Ένα απόσπασμα από το βιβλίο Λαογραφικά Γ΄ Η ζωή στη Σμύρνη, του Δημήτρη Αρχιγένη που περιγράφει την τεχνική για τη δαντέλα Ρισελιέ την οποία έβαζαν οι Σμυρνιές στα εργόχειρά τους, έστειλε στο pontonews.gr ο Νίκος Καραμπουρνιώτης, μελος του ΔΣ του Συνδέσμου Μικρασιατών Κωνσταντινουπολιτών «Ρίζες» Χαλανδρίου.
«Η νταντέλλα Ρισεγλιέ στη Σμύρνη, ήτανε ούλο ψιλό φουσκωτό, δηλαδή ανεβαστό φιστόνι (festone,ιταλ.), κοφτό, απάνω σε ρούχο, (ύφασμα). Δηλαδή:
Απάνω στο ρούχο, ησκεδίαζες με γραμμές με το μολύβι, το σκέδιο τση νταντέλλας που ήθελες. Και τότες, απάνω στσι γραμμές αυτές, ηκεντουσες με τη βελόνα, περασμένη με κλωστή, ένα φουσκωτό φιστόνι. Ύστερνά λοιπόν, ήκοβες το ρούχο συρριζα, δίπλα στο φιστόνι, απ’ τη μια μεριά, είτες κι απτσι δύο μεριές του, αναλοής με το σκέδιο τση νταντέλλας που ήθελες. Κι έτσι ησκημάτιζες άδειες τρύπες μικρές γιά μεγάλες, για να γένει η νταντέλλα αυτή απάνω στο ρούχο.
»Η κλωστή που ημεταχειριζούντοστε, ήτονε ίδια με το ρούχο. Δηλαδής, μπαμπακερή για το μπαμπακερό ρούχο, λινή για το λινό και μπρισίμι (ιμπρισίμ. περσοτουρκ=μεταξωτή κλωστή) για το μεταξωτό. Και η νταντέλλα Ρισελγιέ, ήτανε τότες πολύ τση μόδας για οτιδήποτες χρειαζουμενο κεντητό πράμα.
»Η Μαρίτσα μας είπε πως στο 1907, ένας πλούσιος Σμυρναίος πατέρας, τση είχε παραγγείλει να κεντήσει με νταντέλλα Ρισελγιέ, ούλα τα χρειαζούμενα για το νυφικό κρεβάτι τση μοναχοκόρης του, που τηνε πάντρευε με ένα πολύ καλό παλικάρι.»
Νίκος Καραμπουρνιώτης
