Μια ισπανοαιγυπτιακή αποστολή αποκάλυψε ένα ρωμαϊκό ταφικό συγκρότημα με παπύρους, διακοσμημένες μούμιες και χρυσές πλάκες, συμπεριλαμβανομένου ενός κειμένου από την ομηρική Ιλιάδα, μέσα σε μία από τις μούμιες. Οι αρχαιολογικές εργασίες που διεξάγονται από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελόνης και το Ινστιτούτο της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής στην Αλ Μπανάσα, στην αρχαία Οξύρρυγχο –από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές θέσεις παγκοσμίως–, περίπου 190 χλμ νότια του Καΐρου.
Η ανακάλυψη έγινε στον λεγόμενο τάφο 65, ένα υπόγειο που, παρά το γεγονός ότι λεηλατήθηκε στην Αρχαιότητα, διατήρησε αξιοσημείωτη συλλογή ταφικού υλικού.
Οι επικεφαλής της αποστολής, δρ Maite Mascort και δρ Esther Pons Mellado, κατέγραψαν αρκετές μούμιες με επιδέσμους διακοσμημένους με γεωμετρικά μοτίβα και ακόμα έντονα χρώματα, καθώς και πολύχρωμες ξύλινες σαρκοφάγους, αλλά και μια μικρή παρτίδα μεταλλικών αντικειμένων: τρία λεπτά φύλλα χρυσού και ένα κομμάτι χαλκού. Όλα αυτά τα αντικείμενα αποτελούσαν μέρος του τυπικού τελετουργικού προικίου των ελληνορωμαϊκών ταφών, που προοριζόταν να καθοδηγήσει τον νεκρό στο ταξίδι του προς τη μετά θάνατον ζωή.
View this post on Instagram
Το ομηρικό κείμενο στα σπλάχνα της μούμιας
Η ανακάλυψη αποκτά μοναδική λογοτεχνική και ιστορική διάσταση χάρη στον πάπυρο που βρέθηκε μέσα σε ένα από τα σώματα. Το κείμενο διασώζει ένα απόσπασμα από τη ραψωδία Β της Ιλιάδας –γνωστή ως «Κατάλογος των πλοίων»–, μια εκτεταμένη ποιητική απαρίθμηση των ελληνικών αγήματος που απέπλευσαν για τον Τρωικό Πόλεμο. Ο υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, Sherif Fathy, σημείωσε ότι το κομμάτι εμπλουτίζει το ήδη πλούσιο αρχαιολογικό αρχείο της επαρχίας Al Menia.
Ο Hesham Al Leizy, γενικός γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, τόνισε ότι ο χώρος παρέχει νέα στοιχεία για τα ταφικά τελετουργικά της Αλ Μπανάσα κατά την ελληνορωμαϊκή περίοδο.
Ο καθηγητής Hassan Amer του Πανεπιστημίου του Καΐρου, ο οποίος ήταν επικεφαλής της αιγυπτιακής ανασκαφικής ομάδας, δήλωσε ότι ο τάφος 65, παρά τη δομική φθορά και τις λεηλασίες που έχει υποστεί, κατέστησε δυνατή την ανασύνθεση της συναρπαστικής διαδικασίας συγχώνευσης μεταξύ των αιγυπτιακών ταφικών παραδόσεων και των επιρροών από την ελληνιστική και τη ρωμαϊκή Μεσόγειο.
Η ανακάλυψη επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, το ρόλο της Οξυρρύγχου ως ενός από τους σημαντικότερους τεκμηριωμένους και αρχαιολογικούς χώρους της Πτολεμαϊκής και Αυτοκρατορικής περιόδου, αλλά και την επιρροή του Ομήρου στους πολιτισμούς της εποχής.
