Η Μαρία Πρεβολαράκη στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πάλης, έκανε αυτό που γνωρίζει καλύτερα από όλους: Να δοξάσει την Ελλάδα! Η «Μεγάλη Κυρία» της ελληνικής πάλης κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο και έφτασε τα 10 μετάλλια στην κορυφαία διοργάνωση της «γηραιάς ηπείρου», ούσα η πιο επιτυχημένη αθλήτρια στη χώρα μας.
Η Μαρία Πρεβολαράκη δεν έκρυψε την χαρά της για τη νέα μεγάλη επιτυχία, αναφέρθηκε στην αγάπη του κόσμου και εξήγησε τους λόγους που είναι τόσο… ανανεωμένη!
Η συμβολή της ελληνικής ομοσπονδίας, της ΕΟΕ και των χορηγών της, ήταν καθοριστική και η Μαρία Πρεβολαράκη έθεσε ως στόχο να παλέψει για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028 στο Λος Άντζελες.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Πρεβολαράκη στην ιστοσελίδα της ελληνικής ομοσπονδίας πάλης:
Μαρία Συγχαρητήρια, κατέκτησες το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Πώς βιώνεις ακόμα μία μεγάλη επιτυχία;
«Χαίρομαι πάρα πολύ που έχω μια διαχρονική καλή πορεία στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και σίγουρα το να κατακτώ το 10 ευρωπαϊκό μετάλλιο με κάνει και εμένα να συνειδητοποιώ το πόσο αγάπη έχω γι αυτο το άθλημα ώστε να συνεχίζω ακόμη να αγωνίζομαι τόσα χρόνια με την ίδια θέληση και το ίδιο πάθος για διάκριση και να τα καταφέρνω».
Αναμφίβολα ο δεύτερος συνεχόμενος τελικός έδειξε ότι είσαι σε εξαιρετική κατάσταση. Πίστευες ότι θα είχες μία παρόμοια πορεία με πέρυσι;
«Ήξερα ότι και φέτος ήμουν αρκετά καλά αγωνίστηκα, το έβλεπα στις προετοιμασίες που συμμετείχα πριν το Ευρωπαϊκό οπότε αυτό με έκανε να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ πώς θα εξελιχθεί ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα αλλά σίγουρα στόχευα και πάλι το χρυσό. Την έκπληξη όμως τελικά την έκανε η Ουκρανή αθλήτρια».
Ο τελικός ήταν πολύ οριακός. Τώρα που έχουν περάσει οι ώρες, θα άλλαζες κάτι;
«Ο τελικός ήταν ένα πολύ κλειστό παιχνίδι και από τις δυο μας. Εγώ έχοντας κάνει λάθος ανοίγματα στο ημιτελικό δεν ήθελα να επαναληφθούν και στο τελικό γι’ αυτό ήμουν αρκετά κλειστή καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού, επίσης την Ουκρανή αθλήτρια δεν την γνώριζα καλά ως αντίπαλο καθώς ποτέ δεν είχε τύχει να αναμετρηθούμε πριν σε κάποια άλλη διοργάνωση οπότε στον τελικό ήμουν πολύ επιφυλακτική. Προσπάθησα να κρατήσω τον έλεγχο του ματς και να κάνω καλή άμυνα δυστυχώς όμως σε μια στιγμή λάθος βρήκε το κενό η αντίπαλος και πέρασε την τεχνική της. Μετά είχα πολύ λίγο χρόνο για ανατρέψω το σκορ. Προσπάθησα αλλά δεν τα κατάφερα. Αν θα γυρνούσα πίσω το χρόνο θα ξεκινούσα από την αρχή του δεύτερου ημιχρόνου να ανοιχτώ λίγο περισσότερο και να κάνω κάποιες προσπάθειες επίθεσης νωρίτερα».
