Τη μνήμη του Αγίου Πλάτωνα του μεγαλομάρτυρα τιμά στις 18 Νοεμβρίου η Εκκλησία, ενός νέου που γεννήθηκε και ανδρώθηκε στη Μικρά Ασία, συγκεκριμένα στην Άγκυρα της Γαλατίας. Ο Πλάτωνας, αδελφός του μάρτυρα Αντιόχου, μεγάλωσε σε μια εποχή δύσκολη για τους χριστιανούς. Παρ’ όλα αυτά, από νεαρή ηλικία διακήρυττε τη βαθιά του πίστη στον Ιησού Χριστό, χωρίς φόβο και χωρίς να κρύβεται.
Η αποφασιστικότητά του αυτή ήταν και η αιτία της σύλληψής του από ειδωλολάτρες, οι οποίοι τον οδήγησαν μπροστά στον ηγεμόνα της περιοχής, τον Αγριππίνο.
Ο Αγριππίνος, βλέποντας την ευγένεια, την ομορφιά και τη μόρφωση του νεαρού, αλλά και γνωρίζοντας την περιουσία που κατείχε η οικογένειά του, προσπάθησε αρχικά να τον πείσει με επαίνους και δελεαστικές υποσχέσεις. Πίστευε ότι με λίγη πίεση και λίγη γοητεία θα κατάφερνε να τον αποσπάσει από την πίστη του.
Ωστόσο, ο Πλάτωνας παρέμεινε ακλόνητος. Δεν εντυπωσιάστηκε από τις υποσχέσεις, δεν παρασύρθηκε από τις κολακείες, και δεν δίστασε στιγμή να φανερώσει ότι πίστευε σε έναν και μοναδικό Θεό. Η στάση του εξόργισε τον ηγεμόνα, ο οποίος, βλέποντας πως δεν μπορούσε να τον μεταπείσει, κατέφυγε σε πιο σκληρά μέσα. Ακολούθησαν απειλές και, όταν κι αυτές απέτυχαν, δόθηκε η εντολή να βασανιστεί σκληρά: να μαστιγωθεί ανελέητα και να υποστεί φρικτά βασανιστήρια με πυρωμένες ράβδους.
Παρά τον αβάσταχτο πόνο, ο Πλάτωνας δεν έπαψε ούτε για μια στιγμή να ομολογεί τον Χριστό. Κάθε τραύμα γινόταν και μια νέα επιβεβαίωση της αποφασιστικότητάς του, κάθε δοκιμασία μια σιωπηρή μαρτυρία της βαθιάς του πίστης. Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να τον λυγίσει ούτε να αλλοιώσει την αφοσίωσή του.
Τελικά, όταν ο Αγριππίνος κατάλαβε πως ούτε οι υποσχέσεις ούτε τα βασανιστήρια μπορούσαν να αλλάξουν την πίστη του νεαρού Μικρασιάτη, διέταξε τον αποκεφαλισμό του (γύρω στο 306 μ.Χ.). Έτσι ο Άγιος Πλάτων παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, ολοκληρώνοντας το μαρτύριό του με ανυπέρβλητη γενναιότητα.
Σύμφωνα με την παράδοση, τιμήθηκε από τον Θεό με το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου, ως σύμβολο της αιώνιας δόξας που κέρδισε μέσα από την αλήθεια και την αφοσίωση.
Η σημερινή ημέρα, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια σελίδα στο εορτολόγιο. Είναι μια ζωντανή υπενθύμιση της ιστορίας της Μικράς Ασίας, των ανθρώπων της και της βαθιάς πνευματικής κληρονομιάς που άφησαν για τις επόμενες γενιές. Ο Άγιος Πλάτωνας αποτελεί φωτεινό παράδειγμα πίστης και θάρρους, ένα πρόσωπο που ακόμη και σήμερα εμπνέει με το παράδειγμά του όσους αναζητούν δύναμη, σταθερότητα και αλήθεια.
