Δύο γνώριμοί μας πλέον κιθαρίστες υψηλότατου επιπέδου, ο Marcin Kuzniar και ο Radoslaw Wieczorek, βρίσκονται μεταξύ αυτών που θα συμμετάσχουν στο Διεθνές Επιστημονικό και Καλλιτεχνικό Συνέδριο Κιθάρας, το οποίο θα πραγματοποιηθεί από τις 6 έως τις 9 Νοεμβρίου στην πόλη Κατοβίτσε της Πολωνίας.
Από μόνο του αυτό ίσως δεν θα αποτελούσε είδηση για το pontosnews.gr, είδηση όμως αποτελεί το γεγονός ότι αυτοί οι παγκόσμιας φήμης μουσικοί θα ερμηνεύσουν τον «Πυρρίχιο» και «Τη Τρίχας το γεφύριν» του «δικού μας» Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου.
Τον Ελληνοπολωνό συνθέτη και τους δύο κιθαρίστες μάς τους έχει συστήσει ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης, καθώς κατ’ επανάληψη έχουν συνεργαστεί – και μάλιστα με αξιομνημόνευτα αποτελέσματα. Δείγμα αυτών των συνεργασιών έχει καταγραφεί στο βίντεο που ακολουθεί, όπου ο Wieczorek και Kuzniar ερμηνεύουν διασκευή του «Πυρρίχιου» για δύο κιθάρες από τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, σε τηλεοπτική παραγωγή του ΣΠΝ:
Ακολουθεί κείμενο του ΣΠΝ, με αφορμή το Συνέδριο στο οποίο θα παρουσιαστούν τα ποντιακά έργα του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου:
Τη δεκαετία του ’70 η NASA έστειλε στο διάστημα τα οχήματα Voyager και Pioneer σε ταξίδια χωρίς επιστροφή με προορισμό τις εσχατιές του. Έμφορτες τεχνογνωσίας, οι αποστολές Βόγιατζερ 1 & 2 και Πάιονιρ 10 στόχευαν την εξερεύνηση απώτερων γαλαξιών και διεπαφή με προηγμένους πολιτισμούς «out there».
Με βιτρούβιες επεξηγήσεις της κοσμοαντίληψης του ανθρώπου, μετρικούς κώδικες της νοημοσύνης και αλγοριθμικούς του χαιρετισμούς ανάγλυφους σε επιφάνειες άφθαρτων υλικών, των golden plaques, τα Βόγιατζερ και Πάιονιρ έκτοτε προμοτάρουν στις αγορές του σύμπαντος τα προϊοντικά DNA της ανθρωπότητας, προσδοκώντας φίλιες ανταποκρίσεις σ’ αυτήν.
Ο Ελληνοπολωνός συνθέτης Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, γιόγκι της μουσικής επιστήμης, δηλαδή της ερμηνείας φαινόμενων doppler στις άλω ψυχής και αισθήσεων, αποστέλλει χρόνια τώρα τις δικές του αποστολές Βόγιατζερ και Πάιονιρ στο σύμπαν της κλασικής μουσικής, έμφορτες τεχνογνωσίας του, ανάγλυφα κωδίκων της ορφικής μνήμης των Ποντίων, σε ολόδικά του golden plaques.
Συναθλητής και συνομιλητής του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, γοητευμένος από τις ιδιοτροπίες στη δημώδη μελωδή του Πόντου, ο Οδυσσέας σήκωσε το γάντι στην προβοκατόρικη αντήχησή της και μελετά αποκαλύπτοντας φόρμες της, επεξηγώντας την ως αγωνιώδη χαιρετισμό των Ευξείνιων Βυζαντινών σε μακρινά, μελλοντικά και άγνωστά τους ακροατήρια. Στην «out there» νοημοσύνη του πεντάγραμμου κώδικα της κλασικής μουσικής.
Οι συνθέσεις του Οδυσσέα, σπουδές στη λαϊκή μουσική του Πόντου, φτάνουν εκεί όπου αδυνατεί να φτάσει η Τραπεζούντια μούσα με τα δικά της μέσα.
Παιδευμένος στις σχολές κλασικής μουσικής της Πολωνίας, μελετηρός μαθητής του Φρειδερίκου Σοπέν, του συνθέτη που σύστησε τη λαϊκότροπη μουσική παράδοση της χώρας του Πολωνίας στο κλασικό πεντάγραμμο, ο εστέτ νους Οδυσσέας αξιοποιεί χρόνια τώρα κάθε εμπειρία σπουδών, εργασιών και κοινωνιών του προκειμένου να αναδείξει την ωδική σοφία του λαϊκού ποιητή και ακριτικού κύκλου των Ποντίων.
Ένα πολυετές έργο αφοσίωσης και τολμηρής επένδυσης προσωπικών του πιστοληπτικών μονάδων στο διεθνές στερέωμα της μουσικής.
