Ένα παράξενο είδος ψαριού που «περπατάει», βοηθά να ρίξει φως στο πώς οι άνθρωποι εξελίχθηκαν για να στέκονται όρθιοι πριν από εκατομμύρια χρόνια ικανότητα που ήταν αυτή που ουσιαστικά άνοιξε το δρόμο ώστε ο άνθρωπος να γίνει το κυρίαρχο είδος του πλανήτη. Το Red robin είναι ένα οστεώδες ψάρι που ζει στον πυθμένα του ωκεανού, έχει έξι δομές που μοιάζουν με πόδια τα οποία χρησιμοποιεί για να… τρέχει στον πυθμένα της θάλασσας και μερικές φορές να σκάβει για λεία.
Αν και μοιάζουν με άκρα, οι επιστήμονες λένε ότι τα «πόδια» είναι στην πραγματικότητα μια προέκταση των πτερυγίων του, που μοιάζουν με φτερά.
Ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες των πανεπιστημίων Stanford και Harvard ανακάλυψε ότι αυτά τα ψάρια αυξάνουν το μέγεθος των ποδιών τους χρησιμοποιώντας τα ίδια γονίδια που παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των ανθρώπινων άκρων. Βρήκαν επίσης ένα συγκεκριμένο είδος του Red robin που ονομάζεται Prionotus carolinus και είναι πολύ ευαίσθητο στην αφή, επιτρέποντας του έτσι να μπορεί να γευτεί τη λεία που είναι κρυμμένη στον πυθμένα της θάλασσας.
Η ερευνητική ομάδα είπε ότι τα ευρήματά της, που δημοσιεύτηκαν σε δύο ξεχωριστές εργασίες στην επιθεώρηση Current Biology, θα μπορούσαν να βοηθήσουν να ριχτεί φως στο πώς οι άνθρωποι εξελίχθηκαν για να περπατούν όρθιοι πριν από περίπου έξι εκατομμύρια χρόνια.
«Τα ζώα της ξηράς εξελίχθηκαν από προγόνους ψαριών, επομένως κάποιο είδος σχέσης μεταξύ ανθρώπινων άκρων και πτερυγίων ψαριών δεν αποτελεί έκπληξη. Ωστόσο, ήμασταν ενθουσιασμένοι που είδαμε ότι το γονίδιο που κάνει ορισμένα μέρη των πτερυγίων να αναπτύσσονται με νέο τρόπο στα Red robins είναι επίσης ένα γονίδιο που ελέγχει ορισμένα οστά στον άνθρωπο» λέει ο Ντέιβιντ Κίνγκσλι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Stanford στις ΗΠΑ, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Η προσαρμογή
Οι ερευνητές λένε ότι όπως οι αρχέγονοι πρόγονοι μας εξελίχθηκαν για να περπατούν όρθια για να προσαρμοστούν στη ζωή στη στεριά πριν από περίπου έξι εκατομμύρια χρόνια, τα Red robins ανέπτυξαν παρόμοια χαρακτηριστικά για να προσαρμοστούν στο περιβάλλον του πυθμένα του ωκεανού.
«Και στις δύο περιπτώσεις, η εξέλιξη των ποδιών που περπατούσαν απαιτούσε αλλαγές στις σκελετικές δομές, μυϊκή καινοτομία και αισθητηριακό και κινητικό έλεγχο. Αυτό είναι ένα ψάρι που μεγάλωσε πόδια χρησιμοποιώντας τα ίδια γονίδια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των άκρων μας και στη συνέχεια επαναχρησιμοποίησε αυτά τα πόδια για να βρει θηράματα χρησιμοποιώντας τα ίδια γονίδια που χρησιμοποιεί η γλώσσα μας για να γευτεί το φαγητό. Αν και οι λεπτομέρειες για το πώς συνέβη αυτό στα ψάρια και τους ανθρώπους είναι πιθανότατα πολύ διαφορετικές, ελπίζουμε να μάθουμε γενικές αρχές σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα παλιά γονίδια και οι παλιές δομές μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν στη φύση προκειμένου να χτιστούν νέα χαρακτηριστικά σε άγρια είδη» εξηγεί ο Κίνγκσλι.
Οι ερευνητές αποφάσισαν να μελετήσουν αυτά που περιγράφουν ως «περίεργα πλάσματα», αφού έμαθαν ότι συχνά ακολουθούνται από άλλα ψάρια λόγω της μοναδικής τους ικανότητας να βρίσκουν κρυμμένα θηράματα.
