Τον ήρωα του 1821 Νικήτα Σταματελόπουλο –ή Νικηταρά– τίμησε με ξεχωριστό τρόπο στην Τρίπολη η Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας. Στο ναό του Προφήτη Ηλία τελέστηκε μνημόσυνο και ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση στην προτομή του που βρίσκεται λίγο έξω από την εκκλησία, στην πλατεία Άρεως.
Η εκδήλωση αναγνώρισης, ευγνωμοσύνης και τιμής, έχει ενταχθεί στις ευρύτερες εκδηλώσεις του δήμου της Τρίπολης, με αφορμή τον εορτασμό της επετείου της Άλωσης της Τριπολιτσάς.
Βασικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Γιώργος Πραχαλιάς –τακτικό μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών και καθηγητής Γεωστρατηγικής–, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων: «Οι ξένοι φιλέλληνες τον αποκάλεσαν Αχιλλέα των Ελλήνων για την πολεμική του αρετή και Αριστείδη της νεότερης Ελλάδας για τον ανιδιοτελή του χαρακτήρα. Η συνολική του υπόσταση και η πορεία της ζωής του θα μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Νικηταράς είναι ο Αϊ-Γιώργης του νεότερου ελληνισμού. Αυτός είναι ο σωστός χαρακτηρισμός που πρέπει να αποδοθεί στον Νικηταρά. Εμείς από εδώ, απ’ την ιστορική Τριπολιτσά, έχουμε καθήκον να τιμάμε τον Νικηταρά και φυσικά, την Άλωση της Τριπολιτσάς.
»Η Τριπολιτσά είναι η μάνα του νεότερου ελληνισμού. Εδώ γεννήθηκε και έχει αναγνωριστεί, επίσημα πια, με βασιλικό διάταγμα, απ’ την απαρχή του νεότερου ελληνικού κράτους, ως απαρχή, οι επαναστατικές πράξεις του Χρυσοβιτσίου και των Καλτεζών.
»Η Άλωση της Τριπολιτσάς ήταν η επώδυνη γέννα, ο επώδυνος τοκετός της γέννησης του νεότερου ελληνικού κράτους.
»Όποιος προσπαθεί ή νομίζει ότι προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε τις ωδίνες αυτού του επώδυνου τοκετού πλανάται πλάνη οικτρά, […] διότι είναι σαν να προσπαθεί να ξεχάσει την ημέρα της γέννησής του. Το να προσπαθούμε να μην θυμόμαστε την ημέρα των γενεθλίων μας είναι σαν να προσπαθούμε να ξεχάσουμε την ημέρα που μας γέννησε η μάνα μας».
Ο Νικηταράς ή «Τουρκοφάγος», όπως τον αποκαλούσαν, ήταν ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης. Έλαβε μέρος και είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε ουκ ολίγες πολεμικές συρράξεις, επεισόδια και μάχες, σε Μοριά, Αττική και Ρούμελη.
Έλαβε κάποιες τιμές, ωστόσο νωρίτερα κατηγορήθηκε, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.
Αργότερα, του έδωσαν άδεια επαιτείας και του παραχώρησαν κάποια κτήματα. Επιθυμία του ήταν να ταφεί δίπλα στον θείο του, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας. Πέθανε στον Πειραιά το 1849, σε ηλικία 62 ετών.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, αιρετοί της Αυτοδιοίκησης, επιστημονικών κλάδων, σωματείων κ.ά.
