Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου η επιλογή του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι να μην αναφερθεί ούτε για μια στιγμή στα γεγονότα του ’74 και την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής παρέμβασής του. Ουσιαστικά ο Ουκρανός πρόεδρος ήταν προσκεκλημένος να μιλήσει σε μια χώρα που υπέστη θηριωδίες από μια πιο ισχυρή χώρα, όπως χαρακτηριστικά τόνισε στη συνέχεια η Πρόεδρος της Βουλής Αννίτα Δημητρίου, και όχι μόνο… ξέχασε να αναφερθεί σ’ αυτό αλλά και η σύνδεσή του έκλεισε πριν ολοκληρωθεί η ομιλία της Κύπριας πολιτικού.
Ενοχλημένος εμφανίστηκε με αυτό το σημείο και ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης που ήταν παρών στην παρέμβαση του Ουκρανού ομολόγου του.
«Δεν είναι αυτό το οποίο περιμέναμε σήμερα. Βεβαίως και αυτό θα έπρεπε να γίνει, θέλω να είμαι ευθύς και κατηγορηματικός, (όμως) αυτό που σήμερα αναμέναμε είναι να ακούσουμε αυτά που υποφέρει ο ουκρανικός λαός τώρα, αλλά τα ίδια είχαμε υποφέρει το 1974. Μας ενοχλεί το γεγονός ότι δεν υπήρξε η οποιαδήποτε αναφορά. Οι αρχές δικαίου δεν διακρίνουν μεταξύ κρατών και παραβιάζονται τα δικαιώματα των μεν αλλά αγνοούνται τα δικαιώματα των άλλων. Αυτό που εμείς πράξαμε είναι το προς τη διεθνή νομιμότητα καθήκον μας.
»Αν υπάρχουν άλλοι με ελαστικότερες συνειδήσεις ή που μπορεί να ανεχθούν ανάλογες πράξεις αρκεί να μην επηρεάζονται οι ίδιοι, αυτό είναι παντελώς ξένο από τις αρχές που διέπει μια ευρωπαϊκή χώρα και ιδιαίτερα μια χώρα που βίωσε και βιώνει ακόμα μέχρι και σήμερα τα δεινά μιας εισβολής, που στήθηκε ή αιτιολογήθηκε πάνω στα ίδια ακριβώς επιχειρήματα και πάνω στα ίδια, δυστυχώς, ανύπαρκτα γεγονότα», τόνισε μεταξύ άλλων ο Νίκος Αναστασιάδης.
Ο Ζελένσκι, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του που άρχισε μ’ ένα βίντεο από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς σε Οδησσό, Μποροντιάνκα, Μαριούπολη και άλλες πόλεις της Ουκρανίας, ανέφερε πως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θα κρίνει την επιβίωση, όχι μόνο της Ουκρανίας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης.
«Στόχος της Ρωσίας είναι να υπάρχει διχόνοια μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ρωσία λοιπόν, τους περισσότερους τους βλέπει ως ένα χρήσιμο εργαλείο, ή σε περίπτωση που κάποια χώρα δεν είναι τόσο ισχυρή, η Ρωσία την βλέπει ως έδαφος προς κατάκτηση», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Ουκρανός πρόεδρος, για να συμπληρώσει ότι η εισβολή της Ρωσίας ξεκίνησε το 2014 με την κατάκτηση της Κριμαίας. Αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει ειλικρινής διάλογος με τη Ρωσία.
Τι ζήτησε από την Κύπρο
Ο Ουκρανός πρόεδρος κατέθεσε και αιτήματα ενώπιον της κυπριακής Βουλής, τα οποία είναι τα εξής:
- Να κλείσουν όλα τα κυπριακά λιμάνια για Ρώσους
- Να σταματήσει η χορήγηση «χρυσών διαβατηρίων» σε Ρώσους
- Να σταματήσουν οι διπλές υπηκοότητες (σημειώνοντας πως δεν χρειάζεται να σταματήσει για Ρώσους που δεν υποστηρίζουν την εισβολή, ωστόσο, θα πρέπει να δοθούν στοιχεία)
- Να επιβληθεί εμπάργκο στις εισαγωγές ρωσικών ορυκτών καυσίμων από τη Ρωσία.
Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του ο Ουκρανός πρόεδρος ζήτησε την υποστήριξη της Κύπρου για την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Η Κύπρος, όπως και η Ουκρανία, είναι θύματα εισβολής και κατοχής μίας ισχυρότερης γείτονος χώρας»
Αμέσως μετά τον λόγο πήρε πρόεδρος του κυπριακού Κοινοβουλίου Αννίτα Δημητρίου που έσπευσε να καλύψει το αδικαιολόγητο κενό που φυσικά διπλωματικά εξηγείται.
«Η Κύπρος, όπως και η Ουκρανία, είναι θύματα εισβολής και κατοχής μίας ισχυρότερης γείτονος χώρας. Το 1974, η Τουρκία, που ήταν και εγγυήτρια δύναμη, εισέβαλε στην Κύπρο με αιτιάσεις ασύμβατες με τις πάγιες αρχές του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομιμότητας, όπως σήμερα η Ρωσία, και έκτοτε κατέχει το 37% του εδάφους της χώρας μας, ενός ευρωπαϊκού εδάφους. Για περισσότερο από 47 χρόνια, βιώνουμε τις οδυνηρές συνέπειες των κατάφωρων παραβιάσεων από την Τουρκία των αρχών του διεθνούς δικαίου και των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες νέων τετελεσμένων τόσο επί του εδάφους όσο και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως μέρους των ευρύτερων επεκτατικών σχεδιασμών της Τουρκίας», είπε μεταξύ άλλων η Αννίτα Δημητρίου.
Η λογική των δύο μέτρων και δύο σταθμών και η επιλεκτική ανοχή, και αναφέρομαι συγκεκριμένα στην Τουρκία, πρόσθεσε, «τόσον όσον αφορά τις κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου στην Κύπρο και αλλού, όσο και τη μη εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, δεν είναι μονάχα ιδιοτελής. Υπονομεύει τον επιδιωκόμενο αντίκτυπο των κυρώσεων, προσβάλλοντας όλη τη διεθνή κοινότητα, και θέτοντας εν αμφιβόλω την αποφασιστικότητα και την αξιοπιστία της».
Η Αννίτα Δημητρίου έκλεισε την τοποθέτησή της με δύο ευχές. «Εύχομαι το αυτονόητο. Ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και ο διάλογος να πρυτανεύσουν και να αποκατασταθεί σύντομα η ειρήνη και η σταθερότητα, δίνοντας πίσω την ελπίδα στους λαούς μας για ένα ευοίωνο και δημιουργικό μέλλον. Εύχομαι και ελπίζω αυτό να ισχύσει και για τη δική μου πατρίδα, η οποία εξακολουθεί να είναι ημικατεχόμενη, μοιρασμένη και αδικαίωτη».
