Καθώς ζούμε ακόμα υπό την σκιά του κορονοϊού, τα ταξίδια συχνά απαιτούν την πραγματοποίηση test, είτε αυτά πρέπει να γίνουν πριν, είτε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
Μπαίνοντας στην Τουρκία, από το διεθνές αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, είναι πιθανό κάποιος ή κάποια να επιλεγεί για τυχαίο έλεγχο, όπως γίνεται και στην Ελλάδα άλλωστε.
Σε αυτό το σημείο οι περισσότεροι έχουμε κάνει αρκετά test για να γνωρίζουμε πώς ακριβώς γίνονται και στη συγκεκριμένη περίπτωση, μάλλον το rapid test το έκαναν κάπως βιαστικά και χωρίς προσοχή. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι είναι πιθανό να δώσει λανθασμένο αποτέλεσμα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι, όμως, ότι αν και για να μπεις στην Τουρκία απαιτείται η συμπλήρωση εγγράφου PLF, όπως και στην Ελλάδα, δεν είναι υποχρεωτικό να δώσεις τηλέφωνο ή email, αλλά μόνο διεύθυνση. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση θετικού τεστ, θα είναι πολύ δύσκολο να σε βρουν οι Αρχές άμεσα.
Κατά την επιστροφή, το γκρουπ, στο οποίο βρισκόμασταν, άρχισε να εμφανίζει σημάδια γρίπης, το οποίο φυσικά, μπορεί να είναι και κορονοϊός. Στην Τουρκία δεν πωλούνται self-test και έλεγχος γίνεται μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, όπως νοσοκομεία και όχι φαρμακεία, που σημαίνει ότι οι παθόντες δεν μπορούν να ελέγξουν εύκολα αν είναι θετικοί στον Covid-19.
Παρόλα αυτά υπήρχαν μέλη της ομάδας που δεν ήταν πλήρως εμβολιασμένα, που σημαίνει ότι έπρεπε να κάνουν test στο αεροδρόμιο πριν επιστρέψουν στις χώρες τους. Όλοι έκαναν rapid test με γρήγορα, αλλά όχι τόσο εγγυημένα αποτελέσματα και όλα βγήκαν αρνητικά, έτσι κατάφεραν να επιστρέψουν σπίτια τους. Συμπτώματα, που σχετίζονται, όμως, σχεδόν αποκλειστικά με τον κορονοϊό, όπως η έλλειψη γεύσης και όσφρησης είχαν ήδη αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους σε μερικούς. Το ότι πολλοί είχαν προσβληθεί, ήταν δεδομένο.
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε πολύ σύντομα, όταν self-test, που έκαναν άτομα με συμπτώματα, μετά την επιστροφή στο σπίτι τους, βγήκε θετικό. Πώς όμως όλα τα rapid test του αεροδρομίου βγήκαν αρνητικά;
Η ομάδα αποτελούταν συνολικά από περίπου 55 άτομα, εκ των οποίων περίπου το 20%, δηλαδή γύρω στα 10 με 15 άτομα ήταν ανεμβολίαστοι και όλοι έκαναν test στο αεροδρόμιο, πολλοί μάλιστα με συμπτώματα. Τα rapid test δεν είναι τόσο αξιόπιστα, αυτό είναι γεγονός, αλλά σίγουρα είναι πιο αξιόπιστα από τα self-test και με βάση τις πιθανότητες και εφόσον είχαν συμπτώματα, τουλάχιστον μερικοί από αυτούς έπρεπε να βγουν θετικοί.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, με τα test στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης; Γιατί γίνονται λάθος και γιατί τα αποτελέσματα τους δεν έχουν, στατιστικά, λογική; Και το σημαντικότερο, τι προβλήματα δημιουργεί αυτό στις χώρες που δέχονται τα κρούσματα που δεν έπιασαν εκεί;
Ερμιόνη Βλαχίδου
