Εκεί όπου η Μαύρη Θάλασσα συναντά το Αιγαίο και οι διαφορετικές διαδρομές του ξεριζωμού γίνονται κοινή μνήμη, ταξίδεψε το κοινό η μουσικοχορευτική παράσταση «Δύο Θάλασσες, Μια Μνήμη», που παρουσιάστηκε στο θέατρο της ΑΚΕΛ στο Λαύριο.
Ο Σύλλογος Ποντίων Λαυρίου «Ο Μιθριδάτης» και ο Σύλλογος Μικρασιατών και Καππαδοκών Αναβύσσου ένωσαν επί σκηνής χορούς, τραγούδια και αφηγήσεις από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία, με τη συμμετοχή πολλών νέων ανθρώπων.
Η παράσταση δεν περιορίστηκε σε μια διαδοχή παραδοσιακών χορών. Επιχείρησε να αφηγηθεί τις πορείες ανθρώπων που έχασαν τις πατρίδες τους, αλλά διέσωσαν την ταυτότητά τους μέσα από τη γλώσσα, τη μουσική, τις οικογενειακές αφηγήσεις και τα έθιμα.
Το κοινό φινάλε των δύο συλλόγων
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η κοινή εμφάνιση των χορευτικών τμημάτων, με τους δύο συλλόγους να συναντώνται επί σκηνής σε ένα συμβολικό «πάντρεμα» της ποντιακής και της μικρασιατικής παράδοσης.
Το φινάλε συμπύκνωσε και το βασικό μήνυμα της βραδιάς: ότι οι δύο θάλασσες, οι διαφορετικοί τόποι καταγωγής και οι επιμέρους πολιτιστικές παραδόσεις καταλήγουν σε μια κοινή ιστορική εμπειρία.
Έντονη ήταν και η ανταπόκριση του κοινού στον πυρρίχιο χορό σέρρα που παρουσίασε ο «Μιθριδάτης», με τη δύναμη και τον παλμό των χορευτών να ξεχωρίζουν μέσα στο πρόγραμμα.
Λύρα, σαντούρι, ούτι και ορχήστρα νέων
Τη μουσική διαδρομή συνόδευσαν η ποντιακή λύρα, το νταούλι, το σαντούρι, το ούτι, το τσέλο και η κιθάρα, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στις διαφορετικές μουσικές παραδόσεις.
Στη λύρα ήταν οι Χρήστος Ελευθεριάδης και Γιώργος Μακρής, στο νταούλι ο Αλέξανδρος Ζουρνατζίδης και στο τραγούδι ο Ελευθέριος Κουτουρτζίδης.
Στην Ορχήστρα Νέων συμμετείχαν η Δέσποινα Φανουράκη στο τσέλο, η Ζωή Μούση στο σαντούρι, ο Δημήτρης Φλέβαρης στο ούτι και ο Δημήτρης Σαρλάνης στην κιθάρα, υπό τη διεύθυνση του Ευτύχη Ζαρμπ.
Τη διδασκαλία των χορών είχαν η Σεβαστή Τιλαβέριδου, ο Όμηρος Παχατουρίδης και η Αγγελική Χελιώτη, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια και τα κείμενα υπέγραψε ο Δημήτρης Σιαμίδης.
Η παράδοση στα χέρια των νέων
Από τα στοιχεία που ξεχώρισαν ήταν η μεγάλη συμμετοχή νέων χορευτών και μουσικών. Σε μια παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη, η παρουσία τους έδειξε ότι η παράδοση δεν αντιμετωπίζεται ως ακίνητο κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά ως ζωντανό υλικό που συνεχίζει να μεταδίδεται και να μετασχηματίζεται.
Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι ποντιακών και πολιτιστικών συλλόγων από διαφορετικές περιοχές της χώρας, μεταξύ των οποίων ο Σύλλογος Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων «Οι Ακρίτες» και ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Λεγραινών Σουνίου.
Όπως υπογράμμιζε και το κείμενο της παράστασης, «η μνήμη δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν». Είναι η γέφυρα που επιτρέπει στις επόμενες γενιές να γνωρίζουν μια ιστορία που δεν έζησαν, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της ταυτότητάς τους.
