Την οπτική του για θέματα που απασχολούν την εκκλησιαστική –και όχι μόνο– επικαιρότητα καταθέτει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος στην εφημερίδα Τα Νέα. Για το ενδεχόμενο τα παιδιά ομόφυλων ζευγαριών να βαπτίζονται όταν το αποφασίσουν τα ίδια, όντας πια ενήλικοι, δηλώνει:
«Στη δική μας Εκκλησία δεν θεωρούμε ότι υπάρχει κάποιο κώλυμα για ένα παιδί οποιασδήποτε προέλευσης. Δεν μπορούμε να βάζουμε κάτω από το μικροσκόπιο τον τρόπο με τον οποίο συνελήφθη ένα παιδί και πώς ήρθε στον κόσμο. Εμάς ο ρόλος μας είναι να εξασφαλίζουμε τη νομιμότητα. Να ξέρουμε ότι όσοι έχουν την κηδεμονία αυτού του παιδιού, είτε είναι φυσικοί γονείς είτε έχουν τη νομική του επιμέλεια, συναινούν στη βάπτιση. Αυτό είναι το νομικό κομμάτι.
»Το εκκλησιαστικό κομμάτι είναι να υπάρχει ανάδοχος που είναι ορθόδοξος και αποτελεί την εγγύηση για την ορθόδοξη ανατροφή του παιδιού.
»Δεν νοείται να ζυγίζονται οι γονείς στην ορθόδοξη ευσέβειά τους και αργότερα να αποφασίζεται αν το παιδί μπορεί να βαπτιστεί ή όχι. Γι’ αυτό υπάρχει ο ανάδοχος. Εφόσον, λοιπόν, συντρέχουν αυτές οι δύο προϋποθέσεις, δεν υπάρχει ούτε εκκλησιαστικά ούτε νομικά κάποιο κώλυμα για να γίνεται η βάπτιση ενός παιδιού. Αυτό δηλαδή που έπραξα και εγώ το 2022».
Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις του με την ομογένεια, ο Ελπιδοφόρος τόνισε πως «όσοι κοιτούν την ομογένεια από την προοπτική των Αθηνών, παρασύρονται από συγκεκριμένα ΜΜΕ που προσπαθούν να δημιουργήσουν αυτή την εικόνα. Αλλά όταν ζει κανείς στις ΗΠΑ και συζητά με τους θεσμούς που δραστηριοποιούνται εκεί, έχει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Η ΑΧΕΠΑ, μια από τις πιο καλά δικτυωμένες και θεμελιωμένες ομογενειακές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν συμφωνεί με την άποψη ότι εγώ διαιρώ την ομογένεια. Ούτε η Εθνική Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών, μια πάρα πολύ ισχυρή και αντιπροσωπευτική οργάνωση των ΗΠΑ.
»Αυτοί που προσπαθούν να διχάσουν την Ομογένεια είναι αυτοί οι οποίοι θα ήθελαν ο Αρχιεπίσκοπος να κάνει αυτό που του λένε εκείνοι. Κανείς σοβαρός Αρχιεπίσκοπος, όμως, δεν είναι δυνατόν ποτέ να παραχωρήσει, να εκχωρήσει τις ευθύνες του σε ένα μέσο ενημέρωσης το οποίο φιλοδοξεί να κατευθύνει τα ομογενειακά ζητήματα για να εισπράξει το αντίτιμο πάλι από την Ελλάδα».
Ερωτηθείς για την κριτική που έχει δεχθεί ότι έχει «υπερβολικά φιλικές θέσεις με την Τουρκία και ότι αυτό συμβαίνει επειδή διεκδικεί τη θέση του Πατριάρχη όταν αποδημήσει», φθάνοντας μάλιστα στο σημείο ορισμένοι να τον κατηγορούν και ως «κατάσκοπο της Τουρκίας», ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος απαντά: «Ε, όχι και κατάσκοπος! Δεν είμαι κατάσκοπος κανενός. Είμαι άνθρωπος της Εκκλησίας, είμαι παιδί του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είμαι γέννημα και θρέμμα της Κωνσταντινουπόλεως και νομίζω ότι έχω γίνει στόχος της νοοτροπίας η οποία βλέπει με καχυποψία οποιονδήποτε Έλληνα δεν έχει γεννηθεί και δεν ζει στην Ελλάδα.
»Αυτή η νοοτροπία υπάρχει από την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους. Και αυτό το έχουμε ζήσει και στην Κωνσταντινούπολη τόσα χρόνια, όπου πραγματικά αισθανόμαστε ότι συνθλιβόμαστε μεταξύ δύο νοοτροπιών: της Τουρκίας, η οποία μας βλέπει ως κατασκόπους της, και ως ενδεχόμενους προδότες της Τουρκίας, και κάποιων ακραίων κύκλων της Ελλάδας οι οποίοι μας βλέπουν ως τουρκόφωνους.
»Πολλές φορές η Ελλάδα μάς πληγώνει, αλλά αυτό δεν είναι αιτία για να στραφούμε στην άλλη πλευρά. Ποτέ. Το αίμα νερό δεν γίνεται».
Τέλος, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής απάντησε σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το εάν διατηρεί καλές σχέσεις με τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. «Με τον κύριο πρωθυπουργό και την οικογένειά του ανέκαθεν διατηρούσα και εξακολουθώ να διατηρώ άριστες σχέσεις. Υπήρξε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να υπονομευθεί αυτή η σχέση, η οποία νομίζω ότι απέτυχε, κατέρρευσε. Άφησε κάποια πίκρα, αλλά αυτή η πίκρα δεν αφορά το πρόσωπο του πρωθυπουργού, απλώς είναι η πικρή γεύση στο στόμα που σου μένει ότι κάποιοι προσπαθούν να σου χαλάσουν μια φιλία παλιά, εγκάρδια, ειλικρινή και αφιλοκερδή. Διότι και οι δύο το έθνος υπηρετούμε, από διαφορετικές σχέσεις».
