Τζίμι Κάρτερ: Ο αντιδημοφιλής πρόεδρος των ΗΠΑ που αγαπήθηκε όταν έφυγε από τον Λευκό Οίκο

Συγκίνηση έχει προκαλέσει ο θάνατος του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, χθες, σε ηλικία 100 ετών, στη γενέτειρά του Πλέινς στη Τζόρτζια του αμερικανικού Νότου. Οι συμπατριώτες του αλλά και πολιτικοί απ’ όλον τον πλανήτη αποτίνουν φόρο τιμής στον άνθρωπο που αν και υπηρέτησε μόνο μια θητεία στον Λευκό Οίκο (1977-1981) οι αγώνες του για την ειρήνη και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίστηκαν επί δεκαετίες.

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν κήρυξε ημέρα εθνικού πένθους την Πέμπτη 9η Ιανουαρίου 2025 τιμώντας τον Κάρτερ, που ανήκε στη δική του παράταξη, το Δημοκρατικό Κόμμα.

Ο 39ος πρόεδρος των ΗΠΑ, νομπελίστας ειρήνης το 2002, «πέθανε ειρηνικά (χθες) Κυριακή 29η Δεκεμβρίου στο σπίτι στην Πλέινς, στην Τζόρτζια, πλαισιωμένος από την οικογένειά του», ανέφερε το Carter Center, ίδρυμα που δημιούργησε, σε ανακοίνωσή του.

«Ο πατέρας μου ήταν ήρωας, όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους όσοι πιστεύουν στην ειρήνη, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ανιδιοτελή αγάπη», σημείωσε ο γιος του Τσιπ Κάρτερ, σύμφωνα με το Κέντρο Κάρτερ.

Όλοι ανεξαιρέτως οι εν ζωή πολιτικοί που τον διαδέχθηκαν στον Λευκό Οίκο υποκλίθηκαν στον ασυνήθιστο πρώην αρχηγό του αμερικανικού κράτους, που τίποτε δεν έδειχνε πως προοριζόταν να γίνει πρόεδρος και ήταν ο γηραιότερος από όλους τους.

Ο 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, 82 ετών, ανέφερε σε διάγγελμά του προς τους Αμερικανούς ότι ο άλλοτε διάδοχός του ήταν κάποιος που η ζωή του μετριέται «από αυτά που έκανε, όχι από αυτά που είπε».

Η επίσημη κηδεία θα γίνει στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Ουάσιγκτον, πρόσθεσε ο Μπάιντεν χωρίς να διευκρινίσει πότε, αναφερόμενος στον αρχιτέκτονα των συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ, που κατέληξαν στην πρώτη συμφωνία ειρήνης ανάμεσα στο Ισραήλ και αραβική χώρα –την Αίγυπτο–, αλλά είδε την κληρονομιά του να αμαυρώνεται από την κρίση των ομήρων στο Ιράν.

Ο Ρεπουμπλικάνος μεγιστάνας Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θα επιστρέψει στον Λευκό Οίκο την 20ή Ιανουαρίου, εξέφρασε τον «μεγάλο σεβασμό του» για τον Τζίμι Κάρτερ, ο οποίος «εργάστηκε σκληρά» για να κάνει «καλύτερη τη ζωή όλων των Αμερικανών».

Ήταν «αξιοσημείωτος άνθρωπος», σύμφωνα με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον πρώτο μαύρο που εξελέγη στο Λευκό Οίκο, ο οποίος υπογράμμισε την «αξιοπρέπεια» που τον διέκρινε. «Εργάστηκε ακούραστα για έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο» όλη του τη ζωή, πλειοδότησε ο Μπιλ Κλίντον, άλλος Δημοκρατικός διάδοχός του. Όσα κατάφερε «θα εμπνέουν γενιές Αμερικανών», εξήρε ο Ρεπουμπλικάνος πρώην πρόεδρος Τζορτζ Ου. Μπους.

«Υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των πιο ευάλωτων», σύμφωνα με τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ήταν «αγωνιστής για τη δημοκρατία», «σπουδαίος μεσολαβητής» στη Μέση Ανατολή και πάλευε για «τα ανθρώπινα δικαιώματα» σύμφωνα με τον καγκελάριο της Γερμανίας Όλαφ Σολτς.

Η ανθρωπιστική του δράση

Αμερικανοί και ξένοι πολιτικοί εξήραν τον πρώην πρόεδρο με ασυνήθιστο προφίλ, άλλοτε στρατιωτικό και ιδιοκτήτη οικογενειακής επιχείρησης που παρήγαγε φιστίκια. Η σύζυγος και πιστή συνοδοιπόρος του Ρόζαλιν πέθανε έχοντας τον πρώην πρόεδρο πλάι της την 19η Νοεμβρίου 2023, στα 96 της χρόνια. Ενταφιάστηκε στην Πλέινς, έπειτα από επίσημη απότιση φόρου τιμής στην πρώην πρώτη κυρία. Με πρόσωπο απισχνασμένο, ο άλλοτε ένοικος ήταν παρών, έκανε μια από τις ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις του τα τελευταία χρόνια.

Εξελέγη στον Λευκό Οίκο το 1976, ενώ ακόμη η Αμερική ήταν κλονισμένη από το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ, που ανάγκασε στον προκάτοχό του Ρίτσαρντ Νίξον να παραιτηθεί. Αλλά δεν έμελλε να είναι πρόεδρος παρά μόνο για μια θητεία.

Ο αρχιτέκτονας των συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ, που υπήρξαν πρελούδιο της υπογραφής συμφωνίας ειρήνης Ισραήλ-Αιγύπτου, ο 39ος πρόεδρος των ΗΠΑ επικρίθηκε με σφοδρότητα για την κρίση των αμερικανών ομήρων στο Ιράν.

Η ανακοίνωση, την 24η Απριλίου 1980, πως απέτυχε στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωσή τους πιθανόν σφράγισε την πολιτική του μοίρα, αφανίζοντας τις πιθανότητές του να επανεκλεγεί.

Το 1982, αφού εγκατέλειψε τον Λευκό Οίκο, ίδρυσε το Κέντρο Κάρτερ για να προωθήσει την ανάπτυξη, την υγεία και την επίλυση συγκρούσεων σε διεθνές επίπεδο.

Ακούραστος ταξιδιώτης, πήγαινε παντού: στο Μεξικό, στο Περού, στη Νικαράγουα, ακόμη και στο Ανατολικό Τιμόρ — για αποστολές μεσολάβησης ή παρατήρησης εκλογικών διαδικασιών.

Το 2002 λάμβανε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τις «δεκαετίες άοκνων προσπαθειών ώστε να εξευρεθούν ειρηνικές λύσεις σε διεθνείς συρράξεις». Με ενεργή δράση στη ΜΚΟ Habitat for Humanity, εργαζόταν ακόμη για φιλανθρωπικούς σκοπούς έχοντας πατήσει τα 90, έχοντας πάντα δίπλα του τη Ρόζαλιν, με την οποία είχαν συναντηθεί το 1945.