Βαρύ πένθος στο ελληνικό ποδόσφαιρο προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Παρασκευά Άντζα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών.
Ο παλαίμαχος διεθνής νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες στη ΜΕΘ του νοσοκομείου της Δράμας· είχε διαγνωστεί με τη νόσο ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση).
Ο Παρασκευάς Άντζας υπήρξε ένας από τους πιο δυναμικούς και χαρακτηριστικούς κεντρικούς αμυντικούς της γενιάς του. Ψηλός, σκληροτράχηλος, αλλά και με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση για τη θέση του, άφησε έντονο αποτύπωμα τόσο στον Ολυμπιακό όσο και στην εθνική ομάδα.
Γεννημένος στη Δράμα το 1976, με καταγωγή από το Μοναστηράκι, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία από τον Πανδραμαϊκό, προτού μετακομίσει το 1995 στην Ξάνθη, όπου άρχισε να ξεχωρίζει στη μεγάλη κατηγορία.
Η καθιέρωσή του ήρθε το 1998, όταν πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, σε μια περίοδο κατά την οποία οι «ερυθρόλευκοι» κυριαρχούσαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Με τη φανέλα της πειραϊκής ομάδας κατέκτησε συνολικά επτά πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα Ελλάδας και ένα Super Cup, ενώ αγωνίστηκε και σε κορυφαίο επίπεδο στην Ευρώπη, συμμετέχοντας στο UEFA Champions League.
Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε σε δύο διαφορετικές περιόδους, από το 1998 έως το 2003 και ξανά από το 2007 έως το 2009, ενώ ενδιάμεσα φόρεσε τις φανέλες της Δόξας Δράμας και της Ξάνθης. Συνολικά κατέγραψε περισσότερες από 270 συμμετοχές στην επαγγελματική του καριέρα.
Παράλληλα, αποτέλεσε μέλος της εθνικής ομάδας, με την οποία αγωνίστηκε σε κρίσιμες αναμετρήσεις στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του 2000.
Η πορεία του δεν ήταν πάντα εύκολη. Σε συνεντεύξεις του είχε μιλήσει ανοιχτά για τις δύσκολες προσωπικές στιγμές που βίωσε σε νεαρή ηλικία, με το θάνατο του πατέρα και του παππού του να τον επηρεάζουν βαθιά.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στον αθλητικό κόσμο, με παλιούς συμπαίκτες, φιλάθλους και συλλόγους να αποχαιρετούν έναν ποδοσφαιριστή που ταύτισε το όνομά του με μαχητικότητα, δύναμη και πάθος μέσα στο γήπεδο.
Για πολλούς φιλάθλους του Ολυμπιακού, ο Παρασκευάς Άντζας θα παραμείνει στη μνήμη ως ένας από τους πιο αυθεντικούς «πολεμιστές» της άμυνας των «ερυθρολεύκων» στη χρυσή εποχή της ομάδας.