Για μία ακόμα φορά στον ημιτελικό, απέδειξες, γιατί κανένας δεν πρέπει να τα παρατάει. Που βρίσκεις την δύναμη να κυνηγήσεις 20″ πριν το τέλος μια τέτοια ανατροπή; Πώς έζησες εσύ αυτά τα δραματικά δευτερόλεπτα;
«Η έμπειρα μου όλα αυτά τα χρόνια μου έχει δείξει ότι και στην πάλη αλλά και γενικά στην ζωή ο επιμένων νικά. Την δύναμη να κυνηγάω μέχρι τέλος τα ματς μου την δίνει η θέληση που έχω για να κερδίσω τον αγώνα. Οποίος το θέλει περισσότερο το κυνηγάει μέχρι τέλος και το καταφέρνει. Σε αυτό σίγουρα με βοηθάει και η καλή φυσική κατάσταση που έχω που μου επιτρέπει να έχω αποθέματα μέχρι το τέλος να κυνηγήσω την ανατροπή».
Στη διοργάνωση φαινόσουν αποφασιστική και τα τελευταία χρόνια δείχνεις πιο σίγουρη, απαλλαγμένη από κάθε πίεση και κυρίως έχει μεγάλη έμπνευση στο παιχνίδι. Τι έχει αλλάξει;
«Μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού είχα σχεδόν αποφασίσει ότι θα σταματήσω και η χρονιά γενικά δεν μου είχε πάει καθόλου καλά οπότε μετά από αυτό ένιωθα ότι δεν έχω τίποτα άλλο να χάσω. Όταν αποφάσισα ότι θα συνεχίσω και την επόμενη χρονιά το αποφάσισα γιατί ήθελα να δω πως θα ήταν και μια χρονιά να πάω σε αγώνες και να μην με νοιάζει το αποτέλεσμα να συνεχίσω απλά μια ακόμη χρονιά αλλά με ευχαριστήσει χωρίς προσδοκίες και άγχος. Εκείνη η χρονιά ήταν η περσινή και ήταν αυτή που μου χάρισε και το χρυσό μετάλλιο που δεν είχα καταφέρει ποτέ πριν να κατακτήσω. Έτσι λοιπόν με την ίδια ελευθερία και ευχαριστήσει απαλλαγμένη από κάθε άγχος συνέχισα και φέτος και αυτό είναι που με έχει αλλάξει και με έχει ξεκλειδώσει και παλεύω και πιο ελεύθερα στους αγώνες πλέον. Έτσι αν μου το επιτρέψει το σώμα μου και η διάθεση μου θα συνεχίσω και του χρόνου και μακάρι να αντέξω και μέχρι τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες».
Ο κόσμος για μία ακόμη φορά σε αγκάλιασε και δείχνει την μεγάλη εκτίμηση που έχει για σένα. Τι μήνυμα θα ήθελες να τους στείλεις;
«Ευχαριστώ όλο τον κόσμο που μας στηρίζει και νιώθει περήφανος με τις διακρίσεις μας. Μας δίνουν τεράστια δύναμη τα μηνύματα που λαμβάνουμε και που βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Με συγκινεί γιατί καταλαβαίνω ότι στην προσπάθεια μας καθρεφτίζεται και η δικιά τους προσπάθεια όπου ο καθένας μας προσπαθεί σκληρά με κόπο και θυσίες και με ότι μέσο έχει να τα καταφέρει στην ζωή του. Οπότε τις νίκες μας τις νιώθουν έντονα γιατί λαμβάνουν και αυτοί μέσα από αυτό δύναμη και ελπίδα για την δική τους προσωπική προσπάθεια νίκης. Επίσης είναι και το κοινό πατριωτικό αίσθημα που έχουμε και θέλουμε η σημαία μας να υψώνεται όσο πιο ψηλά γίνεται».
Πού θα ήθελες να αφιερώσεις αυτό το μετάλλιο;
«Το μετάλλιο αυτό θέλω να το αφιερώσω πρώτα από όλα στους χορηγούς μου stoiximan και Μινέττα ασφαλιστική καθώς χωρίς την στήριξη τους όλα αυτά τα χρόνια το ταξίδι δεν θα ήταν τόσο μακρινό. Την ΕΟΕ και την ομοσπονδία μας γιατί την στήριξη στην προετοιμασία μας και για την πρωτοβουλία που έχουν πάρει να στηρίζουν με χορηγικά προγράμματα και νεαρότερους διακεκριμένους αθλητές ώστε να μπορούν και αυτοί να συνεχίζουν να κυνηγούν τα όνειρα τους. Και τον σύλλογο μου Άτλαντα Καλλιθέας με τους προπονητές και τους συναθλητές που με βοηθούν».
