Μουσικά το 2026 ξεκίνησε με μια μεγάλη επιστροφή, αυτή της Μαντόνα, της γυναίκας που άλλαξε όχι μόνο την ιστορία της μουσικής, αλλά και της showbiz γενικότερα.
Η επιστροφή λοιπόν είναι σε πολλά επίπεδα. Αρχικά στην παλιά της δισκογραφική εταιρεία, τη Warner, με την οποία έκανε τις μεγαλύτερες της επιτυχίες. Επίσης ετοιμάζει τουρ, και επιτέλους ένα νέο άλμπουμ ύστερα από 7 χρόνια. Πρόκειται για τη συνέχεια του προ 20ετίας υπερ-επιτυχημένου Confessions on a dance floor.
Και μπορεί εκείνο το άλμπουμ να είναι ένας ύμνος στη χορευτική μουσική, όμως το πρώτο της τραγούδι δεν παραπέμπει σε αυτή· η Μαντόνα θυμάται και τιμά τις ιταλικές της ρίζες και διασκευάζει ένα κλασικό τραγούδι των 60’s.
«La bambola», δηλαδή «H κούκλα», για τις ανάγκες του διαφημιστικού για το νέο άρωμα των Dolce & Gabbana.
Άκρως σημερινή και αισθησιακή διασκευή, δεν συμφωνείτε; Η Mαντόνα επαναφέρει ένα κομμάτι από τη χρυσή δεκαετία του ιταλικού τραγουδιού.
Είναι ένα τραγούδι που αγαπήθηκε και στη χώρα μας – και στην πρωτότυπη του εκτέλεση με την Πάτι Πράβο, αλλά και στην ελληνική διασκευή από τη Μαίρη Αλεξοπούλου.
Δύο γυναίκες με δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ζωές, που τις ενώνει ένα τραγούδι-μύθος.
Ο αγώνας μιας γυναίκας
To 1968 κυκλοφόρησε στα ιταλικά και το 1969 έγινε η ελληνική διασκευή του, από μια ποπ –αρχικά– τραγουδίστρια της εποχής που τότε ήταν στις μεγάλες της δόξες.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Περιστέρι.
Ήταν η πρωτότοκη μιας πολύτεκνης οικογένειας με έξι παιδιά. Από μικρή αγαπούσε τη μουσική και το τραγούδι – κάτι που αρχικά δεν εύρισκε σύμφωνο τον πατέρα της, ο οποίος ήταν και επίτροπος στη Μητρόπολη Περιστερίου.
Και μπορεί τελικά να ασχολήθηκε με το τραγούδι, όμως δεν ξέχασε την πατρική… κληρονομιά.
«Τότε δεν είχα καθόλου χρόνο να πηγαίνω στην εκκλησία, παρόλο που εγώ αλλιώς τα είχα μάθει από την οικογένειά μου. Μέσα μου όμως, υπήρχε ένας μεγάλος καημός. Παρ’ όλα αυτά, όλα τα ερωτικά μου τραγούδια που έλεγα στην πίστα τα αφιέρωνα στον Θεό, προσπαθούσα μέσα από τον προβολέα να πάω στον ουρανό. Τόσο πολύ Τον αγαπούσα», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της η Μαίρη Αλεξοπούλου.

Και μπορεί να έβλεπε το αστέρι της να ανεβαίνει, να θριαμβεύει στα εγχώρια αλλά και σε φεστιβάλ του εξωτερικού (στη Μάλτα πήρε το πρώτο βραβείο), αλλά δεν δίστασε να κάνει οικογένεια. Απέκτησε δύο κόρες, την Κωνσταντίνα και την Ελευθερία.
Για κάποια χρόνια είχε εξαφανιστεί από το χώρο, όμως ξαναγύρισε. Γνωρίζοντας πως αλλάζουν τα πράγματα, με τα χρήματα που έβγαλε από το τραγούδι ξεκίνησε να στήνει καταστήματα με υγιεινές τροφές.
Στην πορεία όμως ήρθε η μεγάλη τραγωδία. Όπως είχε διηγηθεί η ίδια: «Το 1984, η Κωνσταντίνα μου ήταν 18 χρόνων, λίγο προτού φύγει για να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στο εξωτερικό. Ένα πρωί πήρε το αυτοκίνητό της από το σπίτι μας για να πάει στο μαγαζί της Κηφισιάς. Στη στροφή της Αγίας Μαρίνας στο Κορωπί έγινε μετωπική με κάποιο φορτηγό. Ήταν ακαριαίο.
»Εκείνη την ώρα δεν έβλεπα μπροστά μου, ανέβηκα στον καναπέ και πήδαγα μέχρι το ταβάνι. Τότε βγήκα στη βεράντα μας και από ένα σύννεφο ξεκίνησαν να πέφτουν σταγόνες. Χοντρές, δεν μπορείτε να φανταστείτε. Και εκείνη την ώρα γυρνάω στον Θεό και του λέω: “Θεέ μου, κλαις κι Εσύ μαζί μου;»

