Από τα Καφέ Αμάν της Πόλης και της Σμύρνης στα τέλη του 19ου αιώνα, το ρεμπέτικο καθιερώθηκε στον Πειραιά και βρήκε έδαφος στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην μακρινή Νέα Υόρκη, εκεί όπου μεγαλούργησαν σπουδαίοι τραγουδιστές και μουσικοί, στην πόλη που ηχογραφήθηκε και διασώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των τραγουδιών.
Σκηνικά, κοστούμια, προβολές αρχειακού υλικού, πλειάδα χορευτών και ορχήστρα από σαντουρόβιολα της Σμύρνης έως μπουζουκομπαγλαμάδες του Πειραιά, εγγυώνται μια παράσταση υψηλού επιπέδου και αισθητικής.
Συγκεκριμένα θα αποτυπωθεί το ύφος των Καφέ Αμάν, με χαρακτηριστικά τραγούδια και θεατρικές εικόνες. Και οι μετά τη Μικρασιατική καταστροφή παρηγοριάς στην προσφυγική Ελλάδα, οι ταβέρνες του Πειραιά και της Δραπετσώνας. Κύριος εκφραστής κατά τον Μεσοπόλεμο ο Μάρκος Βαμβακάρης. Πόλεμος, Εμφύλιος, Κατοχή, και το ρεμπέτικο μάς πάει στη Θεσσαλονίκη με την εμβληματική μορφή του Βασίλη Τσιτσάνη.
Την παράσταση πλαισιώνει η ερμηνεύτρια Βιβή Βουτσελά, συνοδεία πενταμελούς ορχήστρας εξαίρετων μουσικών. Τα κείμενα υπογράφει η δρ Λαογραφίας Μυροφόρα Ευσταθιάδου. Την έρευνα και επιμέλεια των χορών και τη σκηνοθεσία έχει κάνει ο Κώστας Αλεξανδρίδης, σκηνοθέτης και ιδρυτής του Σωματείου «Οι Μωμόγεροι».
Με την υποστήριξη του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Στη θάλασσα».
