Στην Ελλάδα βρίσκεται για μια ακόμη φορά ο… «Ποντιοϊάπωνας»1 λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Κιότο Κόσουκε Φουκούντα (Fukuda Kosuke), για να τιμήσει τις δύο μεγάλες αγάπες του: Τον Νίκο Καζαντζάκη και τον ποντιακό πολιτισμό. Έχοντας ως βάση την αγαπημένη του Θεσσαλονίκη –εκεί σπούδασε άλλωστε, στο ΑΠΘ, ως μεταδιδακτορικός φοιτητής–, ήρθε και στην Αθήνα προσκεκλημένος του OpenTV για μια εμφάνιση στο στούντιο με μέλη του Πολιτιστικού Ποντιακού Συλλόγου Καλαμαριάς «Οι Μίθριοι».
Μάλιστα, όπως λέει ο Παναγιώτης Κυρμανίδης, με την ποντιακή φορεσιά παρέλασαν την 28η Οκτωβρίου στην Καλαμαριά ο Κόσουκε και η σύζυγός του, η Σάγιακα, μαζί με τους «Μίθριους».
Ας γνωρίσουμε όμως καλύτερα τον Κόσουκε και τα σχέδιά του μέσα από τα δικά του λόγια, αφού –όπως λέει με την όμορφη προφορά του– «έναν ξάι καλατσεύει»!
Αφορμή για την πρόσκληση αποτέλεσε η διοργάνωση, τον Μάρτιο του 2024, ενός συνεδρίου για τον ποντιακό ελληνισμό στην Ιαπωνία. Οι διεργασίες έχουν αρχίσει προ πολλού.
Το προσυνέδριο έγινε σε δύσκολες συνθήκες, μεσούσης της πανδημίας του κορονοϊού.
Ο Παναγιώτης και ο Μπάμπης Κυρμανίδης ωστόσο ταξίδευαν και ταξιδεύουν τακτικά στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, για τις προετοιμασίες αλλά και για μαθήματα ποντιακών χορών σε Ιάπωνες. Αδιάψευστος μάρτυρας, η ανάρτηση που ακολουθεί:
Και ο δεύτερος λόγος της επίσκεψης του Κόσουκε στην Ελλάδα, όμως, είναι εξίσου σημαντικός. Πρόκειται για το διεθνές επιστημονικό συνέδριο «Συναντήσεις και κείμενα του Καζαντζάκη για μη Έλληνες συγγραφείς και καλλιτέχνες» που θα λάβει χώρα σε λίγες μέρες, στις 25 και 26 Νοεμβρίου, στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης.
Το θέμα της εισήγησης του Κόσουκε είναι «Τι είναι ο “Νέος Ανατολισμός” στο Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία και ποιοι είναι ο Χάννι Ίτο και η Γιόσιρο».
Όπως αναφέρει επεξηγηματικά σε σχετική ανάρτησή του, «η Γιόσικο Καουασίμα είναι μια πριγκίπισσα της χαμένης, τελευταίας μαντσουρικής Δυναστείας Τσινγκ στην Κίνα, και έγινε Γιαπωνέζα μέσω υιοθεσίας και μετά κατάσκοπος του ιαπωνικού στρατού και σύντροφος με τον Χάννι […] τον όποιο ο Καζαντζάκης ανέφερε μέσα στο έργο του. Το ζήτημα εδώ έχει σχέση με την κιεζικο-ιαπωνική διεθνή σχέση κατά τη δεκαετία του 1930, και με την καζαντζάκική φιλοσοφία μέσω του “Νέου Ανατολισμού”. Ο Καζαντζάκης δεν ήταν απλός τουρίστας».
