Νεκρός εντοπίστηκε στο σπίτι του στα Εξάρχεια ο ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης, σε ηλικία 72 ετών. Ο θάνατός του σηματοδοτεί την απώλεια ενός δημιουργού που άφησε το δικό του αποτύπωμα τόσο στη σύγχρονη ελληνική ζωγραφική όσο και στην ποίηση.
Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1954 και από νωρίς ακολούθησε τον δρόμο της τέχνης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1974 έως το 1979, όπου ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τη νωπογραφία, την ιστορία της τέχνης, τη ρυθμολογία και την παιδαγωγική ψυχολογία.
Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι, ενώ από το 1985 έως το 1988 υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.
Μια πορεία με σημαντικές εκθέσεις
Η παρουσία του στον χώρο της ζωγραφικής υπήρξε διαρκής και πολυετής. Ο Μαρκίδης πραγματοποίησε περίπου δεκαπέντε ατομικές εκθέσεις σε σημαντικούς χώρους τέχνης στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Ανάμεσα στους σταθμούς της πορείας του ήταν οι γκαλερί Νέες Μορφές, Ζαλοκώστα 7, Αγκάθι, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Χώρος Τέχνης 24, Ζ. Αθανασιάδου Art Gallery, Πολύεδρο, Titanium, Παρατηρητής, Thanassis Frissiras Gallery και Gallery 7.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η τελευταία περίοδος της εκθεσιακής του δραστηριότητας περιλάμβανε την έκθεση στη Gallery 7 στην Αθήνα το 2022, αλλά και την αναδρομική παρουσίαση της δουλειάς του στο Art Project Space πέρυσι. Παράλληλα, συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, διευρύνοντας την παρουσία του στον καλλιτεχνικό χώρο.
Η ανθρώπινη μορφή στο επίκεντρο
Στη ζωγραφική του Χρήστου Μαρκίδη κεντρική θέση κατείχαν η ανθρώπινη μορφή, οι προσωπογραφίες και οι νεκρές φύσεις. Ο ίδιος επέστρεφε συχνά σε αυτά τα θέματα, εξερευνώντας τη σχέση της φιγούρας με τον χώρο και αναζητώντας την εκφραστική δύναμη που μπορούσε να αποκτήσει ένα πρόσωπο μέσα στον ζωγραφικό καμβά. Χαρακτηριστικό στοιχείο της δουλειάς του ήταν η χρήση σκούρων τόνων και η ιδιαίτερη επεξεργασία του φωτός και των χρωμάτων. Μέσα από αυτή την επιλογή δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα συχνά υποβλητική, με συμβολικές και μεταφυσικές αναφορές.
Ένα από τα έργα του, η «Φιγούρα», διαστάσεων 160×100 εκατοστών και ζωγραφισμένη με λάδι σε καμβά το 1990, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ενασχόλησής του με την ανθρώπινη μορφή.
Η δεύτερη μεγάλη του αγάπη ήταν η ποίηση
Παράλληλα με τη ζωγραφική, ο Χρήστος Μαρκίδης είχε έντονη παρουσία στα ελληνικά γράμματα. Από το 1992 δημοσίευε κείμενα και ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ στη συνέχεια εξέδωσε μια σειρά ποιητικών συλλογών και δοκιμιακών πεζογραφημάτων. Στα έργα του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα ποιητικά βιβλία Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Έως, Άτια στο σκοτεινό νερό, Αμώεν, Κιννάβαρι, Δράκων κατήλθες, Έρεβος ή το άλλο φως και Ποιήματα 1999-2020. Παράλληλα, έγραψε δοκιμιακά έργα για την τέχνη, μεταξύ των οποίων τα Επτά κείμενα περί Τέχνης και Κατάματα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η σχέση του με τη μουσική αποτυπώθηκε και στο περιορισμένης κυκλοφορίας CD Γενέθλια Ζέμπρα, που κυκλοφόρησε το 2022, με ποίηση και απαγγελία του ίδιου και μουσική και επεξεργασία ήχου του Γιάννη Μουρτζόπουλου.
Το τελευταίο μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του
Το 2025 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός το λεύκωμα Χρήστος Μαρκίδης, Ζωγραφική-Σχέδια, καταγράφοντας ένα σημαντικό μέρος της εικαστικής του διαδρομής. Ήταν μια έκδοση που ήρθε σε μια ώριμη περίοδο της πορείας του και αποτύπωνε τη διαδρομή ενός καλλιτέχνη που κινήθηκε σταθερά ανάμεσα στη ζωγραφική και τον λόγο. Ο Χρήστος Μαρκίδης υπήρξε ένας δημιουργός που δεν περιορίστηκε σε μία μόνο μορφή έκφρασης. Η ζωγραφική και η ποίηση συνυπήρχαν στο έργο του, με την ανθρώπινη μορφή, το φως, το σκοτάδι, τη μνήμη και την εσωτερικότητα να επιστρέφουν ως σταθερά στοιχεία της καλλιτεχνικής του γλώσσας.
Ο Χρήστος Μαρκίδης αφήνει πίσω του ένα πολυσχιδές έργο, το οποίο εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες και αποτυπώνει την προσωπική ματιά ενός καλλιτέχνη που επέλεξε να συνομιλεί ταυτόχρονα με τον καμβά και τη λέξη.