Η απώλεια την κάνει να στραφεί στην εκκλησία και δύο χρόνια αργότερα, το 1986, εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και αφοσιώθηκε στο μοναχισμό. Μάλιστα, επειδή το κύριο μέλημά της όταν πήρε αυτή την απόφαση ήταν τι θα απογίνει η άλλη της κόρη, η Ελευθερία, προσπάθησε να την κάνει και εκείνη μοναχή.
Μόνο που η νεαρή γυναίκα κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να περπατήσει σε αυτό το δρόμο.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου είχε μείνει πίσω. Πλέον ήταν η μοναχή Θεονύμφη. «Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα απ’ όσα έχω κάνει στη ζωή μου, αλλά ο Θεός με προόριζε γι’ αυτό. Μακάρι να γινόμουν μοναχή πιο νωρίς, αλλά τότε το θέλησε ο Κύριος να συμβεί. Παλιά έλεγαν για τα χέρια μου ότι είναι κρινοδάχτυλα, τώρα από τη δουλειά έχουν γίνει σαν πέτρα. Δεν με πειράζει, αφού τα ποτίζει ο Θεός με αγάπη. Και άλλη ζωή να είχα, πάλι μοναχή θα γινόμουνα», είχε δηλώσει σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις της.
Μάλιστα είχε πει ότι κάποιοι συνάδελφοι από τα παλιά την επισκέπτονταν, ενώ δεν είχε κρύψει ότι στο χώρο που είχε δημιουργήσει στην ουσία ήταν μόνη της, και ότι ακόμα και κλέφτες είχαν μπει.
Η Μαίρη Αλεξοπούλου έφυγε από τη ζωή στο Ησυχαστήριο Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Κορωπί, στις 13 Μαΐου 2023 σε ηλικία 82 ετών. Τα τελευταία χρόνια της δεν ήταν και πολύ ήσυχα, καθώς εκτός από τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, είχε βιώσει και γραφειοκρατικά προβλήματα με τον μητροπολίτη Μεσογαίας.
Λα ντίβα
Στον αντίποδα της Ελληνίδας τραγουδίστριας είναι η Πάτι Πράβο (και όχι Μπράβο). Πλην της…. «Μπάμπολα» και ότι χρονικά ήταν στην ίδια περίοδο, τίποτα άλλο δεν τις ένωνε. Η Ιταλίδα τραγουδίστρια είχε πάντως μεγάλη επιτυχία και στη χώρα μας.
Αρχικά με το περιβόητο τραγούδι, το οποίο είχαν απορρίψει πολλά μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως η Κατερίνα Καζέλι (που μεταξύ άλλων είχε τραγουδήσει το «Nessuno mi può giudicare», το τραγούδι που το έμαθαν όλοι από τους τίτλους αρχής του τηλεοπτικού «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή»).
Αλλά και η νεαρή τότε Πάτι στην αρχή δεν το ήθελε. Όταν το τραγούδησε όχι μόνο έκανε τεράστια επιτυχία, αλλά έγινε διασκευή και σε άλλες γλώσσες (στη Γαλλία το τραγούδησε η μεγάλη Δαλιδά) – η επιτυχία ήταν τεράστια σε σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη.
Και το σουξέ της δεν σταμάτησε σε αυτό το τραγούδι. Τον Σεπτέμβριο του 1972 έδωσε δύο συναυλίες στο Παλαί ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης, το Σάββατο 16 και την Κυριακή 17 του μήνα. Η πρώτη μέρα δεν πήγε καλά και υπήρξαν αποδοκιμασίες, αλλά μην πυροβολείτε την τραγουδίστρια. Η ευθύνη ανήκε στα… μηχανήματα και στον ήχο.
Τη δεύτερη μέρα όλα κύλησαν ρολόι, και όπως σημείωνε έντυπο της εποχής: «Το Παλαί ντε Σπορ σείσθηκε –και δικαίως– με την εμφάνιση της Πάτι Πράβο. Όμορφο, λεπτοκαμωμένο, αλλά εντυπωσιακό κορίτσι, τραγούδησε θαυμάσια, δικαιώνοντας 100% τη φήμη της, που μετά τη Μίνα την φέρνει δεύτερη σε δημοτικότητα στην Ιταλία.
»Η δυνατή, αβίαστη κι εκφραστική φωνή της, μαζί με την ερμηνεία της που συμπληρωνόταν από τις εκφραστικές ρυθμικές κινήσεις του κορμιού, των χεριών και των δακτύλων ακόμη, ξεσήκωσε τον κόσμο σε ένα αυθόρμητο δυνατό χειροκρότημα και πολλά “Μπράβο”».

