…Κι αντίκρισα μέσα από τον φωτογραφικό μου φακό τη σύγχρονη Τρυγόνα να συναντά την πρωταγωνίστρια της πάλαι ποτέ Ρωμιοσύνης.
Αντίκρισα το σήμερα, να συναντά το χθες και μαζί να δημιουργούν για το αύριο…
Κωνσταντίνος Μπάτζιος
Photo-Graphic Designer / στέλεχος ΣΠΝ – Cardinal Bessario
≈
Με αυτά τα λόγια του φωτογράφου και εικαστικού Κωνσταντίνου Μπάτζιου (ο οποίος είναι και ο φυσικός αυτουργός της μοναδικής αισθητικής που χαρακτηρίζει το περιεχόμενο του λευκώματος) προλογίζει ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης την πρόσκληση που απευθύνει για την παρουσίαση του άλμπουμ Ταραΰλες. Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου στη Villa Leon (Philipp-Koerber-Weg 01, Νυρεμβέργη), στις 18:00, με ελεύθερη είσοδο.
Τι ακριβώς όμως είναι ο Ταραΰλες;
Ας αφήσουμε να μιλήσει γι’ αυτόν ο ΣΠΝ, με τη δική του ιδιαίτερη φωνή.
Ο Ταραΰλες είναι η πρόσφατη έκδοση του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης. Συμβολίζει τα 48 χρόνια λειτουργίας του, σημαίνοντας παράλληλα κυρίαρχους ταυτοτικούς του προσδιορισμούς. Πρόκειται για σκληρόδετο φωτογραφικό λεύκωμα 132 σελίδων, στις σελίδες του οποίου αποδίδονται παραβολικά θεματικές της δημώδους ποίησης των Ρωμιών του Πόντου με διαλόγους κειμένων και θεατρικής τους σκηνοθεσίας.
Τα τραγούδια-storyboards παρατίθενται στην ποντιακή διάλεκτο αλλά και στη νεοελληνική τους μεταφορά, ενώ περιέχεται και λεξικογραφία στον επίλογο της έκδοσης.
Τις 48 «θεατρικές πράξεις» ερμήνευσαν νεαρά και ενήλικα μέλη του συλλόγου σκηνογραφημένα σε φυσικά τοπία με την αισθαντική διοπτρία και καλλιτεχνική δεξιότητα του εμπνευστή της πρωτοβουλίας Κωνσταντίνου Μπάτζιου.
Συνολικά απαιτήθηκαν αμέτρητες ώρες φωτογραφήσεων ογδόντα+ προσώπων, χρήσεις δεκάδων σκηνικών, ομαδικές μετακινήσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων και πολύωρες επεξεργασίες φωτοληπτικού υλικού σε ένα χρονικό βάθος τριών ετών.
Στην ολοκλήρωση της έκδοσης στρατεύθηκαν επίσης η ευγενική προθυμία των εκδόσεων Αφοί Κυριακίδη, η μοναδιαία ψηφιακή σπουδή του Ποντιακού Στίχου, η διδαχή Τα τραγούδια του ποντιακού λαού του δάσκαλου Στάθη Ευσταθιάδη, το φιλότιμο βετεράνων μελών όπως ο Ομέρ-Μιχαήλ Χουσεΐν, η Νικολέτα Σιαμοπούλου και ο Μιλτιάδης Ανδρεανίδης, κυρίως όμως ο ιώβειος συντονισμός της Γιάννας Παπανδρέου, μέλους στο ΔΣ και μαέστρου του πολυμελούς θιάσου και των δεκάδων σκηνογραφιών του έργου.
Η υλοποίηση του λευκώματος ξεκίνησε ως ομόθυμη υιοθεσία από τον ΣΠΝ ενός οραματικού consept του «πάλιουρα» στο σωματείο, του φωτοτεχνουργού Κωνσταντίνου Μπάτζιου, ο οποίος ρυμοτόμησε έναν δικό του ΣΠΝ, ιχνηλατώντας την ορφική μνήμη της ποντικής Ρωμιοσύνης με ενσυναίσθηση και σεβασμό.
