Τη μνήμη των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας που έζησαν και δημιούργησαν στις αλησμόνητες πατρίδες, αλλά και όσων εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία μετά τον ξεριζωμό, τίμησαν στη Φιλιππούπολη Λάρισας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την τέλεση μνημοσύνου για τους προγόνους που έφυγαν από τη ζωή, καθώς και για τα αποβιώσαντα μέλη της Εξωραϊστικής Μορφωτικής Λέσχης Φιλιππούπολης, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας.
Στη δήλωσή του μετά την τελετή, ο βουλευτής Λάρισας και γενικός γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, Μάξιμος Χαρακόπουλος, αναφέρθηκε στη σημασία της ιστορικής μνήμης και στη διατήρηση της ταυτότητας των προσφυγικών κοινοτήτων.
«Όποιος λησμονεί την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Και όπως βλέπουμε σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς τίποτε δεν είναι δεδομένο. Όποιος δεν είναι έτοιμος να πολεμήσει για την κυριαρχία του, την ελευθερία του, την ταυτότητά του, απειλείται από όσους έχουν ως δόγμα τους την επιβολή της ισχύος τους», σημείωσε.
Αναφερόμενος στην ιστορική παρουσία του ελληνισμού στην Ανατολική Ρωμυλία, ο Μάξιμος Χαρακόπουλος στάθηκε στο πολιτιστικό αποτύπωμα που άφησε η ελληνική κοινότητα στην περιοχή, από τα μνημεία και τα κτίρια έως τα έργα τέχνης. Παράλληλα, έκανε αναφορά στους εκτοπισμούς των ελληνικών πληθυσμών που ακολούθησαν, συνδέοντας την εμπειρία της Ανατολικής Ρωμυλίας με τις διώξεις και τον ξεριζωμό του ελληνισμού στην Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο, την Τένεδο και την Κύπρο.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στη συμβολή των προσφύγων στην κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση της Ελλάδας κατά τον 20ό αιώνα, επισημαίνοντας τη συμμετοχή τους στην ανάπτυξη της βιομηχανίας και της αγροτικής παραγωγής.
Οι πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας εγκαταστάθηκαν, μεταξύ άλλων, στη Λάρισα και στη συνοικία της Φιλιππούπολης, καθώς και σε πέντε χωριά της Θεσσαλίας: τη Νέα Λεύκη, την Κοιλάδα, τις Νέες Καρυές, το Μεγάλο Μοναστήρι και τον Δίλοφο.
Κλείνοντας, ο Μάξιμος. Χαρακόπουλος υπογράμμισε τη σημασία της συνέχειας ανάμεσα στις γενιές, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι οι απόγονοι των προσφύγων εξακολουθούν να διατηρούν τα έθιμα και την ιστορική τους μνήμη, μεταφέροντας αυτή την κληρονομιά στους νεότερους.
