«Κάναμε λάθη μαζί και τώρα είναι απαραίτητο να τα διορθώσουμε από κοινού. Υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ σκοπεύουν να ακολουθήσουν αυτόν το δρόμο, εάν χρειαστεί και μόνες τους – αλλά κατά προτίμηση μαζί», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο από το βήμα της 62ης Διάσκεψης του Μονάχου, τονίζοντας ότι Ευρώπη και ΗΠΑ αποτελούν μέρος του δυτικού πολιτισμού, με κοινό πεπρωμένο.
«Θέλουμε η Ευρώπη να επιβιώσει και να είναι ισχυρή», πρόσθεσε.
«Αν κάποιες φορές ακουγόμαστε υπερβολικά ευθείς, είναι επειδή νοιαζόμαστε για το μέλλον σας […]. Το πεπρωμένο μας είναι και θα είναι πάντα συνδεδεμένο με το δικό σας. Η μοίρα της Ευρώπης δεν θα μας είναι ποτέ αδιάφορη», πρόσθεσε.
«Ακούσαμε την ομιλία σας με έναν αναστεναγμό ανακούφισης», σχολίασε αμέσως μετά ο πρόεδρος της διοργάνωσης Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, με το βλέμμα στην περσινή –σε διαφορετικό τόνο– τοποθέτηση του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς.
Κοινές ρίζες και «λάθη» της Δύσης
Ο Μάρκο Ρούμπιο αναφέρθηκε εκτενώς στις κοινές ιστορικές ρίζες της Ευρώπης και των ΗΠΑ: «Είμαστε στο δυτικό ημισφαίριο, αλλά θα είμαστε πάντα παιδί της Ευρώπης» είπε, απαριθμώντας ωστόσο και τα «ανόητα λάθη» που –όπως υποστήριξε– έγιναν κατά το παρελθόν από κοινού.
Αυτά είναι το ελεύθερο εμπόριο, η «κλιματική υστερία» και η μετανάστευση· επίσης ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας έκανε λόγο για αποβιομηχάνιση της Ευρώπης.
«Ανησυχούμε βαθιά για το μέλλον σας – και το δικό μας. Και αν διαφωνούμε, αυτή η διαφωνία πηγάζει από τη βαθιά μας ανησυχία για την Ευρώπη» επισήμανε, σημειώνοντας ότι η σύνδεση δεν είναι μόνο οικονομική ή στρατιωτική αλλά και πνευματική και πολιτισμική.
Μετανάστευση και εθνική κυριαρχία
«Η αποβιομηχάνιση δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά μάλλον το ανόητο αποτέλεσμα μιας μεταπολεμικής ψευδαίσθησης […]. Η μαζική μετανάστευση δεν είναι περιθωριακό θέμα, αλλά αποσταθεροποιεί τις κοινωνίες στη Δύση.
»Πρέπει να ανακτήσουμε τον έλεγχο των εθνικών μας συνόρων και αυτό δεν είναι ούτε ξενοφοβία ούτε μίσος, αλλά πράξη εθνικής κυριαρχίας ενώπιον επείγουσας απειλής […]. Η Δύση έχει αναθέσει σε τρίτους την κυριαρχία της», σημείωσε.
Τόνισε ακόμη ότι τα λάθη έγιναν συλλογικά και ότι η διόρθωσή τους πρέπει επίσης να γίνει από κοινού, επαναλαμβάνοντας ότι ΗΠΑ και Ευρώπη ανήκουν στον ίδιο πολιτισμικό χώρο.
«Δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι αδύναμοι, αυτό καθιστά αδύναμους κι εμάς […]. Είμαστε κληρονόμοι του ίδιου ευγενούς πολιτισμού, τον οποίο πρέπει να είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε» ανέφερε ο Μάρκο Ρούμπιο, προσθέτοντας ότι στόχος είναι να ανανεωθεί «ο σπουδαιότερος πολιτισμός της Ιστορίας» και όχι η συμμαχία να παραλύει από φόβους – για παράδειγμα για το κλίμα ή την τεχνολογία.
ΟΗΕ και διεθνείς κρίσεις
Αναφερόμενος στους θεσμούς διεθνούς συνεργασίας, υποστήριξε ότι ο ΟΗΕ δεν πρέπει να καταργηθεί αλλά «να μεταρρυθμιστεί και να ανοικοδομηθεί», καθώς –όπως είπε– «έχει τεράστιες δυνατότητες και μπορεί ακόμη να κάνει καλό, αλλά σε κρίσιμες περιπτώσεις δεν είχε τις απαντήσεις».
Στη Γάζα, στο Ιράν, στην Ουκρανία και στη Βενεζουέλα, ανέφερε ενδεικτικά, χρειάστηκαν παρεμβάσεις των ΗΠΑ.
«Σε έναν τέλειο κόσμο, ο ρόλος θα ανήκε στους διπλωμάτες, αλλά δεν ζούμε σε τέλειο κόσμο», σημείωσε, καλώντας τους συμμάχους να συμπορευτούν με την Ουάσιγκτον «όπως κάποτε στο παρελθόν».
Ουκρανία, Κίνα και παγκόσμια τάξη
Ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπογράμμισε ότι «η παρακμή αποτελεί επιλογή» και ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν να είναι «οι ευγενικοί τοποτηρητές της παρακμής», ενώ τόνισε πως «δεν μπορούμε πια να ωραιοποιούμε ένα κατεστραμμένο status quo» ή «ελαττωματικές πολιτικές».
Χαρακτήρισε επίσης ψευδαίσθηση της μεταψυχροπολεμικής εποχής την ιδέα ότι «θα ζούσαμε σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα».
Απαντώντας σε ερώτηση για τον πόλεμο στην Ουκρανία, δήλωσε ότι έχει επιτευχθεί πρόοδος στις διαπραγματεύσεις, αλλά απομένουν τα πιο δύσκολα ζητήματα: «Το ερώτημα είναι αν υπάρχει αποτέλεσμα με το οποίο μπορεί να ζήσει η Ουκρανία και να δεχθεί η Ρωσία».
Σχετικά με την Κίνα, τόνισε ότι οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου πρέπει να επικοινωνούν και να αποτρέπουν συγκρούσεις, επισημαίνοντας ότι πρέπει να υπάρχει σχέση μαζί της – αλλά όχι σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.