Από την επιλογή των σκηνικών στην ύπαιθρο της Νυρεμβέργης, του ενδυματολογίου εποχής και τις πολύμηνες φωτοσκηνοθεσίες τους, μικροί και μεγάλοι ηθοποιοί πειθήνιοι στο φακό του Κώστα, συμμετείχαν σε μία ενθουσιώδη συνεννόηση άλλοτε ως περσόνες του Ακριτικού κύκλου, άλλοτε της βουκολικής ζωής και άλλοτε της αγωνίας του Έρωτα στο λαϊκό πολιτισμό του Ευξείνου Πόντου.
Το τολμηρό κλείστρο του Μπάτζιου παγίδευσε ατμοσφαιρικά συμπράξεις της ιστοριολαογραφίας των Ποντίων και του Χρόνου προκαλώντας τις πεζές και στερεοτυπικές εκδοχές τους, ζωοδοτώντας τη γοητεία που ασκούν οι δημώδεις παραδόσεις της Ρωμιοσύνης στις γενιές της Διασποράς. Ακόμη περισσότερο όμως, η λεπταισθησία του περήφανου Σαρακατσάνου πρόδωσε υφιστάμενες αναγνώσεις παρατηρητών, εκείνες του «τρίτου δρόμου», τις απελεύθερες από κάθε απολογητικό φόρτο καταγωγής και ψυχαναγκαστικής νοσταλγίας.
Αναγνώσεις-ξόρκια στις συντηρητικές ομφαλοσκοπήσεις στα κοινά των Ποντίων.
Ο Κώστας και η Γιάννα εργάστηκαν μία τριετία με οιστρηλατημένη υπομονή, κοουτσάροντας ανθρώπους και μετεωρολογικά δελτία στο κατόπι της άρτιας φωτοδραματουργίας ενός έμψυχου διοράματος.
Στα αλληγορικά κλικ του Μπάτζιου αιχμαλωτίστηκαν σε λάθρες διαστάσεις του χωροχρόνου, αέναα κινούμενα κι αυτάρεσκα σαν σε individual catwalk, τα avatar του Μάραντου, του Βησσαρίωνα, του Καβασίτα, της Πατούλας, του «Ασπροκόκκινου Κοριτσιού», της Λεμόνας, της Ρομάνας, της Λεγνέσσας, της Κιζέλας, της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, του Σαρίκουζ’ και άλλων αερικών, performers στην ορφική μυθοπλασία της ποντικής Ρωμιοσύνης.
Το λεύκωμα και ως Art Gallery, αχαλίνωτο από ανέραστες και μονολιθικές δεσποτείες στην οπτική της λαϊκής παράδοσης, επέχει θέση ιμπρεσιονιστή προβοκάτορα. Η νεωτερική του πρόταση αποτελεί προϊόν συνέπειας στον πραγματισμό του Συλλόγου Ποντίων Νυρεμβέργης.
Ο Ταραΰλ’τς λοιπόν. Το ουράνιο τόξο. Η πυρηνική μας ταυτότητα. Ο ΣΠΝ.
Όρχηση χρωμάτων και συμπερίληψης. Ανορθόδοξη Βαβέλ ανθρώπων, ψυχισμών, δεξιοτήτων, καταγωγών, ηλικιών, πολιτεύσεων, αντιλήψεων, βιωμάτων και προσδοκιών.
ΣΠΝ – Cardinal Bessario, κατά τον δαίμονα αυτού...
_____
Υ.Γ.
• Ο ΣΠΝ είναι περήφανος για το ιδιωματικό φως που εισφέρουν στα ξέφωτα της κολλεχτίβας του καθενός από τα μέλη του.
• Το λεύκωμα διατίθεται από τις εκδόσεις Αφοι Κυριακίδη και τον Σύλλογο Ποντίων Νυρεμβέργης.
• Ταραΰλες σημαίνει «ουράνιο τόξο» στα μείζονα ιδιώματα της ποντικής διαλέκτου. Κατά την εκδοχή του Αρχείου Πόντου, ετυμολογείται ως εξής: Ταραΰλες = Ταραγύλης = Τετραγύλης = Τετραγύρης = Τέσσερα κυρίως διακρινόμενα χρώματα γύρω.
