Ο Μάρκο Τζιράρντο, διευθυντής της εφημερίδας των καθολικών επισκόπων Ιταλίας «Avvenire», επισημαίνει τη μεγάλη σημασία της επίσκεψης του πάπα Λέοντα στην Τουρκία και στον Λίβανο, τονίζοντας ότι η κορυφαία στιγμή της είναι η κοινή μετάβαση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στη Νίκαια, με αφορμή τα 1.700 χρόνια από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο. Η σπουδαιότητα της στιγμής υπογραμμίστηκε και από τον ίδιο τον ποντίφικα με πρόσφατη αποστολική επιστολή.
Όπως εξηγεί ο Τζιράρντο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, έχει πλέον γίνει παράδοση η πρώτη επίσκεψη κάθε πάπα να πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη, καθώς ο «ποντίφικας» είναι «ο άνθρωπος που οικοδομεί γέφυρες».
Η επιλογή της Τουρκίας, μιας περιοχής που υπήρξε σταυροδρόμι πολιτισμών, αποκτά διπλή αξία: συμπίπτει και με τη συμπλήρωση 1.700 ετών από τη Σύνοδο της Νίκαιας, σε τόπο όπου δίδαξαν απόστολοι, όπου έγιναν επτά σύνοδοι και όπου διαμορφώθηκε καθοριστικά η χριστιανική θεολογία.
Ο Τζιράρντο τονίζει ότι η συνάντηση του πάπα με είκοσι εκπροσώπους χριστιανικών δογμάτων στις ανασκαφές της βασιλικής της Νίκαιας αποτελεί σαφές μήνυμα ότι ο Λέων θέτει ως προτεραιότητα την πορεία προς την ενότητα τόσο εντός της καθολικής εκκλησίας όσο και μεταξύ των χριστιανών συνολικά.
Η καθολική εκκλησία αναγνώρισε επίσημα αυτή τη διάσταση μέσω του αποστολικού γράμματος In Unitate Fidei, στο οποίο ο πάπας υπογραμμίζει ότι η Σύνοδος της Νίκαιας και το κοινό «Πιστεύω» αποτελούν τον βασικό δεσμό όλων των χριστιανών. Η εφημερίδα «Avvenire» στάθηκε στη φράση του ποντίφικα ότι «πρέπει να πορευθούμε μαζί, για να φτάσουμε στην ενότητα και την επανασυμφιλίωση όλων των χριστιανών», καθώς το «Πιστεύω» της Νίκαιας μπορεί να γίνει το θεμέλιο αυτής της κοινής διαδρομής.
Το πρόγραμμα του πάπα περιλαμβάνει και επίσκεψη στο Μπλε Τζαμί –όπως είχε κάνει και ο Φραγκίσκος– μια επιλογή που στοχεύει στη θετική οικοδόμηση σχέσεων με τον ισλαμικό κόσμο. Ο καθολικός αποστολικός βικάριος της Κωνσταντινούπολης, Παλινούρο, υπενθυμίζει ότι στόχος είναι, «με σεβασμό στην πίστη του καθενός και τιθέμενοι σε αναζήτηση των κύριων αξιών κάθε θρησκευτικής έκφρασης», να καλλιεργούνται καθημερινά αδελφικές σχέσεις.
Ο Τζιράρντο πιστεύει ότι η ενισχυόμενη προσπάθεια για χριστιανική ενότητα μπορεί να συμβάλει ακόμη και στον πολυπόθητο κοινό εορτασμό του Πάσχα. Παραπέμπει στα λόγια του πάπα Ιωάννη ΚΓ’ πως «πρέπει να αναζητούμε όσα μας ενώνουν και να αφήνουμε στην άκρη εκείνα που μας διχάζουν», εκφράζοντας την ελπίδα ότι ίσως το ταξίδι αυτό ανοίξει τον δρόμο για κοινό εορτασμό ακόμη και από την επόμενη χρονιά.
Τέλος, σημειώνει πως ο Λέων ΙΔ’ συνεχίζει μια κοινή επιθυμία του Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Ο ίδιος ο Λέων υπογράμμισε ότι το «Πιστεύω» της Νίκαιας «προτείνει ένα πρότυπο πραγματικής ενότητας, μέσα στη θεμιτή διαφορετικότητα». Σε μια εποχή παγκόσμιων διχασμών και πολέμων, ο Τζιράρντο θεωρεί ότι το παράδειγμα αυτό μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο επανασυμφιλίωσης, ένα δώρο που οι θρησκείες μπορούν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα.