Ιχνηλατώντας αλήθειες μιας πεισματάρας μουσικής διαλέκτου, ο καταρχήν πολιτικός στοχαστής Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος τεκμαίρει στους γνώμονες της κλασικής σημειογραφίας το ήθος της νότας στη λαϊκή σύνθεση, αιφνιδιάζοντας τον κόσμο της κλασικής μουσικής με ένα προσκλητήριο συναντίληψης και συμμετοχής.
Έγκριτοι μουσικοί, διευθυντές ορχήστρας και δημόσιες αναφορές έσκυψαν με ενθουσιασμό στο μουσικό ιδιόλεκτο του ποντιακού ελληνισμού, χάρη στις πρωτοβουλίες, την προσωπικότητα και την καλλιτεχνική πληρότητα του Κωνσταντινόπουλου. Χάρη στα golden plaques του Οδυσσέα…
Η Sala Kameralna στο Κατοβίτσε, o μαέστρος Szymon Bywalec, ο ψηφιακός κόσμος της γλώσσας Sibelius, οι παγκόσμιοι κιθαρίστες Radoslaw Wieczorek και Marcin Kuzniar, ο εκδοτικός οίκος Modran, ο ειδικός Τύπος «Έξι χορδές του κόσμου», το πανεπιστήμιο της Ιένας, μουσικά φεστιβάλ σε Πολωνία και Τσεχία υποδέχονται με σεβασμό τον Πόντο του Οδυσσέα, άλλοτε φιλοξενώντας επιτελέσεις και άλλοτε δημοσιεύοντας έργα του.
Οι προσεταιρισμοί ετούτων των «μακρινών» για τους σύγχρονους Πόντιους οικοσυστημάτων μουσικής, μπορούν πλέον και επεξεργάζονται τη ρυθμική αγωγή των Ρωμιών του Πόντου, μαθαίνουν την άγνωστη ιστορία και τους συνειδησιακούς μηχανισμούς τους με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αναζητώντας περισσότερες συστάσεις μ’ αυτήν τη διαλεκτόφωνη, πλην συναρπαστική μουσική γλώσσα.
Παράλληλα αναδύονται συμπτώσεις ταυτοτικών τραυμάτων (εκτοπισμοί και εθνοκαθάρσεις σε Σιλεσία και Πόντο), προβάλλεται η άγνωστη εν πολλοίς ελληνοπολωνική κοινότητα, ενώ συνάπτονται εμπειρίες και συνεργασίες μουσικών ομονοώντας σχέσεις αλληλεγγύης και συνέχειας.
Αυτές οι επαγωγές, εξωστρεφείς και χωρίς σύνορα, αποτελούν ένα ανεκτίμητο δώρο στον ποντιακό ελληνισμό, έναν καινούριο κόσμο ευγενών φίλων για τη μουσική του και χώρων αλληλεπίδρασης των μηνυμάτων του στην οικουμενικότητα της τέχνης.
Τα έργα του Οδυσσέα καθαυτά, όπως το συμφωνικό της Ποντιακής Σουίτας, η σπουδή για δύο κιθάρες στο «Γεφύρι της Τρίχας» και στον «Πυρρίχιο», η μελέτη στο έργο του Γιάννη Κωνσταντινίδη με τον Κύκλο των πέντε έργων, ο εγερμός συμβολισμών στη σύνθεση «Ξημέρωμα στην Ότσενα», οι συνεργασίες με τους λυράρηδες Φίλιππο Κεσαπίδη και Ειρήνη Παρμακτσίδου, με το πολύτιμο πρεσβευτικό τους αποτύπωμα στον κόσμο της κλασικής μουσικής, ας θεωρηθούν τα Βόγιατζερ και Πάιονιρ του συνθέτη και καταξιωμένου –κατά δήλωση Γιώργου Νταλάρα– μουσικού Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου.
Με αναπεπταμένα διαρκώς οξεία ιμπρεσσιονιστικά ανακλαστικά, ο Οδυσσέας θα συνεχίσει να φιλτράρει στο πολιτικό του κριτήριο ήχους και ηχώ της ορφικής μνήμης των Ποντίων αναφωνώντας δικά του «Εύρηκα!» για τα ατίθασα «εφταράκια» και «εννιαράκια» στη μετρική και αρμονία της δημώδους μελωδής των Ποντίων, σμιλεύοντας στις παρτιτούρες του εξευγενισμένα μηνύματα για τον Άνθρωπο, την πολιτική Αρετή και το Κάλος στις κοινωνίες μας.
Ο σεμνός μουσικοπαιδαγωγός και σολίστας εγχόρδων, ο αναπάντεχος φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης, ο ιδιοφυής πολίτης στα υποδειγματικά πολίσματα της ελληνοπολωνικής κουλτούρας θα συστήνεται με τους οξυδερκείς συναγερμούς των συνθέσεών του σε εύρη απαιτητικών ακροατηρίων με την αυτοπεποίθηση πως δεν εξωραΐζει μουσικούς αναχρονισμούς αλλά παροτρύνει μια διαλεκτική ανάγνωση για την εξέλιξη της λαϊκής μουσικής.
Ευγνώμονες…
ΣΠΝ
