Τον Γεώργιο Μ. Κωνσταντινίδη τον έχουμε γνωρίσει από τα κόμικ στην ποντιακή διάλεκτο που μας χαρίζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Σήμερα όμως μοιράζεται μαζί μας ένα ποίημά του, μια κατάθεση στη μνήμη των διακοσίων ηρώων που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 από τους Ναζί στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Ανάμεσά τους, όπως μας γράφει και στο συνοδευτικό σημείωμα, ήταν κι ο θείος του, ο Αλέκος Κωνσταντινίδης, από το Βατούμ. Ήταν μόλις 44 ετών.
Το ποίημα απαγγέλλει με μοναδικό τρόπο ο Τάκης Βαμβακίδης. Ακολουθεί το σημείωμα του Γ.Μ. Κωνσταντινίδη.
Η πρώτη του Μάη είναι η μέρα της άνοιξης και των λουλουδιών.
Καλά και ωραία όλα αυτά, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα πιο ουσιώδη που συμβολίζει αυτή η μέρα.
Τους αγώνες των εργατών στο Σικάγο, για το ωράριο και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας. Γι’ αυτό η 1η του Μάη καθιερώθηκε ως εργατική απεργία και όχι αργία.
Και το σπουδαιότερο: Την 1η του Μάη το 1944, οι Γερμανοί φασίστες εκτέλεσαν ως αντίποινα διακόσιους Έλληνες πατριώτες στην Καισαριανή.
Ανάμεσά τους και ο θείος μου, αδελφός του πατέρα μου, Αλέκος Κωνσταντινίδης.
Γι’ αυτούς τους ήρωες που στάθηκαν όρθιοι ως το τέλος, έγραψα το ποίημα στην ποντιακή διάλεκτο και ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου τον ηθοποιό Τάκη Βαμβακίδη που δέχτηκε να το απαγγείλει τόσο όμορφα χωρίς δεύτερη σκέψη, και τον νεαρό λυράρη Δημήτρη Ακριτίδη για τη μουσική επένδυση.
Γεώργιος Μ. Κωνσταντινίδης,
Καλαμαριά 2023
