Δίπλα στη θάλασσα, η οποία έφερε καραβιές προσφύγων από τον Πόντο και τη Μικρασία, στην πόλη που γέμισε συνοικισμούς με χώμα και νερό κουβαλημένα από την ίδια θάλασσα, ο ήχος της ποντιακής λύρας θύμισε ότι το τραγούδι των Ποντίων έγινε για τη Δραπετσώνα ένας θρήνος για τις πατρίδες αλλά και ένας ύμνος για τη ζωή.
Το βράδυ του Σαββάτου από τον Πολυχώρο Λιπασμάτων πραγματοποιήθηκε το «6ο Σεργιάνι» στην παράδοση, όπως ήταν ο τίτλος της εκδήλωσης που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κερατσινίου «Θυμαιτάδαι».
Τον Πόντο τον έφερε (ή τον υπενθύμισε) ο Σύλλογος «Αργοναύται-Κομνηνοί», ο οποίος αποδέχθηκε την πρόσκληση παρουσιάζοντας μια ενότητα χορών τίκ’, μια ενότητα που περιλάμβανε τρυγόνα Τραπεζούντας και Ματσούκας, σερανίτσα, δίπάτ’, κότσαρι, ατσαπάτ-σέρρα, το χορό των μαχαιριών και κερασουντέικο ομάλ’.
Τους χορευτές και τις χορεύτριες συνόδευσαν ο Ηλίας Αβραμίδης που τραγούδησε και έπαιξε ποντιακή λύρα, ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος στο αγγείο και ο Παύλος Ταχματζίδης στο νταούλι.
Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο πρόεδρος των «Αργοναυτών-Κομνηνών» Θεόφιλος Καστανίδης, ο οποίος ευχαρίστησε τους διοργανωτές και προσέφερε ως δώρο το λεύκωμα του ιστορικού σωματείου.
