Ο λογοτεχνικός κόσμος πενθεί την απώλεια του διακεκριμένου συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη, που άφησε την τελευταία του πνοή στα 67 του χρόνια, έπειτα από πολυετή αναμέτρηση με μια σπάνια αιματολογική πάθηση.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1960, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με έντονες καλλιτεχνικές επιρροές, καθώς ήταν γιος της ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη και του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Ερμή.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ακαδημαϊκή του πορεία ξεκίνησε από το Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ωστόσο, έναν χρόνο αργότερα στράφηκε στην αρχιτεκτονική σπουδάζοντας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η δίψα του για γνώση τον οδήγησε στο Λονδίνο, όπου ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές με αντικείμενο τόσο την αρχιτεκτονική όσο και τον κινηματογράφο.
Μια ζωή αφιερωμένη στα γράμματα
Η συγγραφική παραγωγή του υπήρξε πλουσιότατη, καταλείποντας 34 συνολικά βιβλία, εκ των οποίων τα 20 είναι μυθιστορήματα. Η καριέρα του στον πεζό λόγο ξεκίνησε δυναμικά το 1998 με το έργο Ο έβδομος ελέφαντας, το οποίο τυπώθηκε μέχρι και στη Μεγάλη Βρετανία και το Μπαγκλαντές.
Η παγκόσμια αναγνώριση εδραιώθηκε με το εμβληματικό «Μπαρ Φλωμπέρ» (2000), ένα βιβλίο που μεταφράστηκε σε πλήθος γλωσσών (όπως γαλλικά, ιταλικά, ρωσικά, ισπανικά και σερβικά) και διασκευάστηκε σε κινηματογραφικό σενάριο.
Οι επιτυχίες διαδέχονταν η μία την άλλη:
- Αμερικάνικη φούγκα (2006): Εκδόθηκε στις ΗΠΑ και απέσπασε το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας από το Αμερικανικό Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Τεχνών.
- Μητέρα στάχτη (2005): Κυκλοφόρησε με επιτυχία στην αμερικανική και την τουρκική αγορά.
- Ο Άλκης και ο λαβύρινθος (2009): Η πρώτη του απόπειρα στην παιδική λογοτεχνία τού χάρισε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Μέσα στη δεκαετία του 2000 και του 2010 παρέδωσε στο αναγνωστικό κοινό σειρά αγαπημένων τίτλων, όπως τα Σαν τον κλέφτη μες τη νύχτα, Οδός Θησέως, Ζωή, Βίλα Κομπρέ, Σκότωσε ό,τι αγαπάς, Κυριακή, Χαμαιλέοντες και Το βιβλίο της βροχής.
Πέρα από την πεζογραφία, ο Αλέξης Σταμάτης διέπρεψε στην ποίηση, το θέατρο και τη δημοσιογραφία.
Μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν, διατηρούσε τακτική συνεργασία ως αρθρογράφος με την εφημερίδα Το Βήμα, ενώ είχε υπογράψει το σενάριο για την κινηματογραφική ταινία Καταιγίδα.
Στον χώρο της ποίησης έκανε αισθητή την παρουσία του από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Δημοσίευσε έξι ποιητικές συλλογές (από το Κόσμος γωνία το 1992 έως το Ποτέ δεν είμαστε μόνοι το 2004). Το 1994 τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων με το βραβείο Νικηφόρου Βρεττάκου για τη συλλογή Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων. Ποιήματά του ταξίδεψαν στο εξωτερικό, διαβάστηκαν στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου (1998) και τρεις από τις συλλογές του μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον βρετανικό οίκο Dionysia Press.
Η αγάπη του για τη σκηνή αποτυπώθηκε μέσα από θεατρικούς μονολόγους και έργα (Τελευταία Μάρθα, Γένεση, Δακρυγόνα) που φιλοξενήθηκαν σε εμβληματικούς χώρους, όπως το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και το Θέατρο Χώρα. Παράλληλα, έγραψε τα λιμπρέτα για παραστάσεις του μουσικού Θοδωρή Αμπατζή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στη σύγχρονη ελληνική τέχνη.
