Ο Πόντος και οι ελληνοσοβιετικές σχέσεις στο 42ο Πανελλήνιο Ιστορικό Συνέδριο

Με τα εγκαίνια της εικαστικής έκθεσης «Ο Ελληνισμός του Πόντου» σε επιμέλεια Σοφίας Αμπερίδου, με τη συμμετοχή 17 καλλιτεχνών, μεταξύ και η γνωστή ζωγράφος Λία Ελευθεριάδου με έργο «Η μούσα του Πόντου», εμπλουτίστηκε η τελετή έναρξης του 42ου Πανελλήνιου Ιστορικού Συνεδρίου, το οποίο πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στο Κέντρο Ιστορίας της Θεσσαλονίκης.

Ειδικότερα, η πρόεδρος της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας και επίκουρη καθηγήτρια Μεσαιωνικής Ιστορίας των Σλαβικών Λαών ΑΠΘ Αγγελική Δεληκάρη δήλωσε ότι στο συνέδριο «έχουν βήμα και μεταπτυχιακοί, δίνεται βήμα και στους διδακτορικούς φοιτητές μας οι οποίοι είναι μέλη της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας».

Παράλληλα, σημείωσε ότι οι εργασίες του συνεδρίου θα ολοκληρωθούν αύριο, Παρασκευή 12 Μαΐου (10:00 – 14:30) με συνεδρίες ελεύθερων ανακοινώσεων, στις οποίες συμμετέχουν τακτικά και έκτακτα μέλη της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας, διακεκριμένοι επιστήμονες που θεραπεύουν όλες τις περιόδους της ελληνικής Ιστορίας, νέοι ερευνητές και υποψήφιοι διδάκτορες ελληνικών ΑΕΙ και ερευνητικών κέντρων».

Υπενθυμίζεται ότι κατά την έναρξη του συνεδρίου, την Τετάρτη 10 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με θέμα τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού με ιστορική και νομική προσέγγιση.

Ελληνοσοβιετικές σχέσεις

Στο πλαίσιο των σημερινών εργασιών, παρουσιάστηκε ομιλία με θέμα «Η ύβρις του Νικήτα Σ. Χρουτσόφ: οι ελληνοσοβιετικές σχέσεις το 1961» από τον ιστορικό στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) Αργύρη Τασούλα.

Πρόκειται για το αποτέλεσμα τετραετούς έρευνας του 33χρονου ιστορικού στα αρχεία της Μόσχας, όπου σπούδασε ως υποψήφιος διδάκτωρ την περίοδο από 2017-2021.

«Επέλεξα για μιλήσω για το 1961 συγκεκριμένα, διότι, όπως και σήμερα είναι χρονιά του ψυχρού πολέμου, είναι η χρόνια που χτίζεται το “τείχος του Βερολίνου” και σηματοδοτεί μια μεγάλη ρήξη της Ανατολής και Δύσης. Μια μέρα πριν από το κτίσιμο του τείχους του Βερολίνου, ο Χρουστσόφ κάνει μια αδιανόητη δήλωση για το πυρηνικό βομβαρδισμό της… Ακρόπολης.

»Φυσικά, δεν έχει στο μυαλό του στην Αθήνα, στο μυαλό του έχει το Βερολίνο. Ξέρει, ότι θα κατακριθεί σφοδρώς διεθνώς για ένα έργο το οποίο θα δημιουργούσε το μεγάλο ρήγμα. Επίσης, όμως η Σοβιετική Ένωση είναι στην περίοδο που παραδόξως δεν ασκεί ιδιαίτερη κριτική στην Ελλάδα για τη συμφωνία της στην ΕΟΚ, και επειδή είχα την ευκαιρία να κάνω την έρευνα μου στη Ρωσία πριν τον πόλεμο με την Ουκρανία, και έχω έγγραφα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣ και του υπουργείου Εξωτερικών, πιστεύω, είναι καλή ευκαιρία να συζητήσουμε αυτά τα ζητήματα για μια κρίσιμη περίοδο του ψυχρού πολέμου, που ίσως ενδεχομένως να μας δώσει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για το πως η Ρωσία γενικά βλέπει τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο στις περιόδους κρίσης», καταλήγει ο ιστορικός σε δηλώσεις του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.