Με μια φορτισμένη συγκινησιακά ομιλία, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ολοκλήρωσε μια διαδρομή 17 ετών στο ελληνικό Κοινοβούλιο, παραδίδοντας τη βουλευτική του έδρα στο ΠΑΣΟΚ. Η κίνηση αυτή ήρθε ως άμεση συνέπεια της πρόσφατης διαγραφής του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, με τον ίδιο να επιλέγει τον δρόμο της θεσμικής συνέπειας αντί της πολιτικής επιβίωσης.
Ο πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής εμφανίστηκε υπερήφανος για την πορεία του, τονίζοντας πως παρέμεινε αταλάντευτα πιστός στις αρχές της παράταξης καθ’ όλη τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.
Υπογράμμισε ότι δεν καταψήφισε ποτέ κανένα άρθρο του κόμματός του, στηρίζοντας τη χώρα στις πιο δύσκολες στιγμές, ακόμη και όταν άλλοι συνάδελφοί του αποχωρούσαν υπό το βάρος του πολιτικού κόστους.
Κεντρικό σημείο της ομιλίας του ήταν η κριτική προς την τωρινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκανε λόγο για μια σαφή «δυσαρμονία» μεταξύ των επιλογών της ηγεσίας και των πραγματικών αναγκών της βάσης και του λαού. Επισήμανε με νόημα ότι οι νίκες στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικές, ενώ η αληθινή πολιτική ισχύς κερδίζεται στην κοινωνία. Παράλληλα, εξέφρασε την αγωνία του για την απουσία ισχυρής αντιπολίτευσης στη χώρα, σημειώνοντας ότι αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να απαλειφθεί με «διοικητικές» διαγραφές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη στάση του για τους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, αποκαλύπτοντας τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε παλαιότερα ώστε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να ακολουθήσει τη θεσμική οδό στο ζήτημα των υποκλοπών. Ξεκαθάρισε πως η ελευθερία της γνώμης του βουλευτή είναι συνταγματικό δικαίωμα και πως ο ίδιος προτιμά να επιστρέψει την εντολή των πολιτών της Αρκαδίας παρά να την «περιφέρει» από κόμμα σε κόμμα.
Η ομιλία του έκλεισε μέσα σε κλίμα γενικής αναγνώρισης, καθώς καταχειροκροτήθηκε από ολόκληρη την αντιπολίτευση, στελέχη της κυβέρνησης και τους εμφανώς αμήχανους συναδέλφους του στο ΠΑΣΟΚ.
Αποχώρησε δηλώνοντας πως φεύγει όπως ακριβώς εισήλθε: με το κεφάλι ψηλά, έχοντας υπηρετήσει την αλήθεια και την παρρησία.
