Οι γιορτές πέρασαν, οι ειδήσεις αποκαλύπτουν έναν κόσμο ζοφερό, και ο Γεώργιος Μ. Κωνσταντινίδης βάζει (σχεδόν κυριολεκτικά) την πινελιά του για να …σκάσει λίγο το χειλάκι μας, με ένα εικονογραφημένο ανέκδοτο στην ποντιακή διάλεκτο.
Καλύτερα όμως το περιγράφει ο ίδιος:
«Μετ’ ατά το ελέπουμε να ‘ίνουνταν απάν’ ‘ς σον κόσμον, μαναχόν να χ̆αίρουμες ‘κ’ είμες. Ατώρα π’ εδέβαν τα άγια τα ημέρας, εθαρώ επορούμε και λέμε κανέναν ανέκδοτον ας εμέτερα… ισ̆τέ ‘ς σην καλατσ̆ήν εμουν, ας έν’ κι ολίγον πονηρόν… ’κί πειράζ’, ολίγον να γελά και το κατσίν εμουν».*
