Με μια συγκινητική βραδιά, ο δήμος Λεμεσού κήρυξε χθες την έναρξη των εκδηλώσεων μνήμης στην Κύπρο για την επέτειο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, σε συνεργασία με το Σωματείο Δράσης «Νίκος Καπετανίδης», τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντίων Αμμοχώστου «Τεμέτερον» και τον Εθνικό Χορευτικό Συγκρότημα «Ρωμιοσύνη».
Η αρχή έγινε με μια πορεία από το δημαρχείο της Λεμεσού, όπου μέλη της «Ρωμιοσύνης» περπάτησαν στους δρόμους της Παλιάς Πόλης και κατά μήκος του παραλιακού μετώπου με λάβαρα και κεριά, για να αφήσουν δάφνινα στεφάνια στη θάλασσα και να καταλήξουν στο αμφιθέατρο των Ηρώων.
Στο δρόμο, δεκάδες κόσμου ενώθηκαν και περπάτησαν μαζί τους, ενώ το νταούλι και η λύρα έδιναν τον πένθιμο τόνο της πορείας.
Μάλιστα, κατά τη ρίψη των στεφάνων στη θάλασσα, ο λυράρης τραγουδούσε «Την πατρίδα μ’ έχασα», φέρνοντας δάκρυα στα μάτια των παρισταμένων.
Στη συνέχεια, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, απηύθυνε χαιρετισμό ο δήμαρχος Λεμεσού Γιάννης Αρμεύτης, χαρακτηρίζοντας τη 19η Μαΐου «μέρα ιστορικής μνήμης, περισυλλογής και χρέους απέναντι στους 353.000 νεκρούς» και τους επιζώντες «παράδειγμα αντοχής», καθώς ο ποντιακός ελληνισμός «κατάφερε στα σταθεί όρθιος και να διατηρήσει την πίστη και τον πολιτισμό του».
Σημείωσε ότι η διατήρηση της ιστορικής αλήθειας αναφορικά με τη γενοκτονία είναι μια πράξη ευθύνης και πρόσθεσε ότι οι θυσίες του ποντιακού λαού «δεν θα σβήσουν ποτέ από τη συλλογική συνείδηση. Η Κύπρος γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει ξεριζωμός, απώλεια πατρίδων και προσφυγιά. Λαός χωρίς μνήμη είναι λαός χωρίς μέλλον».
Στη συνέχεια, ως εκπρόσωπος της ποντιακής νεολαίας, η απόφοιτος της Νομικής Νεφέλη Νικολαΐδη, κόρη ενός Πόντιου και μιας Αρμένισσας, έκανε μια εκτενή αναφορά στην ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου, από τα χρόνια της ακμής μέχρι τους σύγχρονους εκπροσώπους του.
Ονόμασε «φωνή της μνήμης» την ποντιακή λύρα («είναι το νήμα που ενώνει τις γενιές των Ποντίων, ο ήχος της που μεταδίδεται μέσα στα χρόνια είναι η ταυτότητα μας») και εκτίμησε ότι όπως οι Πόντιοι πρόσφυγες δεν ξέχασαν ποτέ ποιοι ήταν, έτσι πρέπει να θυμόμαστε κι εμείς για να συνεχίσουμε, «η καταγωγή μας είναι ευθύνη και ο Πόντος είναι ταυτότητα που συνεχίζει» στην πορεία της ιστορίας.
Ακολούθησε χαιρετισμός του ύπατου αρχιμανδρίτη της αρμενικής κοινότητας της Κύπρου, πάτερ Χοβανές Σαγντεζτζιάν, ο οποίος σημείωσε ότι η παράδοση, οι χοροί και ο πολιτισμός των Αρμενίων και Ποντίων «μας δίνει δύναμη, μας επιτρέπει να προχωρήσουμε με υπερηφάνεια».
Ο κύκλος των ομιλιών έκλεισε με το πρώην μέλος του ΣΠΟΣ Νοτίου Ελλάδος και Νήσων Μιχάλη Νικολαΐδη, και πατέρα της Νεφέλης, ο οποίος εκφώνησε την κεντρική ομιλία. «Την ιστορία μας πρέπει να την παραδώσουμε στην επόμενη γενιά. Να προτείνουμε τη 19η Μαΐου να γίνει διεθνής ημέρα δικαιώματος στη ζωή» υπογράμμισε και εξέφρασε την ευχή ο πόνος της Γενοκτονίας «να γεννήσει μια νέα ζωή, πιο δίκαιη, πιο όμορφη, όπως η γυναίκα γεννά και φέρνει στον κόσμο μια νέα ζωή αφού πονέσει πρώτα».
Στη συνέχεια, μέλη της «Ρωμιοσύνης» άνοιξαν το χορευτικό πρόγραμμα με τον αρμενικό χορό «Λευκό Περιστέρι», σε μια χορογραφία του προέδρου του χορευτικού συγκροτήματος Άγι Τουρσίδη, διανθισμένη με αρχαιοελληνικά στοιχεία.
Οι χορεύτριες ήταν ντυμένες στα λευκά, συμβολίζοντας τις αθώες ψυχές που χάθηκαν. Ακολούθησε χορός διπάτ’, το «Τσάμπασιν», χαλάι και Σέρρα.
Τελευταίος ήταν ένας ανοιχτός χορός για όλους τους παρευρισκόμενους με το «Πάρθεν η Ρωμανία», σε μια αυθεντική γιορτή του ποντιακού ελληνισμού στην καρδιά της Λεμεσού.
Έλλη Τσολάκη
