυτές δεν είχαν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, αλλά προκάλεσαν την ανησυχία του Μωάμεθ Β’. Το καλοκαίρι του 1461 ξεκίνησε επικεφαλής 300 περίπου πλοίων από τον Εύξεινο Πόντο. Αρχικά κατέλαβε διάφορα τουρκομανικά εμιράτα και αμέσως μετά διέταξε το στόλο του να στραφεί κατά της Τραπεζούντας, ενώ ο ίδιος οδήγησε τον στρατό του στην πρωτεύουσα των Τουρκομάνων Ασπροπροβατάδων (Ak Koyunlu), οι οποίοι και συνήψαν αμέσως ειρήνη μαζί του.
Ο Δαυίδ πλέον ήταν εντελώς ανυπεράσπιστος και περικυκλωμένος. Όταν ο Μωάμεθ Β’ έφτασε έξω από την Τραπεζούντα, ο στόλος του την πολιορκούσε ήδη. Η παρουσία του διέλυσε και τις τελευταίες ελπίδες των Τραπεζούντιων για αντίσταση. Ακόμη και ανάμεσα στους πολιορκημένους, υπήρχαν άρχοντες που ήταν πρόθυμοι να δεχτούν την οθωμανική κυριαρχία, μεταξύ αυτών και ο πρωτοβεστιάριος Γεώργιος Αμοιρούτζης. Ο Αμοιρούτζης ανέλαβε τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων και έπεισε τον Δαυίδ να παραδώσει την πόλη τον Αύγουστο του 1461.
Αμέσως μετά την παράδοση, ο Μωάμεθ εγκατέστησε τον Δαυίδ με την οικογένειά του και πολλούς από τους θησαυρούς του στην περιοχή του Στρυμόνα, στη Μακεδονία και του παραχώρησε υψηλά εισοδήματα. Επίσης διέταξε να μεταφερθούν πολλές αρχοντικές οικογένειες της Τραπεζούντας στην Κωνσταντινούπολη, μέσα σ’ αυτές ήταν και η οικογένεια του Αμοιρούτζη, η οποία τιμήθηκε ιδιαίτερα από τον σουλτάνο. Επίσης, αιχμαλωτίστηκαν 1.500 νέοι της Τραπεζούντας και έγιναν γενίτσαροι.
Τελικά το 1463, ο Δαυίδ, οι επτά από τους οκτώ γιους του και ο ανιψιός του εκτελέστηκαν στην Αδριανούπολη, ως ένοχοι συνωμοσίας εναντίον του σουλτάνου.
Πηγή: dogma.gr, wikipedia.org