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, στο άλμπουμ της Tanto παίζει πλήκτρα και κάνει ενορχήστρωση ο Βαγγέλης Παπαθανασίου.
Και στην αμέσως επόμενη δισκογραφική της δουλειά, το άλμπουμ Patty Pravo, τραγούδησε τρία τραγούδια των Socrates (Γιάννης Σπάθας – Αντώνης Τουρκογιώργης), και ένα του Βαγγέλη Παπαθανασίου.

Και μπορεί από μια περίοδο και μετά η επαφή του ελληνικού –και όχι μόνο– κοινού να χάθηκε με την εξέλιξη του ιταλικού τραγουδιού, όμως ο σκηνοθέτης Πάνος Χ. Κούτρας στην πολυβραβευμένη ταινία του ΧΕΝΙΑ την έβαλε να κάνει δύο εμφανίσεις.
Κανονική, όπως ήταν τότε, και όχι… virtual.
H γυναίκα σκάνδαλο
Σίγουρα έχετε ακούσει για δίγαμους και δίγαμες. Αλλά για τρίγαμες; Αλλά ας τους πάρουμε ξεχωριστά τους γάμους της.
Το 1968 παντρεύτηκε στο Μπράιτον τον Άγγλο ντράμερ Gordon Angus Faggetter. Χώρισαν ύστερα από τρία χρόνια, και το 1972 παντρεύτηκε τον Ιταλό σχεδιαστή Franco Baldieri, στη Ρώμη. Το 1974 παντρεύτηκε τον Ιταλό τραγουδοποιό Riccardo Fogli στη Σκωτία.
Αυτός ο γάμος ωστόσο δεν θα αναγνωριστεί στην Ιταλία, αφού και οι δυο τους δεν είχαν πάρει διαζύγιο.

Λίγο αργότερα συνάπτει σχέση με δύο άντρες. Με τον Άγγλο κιθαρίστα Paul Jeffery, με τον οποίο παντρεύονται το 1976 στο Μπαλί, και με τον επίσης Βρετανό μουσικό Paul Martinez, που τον παντρεύτηκε στην Καλιφόρνια. To 1982 παντρεύεται στο Σαν Φρανσίσκο τον Αμερικανό κιθαρίστα John Edward Johnson, παρόλο που ήταν ήδη σύζυγος των δύο Βρετανών.
Τι μας διδάσκουν όλα τα παραπάνω; Πρώτον ότι είχε μια… κλίση στους μουσικούς και δεύτερον ότι τον κάθε γάμο τον έκανε σε διαφορετική πόλη.

Η Πάτι Πράβο δεν έκρυψε ποτέ ότι είχε εμπειρία με ουσίες και μάλιστα το 1992 κρίθηκε προσωρινά κρατούμενη. «Ήμουν εκεί για τρεις μέρες, αφέθηκα ελεύθερη με πολλές δικαιολογίες επειδή έψαχναν για κοκαΐνη, αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν έχω πάρει ποτέ, είναι η κοκαΐνη», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της.
Σήμερα
Είναι υπέρμαχος του ελεύθερου έρωτα, ενώ έχει δηλώσει αναρχική, δεν έχει ψηφίσει ποτέ και με δική της θέληση δεν απέκτησε παιδιά.
Όσον αφορά το στιλ της, την έχουν χαρακτηρίσει «χαμαιλέοντα», αφού αλλάζει εμφανίσεις πολύ-πολύ συχνά.

Το ίδιο έχει κάνει και στη μουσική της. Από την κλασική ιταλική ποπ μέχρι το progressive rock , η σχεδόν 78χρονη Πάτι Πράβο ετοιμάζεται να συμμετέχει ως διαγωνιζόμενη στο φετινό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο (24-28 Φεβρουαρίου), ενώ έχει δηλώσει ότι είχε επικοινωνία με τη Μαντόνα για την πρόσφατη διασκευή του «La bambola».
















