Η πιο πετυχημένη ξένη σταρ στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 1950, αρχές 1960 δεν ήταν μία ξανθιά Αμερικανίδα, μία εκρηκτική Ιταλίδα ή μία σοφιστικέ Γαλλίδα, αλλά μία Ινδή. Ναι, εκείνα τα χρόνια η Ναργκίς είχε φέρει σε δεύτερη μοίρα τη Μέριλιν, την Μπαρντό και τη Λόρεν.
Και ας απέχει το Νέο Δελχί πολλά-πολλά μίλια, και ας ήταν –και είναι– η ινδική γλώσσα δύσκολη και ακαταλαβίστικη.
Ναργκίς όπως Νάρκισσος
Το πραγματικό της όνομα ήταν Φατίμα Ρασίντ. Γεννήθηκε στην Καλκούτα την 1η Ιουνίου του 1929 και ήταν κόρη δύο διάσημων ηθοποιών της Ινδίας.
Έπαιξε για πρώτη φορά σε ταινία σε ηλικία 5 ετών. Η μητέρα της, όμως, είχε αντιρρήσεις να ακολουθήσει το δρόμο της, γνωρίζοντας τις δυσκολίες του χώρου.
Την έστειλε λοιπόν στο σχολείο –κάτι πολύ δύσκολο τη δεκαετία του ’30 στη χώρα–, με την ελπίδα να μην γίνει τελικά ηθοποιός.
Έλα όμως που το ταλέντο, η ομορφιά και οι θεατρικές παραστάσεις του σχολείου όχι μόνο δεν την αποθάρρυναν αλλά την προετοίμασαν για τη συναρπαστική συνέχεια.
https://www.facebook.com/100008994963638/videos/g.237226889786282/1015249649255983
Στα 14 της την ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων, ο οποίος την πήγε στον μεγάλο Ινδό σκηνοθέτη Μαχμπούντ Χαν. Η μητέρα εξακολουθούσε να έχει αντιρρήσεις, όμως η μικρή χρίστηκε πρωταγωνίστρια από την πρώτη κιόλας ταινία της.
Έγινε γρήγορα η πιο καλοπληρωμένη ηθοποιός της κινηματογραφικής βιομηχανίας της Ινδίας, της δεύτερης σε μέγεθος μετά το Χόλιγουντ.
Την ίδια εποχή ηγήθηκε μιας μεγάλης ανθρωπιστικής εκστρατείας, συγκεντρώνοντας ιδιαιτέρως μεγάλα ποσά για την ανακούφιση των λιμοκτονούντων κατοίκων της Βομβάης.
https://www.youtube.com/watch?v=90ooNta8icg
Έρωτας και τραγούδι
Και κάπου εκεί προέκυψε ο κινηματογραφικός της παρτενέρ Ρατζ Καπούρ. Για δέκα χρόνια περίπου ήταν το πιο δημοφιλές κινηματογραφικό ζευγάρι της Ινδίας. Ταυτόχρονα η φήμη της Ναργκίς άρχισε να εξαπλώνεται και πέρα από τα σύνορα της χώρας της.
Με την ταινία Mother India (Γη ποτισμένη με ιδρώτα) το πρόσωπό της έγινε το σύμβολο του αγώνα εκατομμυρίων γυναικών της Ινδίας απέναντι στην ανέχεια, στην καταπίεση και στην εκμετάλλευσή τους από την οικογένεια, τη θρησκεία και το κράτος. Το 1957 το φιλμ κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.
Η μεγάλη επιτυχία της συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960.Το 1958 παντρεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Σανί Ντατ, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα του Mother India – λέγεται ότι εκείνος την έσωσε από ένα ατύχημα με φωτιά. (Σε αυτό το περιστατικό μάλιστα βασίστηκε μία σκηνή στην ταινία Om shanti om.)
Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά (Σαντζάι, Ναμράτα, Πρία), με τον πρωτότοκο να γίνεται ένας πολύ επιτυχημένος ηθοποιός.
«Ο Μήτσος κλέβει τις Ινδίες»
Η Ναργκίς πρωταγωνίστησε κατά κύριο λόγο σε δραματικές ταινίες. Με πολλά τραγούδια.
Για να καταλάβετε για το μέγεθος της επιτυχίας της στην Ελλάδα, μέσα σε δύο δεκαετίες προβλήθηκαν πάνω από 110 ινδικές ταινίες, ενώ ένας κινηματογράφος στη Θεσσαλονίκη είχε το όνομα της ηθοποιού.
Μέσα από αυτά τα φιλμ λοιπόν αναδείχτηκαν πολλά τραγούδια που αργότερα διασκευάστηκαν στα ελληνικά. Αλλά, τι γινόταν με τα πνευματικά δικαιώματα; Πονεμένη ιστορία. Μέχρι που ξεκίνησε και «πόλεμος» μεταξύ των Ελλήνων συνθετών για την καταγωγή των τραγουδιών. Η πιο ονομαστή κόντρα ήταν του Απόστολου Καλδάρα με τον Βασίλη Τσιτσάνη.
Από την άλλη χτίστηκαν καριέρες, όπως του Μανώλη Αγγελόπουλου ή της Βούλας Πάλλας. Όπως καταλαβαίνετε η ατάκα «Ο Μήτσος κλέβει τις Ινδίες» του Αθηνόδωρου Προύσαλη στον Κώστα Βουτσά στο Θύμα δίνει ακριβώς το στίγμα της εποχής.
Μάλιστα σε ένα ελληνικό μελό των ’60s στους τίτλους αναγράφεται η… γκεστ εμφάνιση της Ναργκίς.
Όχι η Ινδή σούπερ σταρ δεν έπαιξε στην Ελλάδα. Απλά σε μια σκηνή η πρωταγωνίστρια παρακολουθεί στο σινεμά τη Ναργκίς και ο θεατής βλέπει λίγα λεπτά της ταινίας.
Φινάλε αλά Μπόλιγουντ
Από το 1970 η Ναργκίς άρχισε ν’ αποσύρεται από τον κινηματογράφο προκειμένου ν’ αφοσιωθεί στην οικογένειά της. Σε αυτή τη φάση την ενδιέφεραν και οι φιλανθρωπικές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Το 1980 εξελέγη βουλευτής και πρωτοστάτησε σε αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη κι ανακούφιση των κατώτερων κοινωνικά τάξεων, καθώς και για την εδραίωση μιας υγιούς κινηματογραφικής βιομηχανίας στη χώρα της.
Η πρώτη Ινδή ηθοποιός που κατέκτησε βουλευτικό αξίωμα δυστυχώς προσβλήθηκε από καρκίνο στο πάγκρεας κι έφυγε από τη ζωής στις 3 Μαΐου 1981 ενώ βρισκόταν στην Αμερική. Ήταν λίγο προτού γίνει 52 ετών.
Σπύρος Δευτεραίος
