Για την ανάσταση του Λαζάρου, κατά την ποντιακή παράδοση, λένε τα κάλαντα τα παιδιά, μιας και η από τους νεκρούς έγερσή του θεωρείται πρoοικονομία της Ανάστασης του Χριστού. Έτσι, μέσα στην αυστηρή νηστεία της Σαρακοστής, η Κυριακή των Βαΐων έχει μεγάλη σημασία.
Ιδίως στο Θρυλόριο Κομοτηνής συνεχίζεται αδιάλειπτα το βάεμαν, το ποντιακό έθιμο που θέλει ομάδες παιδιών να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για τα κάλαντα.
Παραδοσιακά η… ανταμοιβή είναι τα νηστίσιμα κερκέλια, τα κουλούρια που περνιούνται μέσα από ένα κλαδί λεύκας – στον Πόντο οι ιερείς την Κυριακή των Βαΐων μοίραζαν ανθισμένα κλαδιά λεύκας αντί για φύλλα δάφνης. Όμως, τα παιδιά τα βάζουν και σε σπάγκο, με τις άκρες ενωμένες ώστε στη συνέχεια να τα τοποθετήσουν γύρω από το λαιμό τους, ή με τη μία άκρη του σπάγκου περασμένη στη μέση και την άλλη ελεύθερη.
Επίσης, κρατούν και καλάθια στολισμένα με δάφνες, για τα αυγά που συνήθως συνοδεύουν τα κερκέλια.
«Βάι βάι των Βαΐων, τρώμεν ψάρι και χαμψίν / και τ’ απάν την Κερεκήν (Πάσχα) τρώμε κόκκινον ωβόν» είπαν λοιπόν και φέτος τα παιδιά στο Θρυλόριο, το οποίο φέτος γιορτάζει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του.
Μιλώντας στην ΕΡΤ1, η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Η Κερασούντα και το Γαρς» Χρύσα Μαυρίδου, δήλωσε: «Ο σύλλογος εδώ και 40 χρόνια, από το 1983, συνεχίζει την παράδοση και τη μεταλαμπαδεύει από γενιά σε γενιά. Και είμαστε ευτυχείς διότι είμαστε όντως ένας δεμένος πληθυσμός. Και σήμερα τα παιδιά που μεγάλωσαν με τα κάλαντα των Βαΐων κουβαλούν με τα καρότσια, ή από το χέρι, τα δικά τους τα παιδιά για να πουν τα κάλαντα. Πλέον είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας τα έθιμα, δεν μιλάμε για αναβίωση, και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
