Ο πρόεδρος του Ποντιακού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας Ονούφριος Γοροζίδης, μαζί με τη σύζυγό του Υπατία Γοροζίδη το γένος Σαββίδη, προχώρησαν στη μεταβίβαση 1.173 στρεμμάτων γης, προς την Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, παραδίδοντας στον επικεφαλής της εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο τα συμβόλαια.
Όπως είπε στο pontosnews.gr ο Ονούφριος Γοροζίδης, έχει συζητηθεί με τον Σεβασμιώτατο η Ιερά Μονή να είναι το τάμα στο όνομα της Παναγίας των Ποντίων, στην Παναγία Σουμελά.
Η έκταση που δόθηκε, βρίσκεται 95 χιλιόμετρα έξω από τη Μελβούρνη και ονομάζεται Flowerdale. Βρίσκεται σε υψόμετρο 760 μέτρων, με πανοραμική θέα.
Οι τίτλοι παραδόθηκαν στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και απομένουν οι νομικές διαδικασίες από το κράτος της Αυστραλίας για την πλήρη μεταβίβαση, η οποία θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους. Όπως μας είπε ο ομογενής επιχειρηματίας, ο Αρχιεπίσκοπος κατανόησε πλήρως την ανάγκη του Ιδρύματος να συνεισφέρει με όσα μέσα διαθέτει προς το έργο του. Μάλιστα τον χαρακτήρισε «φέρελπι ιεράρχη με ήθος και ευγενή ψυχισμό».
Θα είναι η πρώτη ανδρική ιερά μονή στην πολιτεία της Βικτώρια, κάτι που ήταν επιθυμία του Αρχιεπισκόπου. Η περιοχή είναι ιδανική για την κατασκευή μοναστηριού, αφού συνηθίζεται ακόμη και στην Ελλάδα, να χτίζονται οι μονές σε περιοχές απομακρυσμένες από τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Το σημαντικό γεγονός που σημειώνουμε, είναι ότι το ίδρυμα, όπως λέει ο πρόεδρός του, προσπαθεί επί 25 έτη να δωρίσει στην Αρχιεπισκοπή τη συγκεκριμένη έκταση, αλλά όλες τους οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό.
Αναφέρεται χαρακτηριστικά ο Ονούφριος Γοροζίδης στο ρόλο που έπαιξαν συγκεκριμένα άτομα «μηδενικού αναστήματος» όπως τα χαρακτηρίζει, τα οποία δεν ήθελαν να δεσμευτούν να χτίσουν μοναστήρι, αλλά ήθελαν να πάρουν την έκταση και να την αξιοποιήσουν υπέρ όλων των Ορθοδόξων μέσω ενός ασαφούς πνευματικού έργου, γεγονός που δεν καλλιεργούσε αίσθημα εμπιστοσύνης στο προεδρείο του Ιδρύματος που κατείχε τη γη, μια στάση που άλλαξε μετά την ακρόαση που έγινε από τον νέο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Και προσθέτει, ότι σαφώς και όλοι γνωρίζουν τις αγκυλώσεις και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν για τη μεταφορά της γης στην Ιερά Αρχιεπισκοπή, αλλά γνωρίζει επίσης και την ευγενή πρόθεση, καθώς και την εκκλησιαστική συνείδηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Βλέποντας όπως λέει, το μέλλον στο πρόσωπο του Σεβασμιωτάτου, το Ίδρυμα αποφάσισε να μη θέσει όρους για τη μεταφορά της γης στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας. Ο ειλικρινής λόγος του είναι η υπογραφή του προς όλους εμάς, υποστηρίζει ο Ονούφριος Γοροζίδης, σε μια προσπάθεια όσον αφορά αφορά στην ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά που εύχεται και προσεύχεται να ανεγερθεί και να ευοδώσει τα μέγιστα πνευματικά οφέλη.
Ο Ονούφριος Γοροζίδης είναι ο ομογενής που είχε κάνει προ καιρού μια ακόμη δωρεά, αυτή τη φορά στους Έλληνες συνοριοφύλακες του Έβρου, όπου στη μνήμη των θυμάτων, των 353.000 ψυχών της Ποντιακής Γενοκτονίας, είχε δωρίσει συμβολικά, 353 ειδικούς φακούς, στους ανθρώπους που φυλάγανε «Θερμοπύλες», όπως είχε πει.
Αλλά και στην Αυστραλία, το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, είχε αναλάβει όλο το κόστος μιας μεγάλης περιβαλλοντικής δράσης όπου πήραν μέρος 3.000 Πόντιοι για τη δενδροφύτευση της έκτασης που παραχωρήθηκε σήμερα για την ίδρυση του μοναστηριού, όταν το 2009 είχε καεί από τις μεγάλες πυρκαγιές που έπληξαν εκείνη την περίοδο τη χώρα.
Ρωτήσαμε τον ομογενή επιχειρηματία να μας πει, αν η νέα γενιά Ποντίων της Αυστραλίας έχει ποντιακή συνείδηση και μας απάντησε ότι, οι οικογένειες των νέων, οι ποντιακοί σύλλογοι, τα ιδρύματα και τα ομογενειακά σχολεία που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα, στο σύνολό τους, είναι ο ένας πυλώνας για τις νέες γενιές Ποντίων.
Όμως για να σταθεί στα πόδια του χρειάζεται κι έναν δεύτερο πυλώνα. Την πίστη. Η πίστη είναι ο λύχνος που φωτίζει τα σκοτάδια της ανθρωπότητας και θέτει ένα μεγάλο ερώτημα. Σκεφτείτε τι θα γινόταν η φυλή μας μετά τη Γενοκτονία δίχως την πίστη. Για να απαντήσει και πάλι ο ίδιος, πως θα ήταν αδύνατο να επιβιώσουν.
Στην Αυστραλία, λέει, βιώνουν τη βαθιά χαραγμένη Ορθόδοξη πίστη στα σπλάχνα των Ποντίων καθώς ο νέος Αρχιεπίσκοπος τους οδηγεί στο Χριστό με μεγάλο αίσθημα ευθύνης.
Κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να δημιουργήσει μια εξωστρεφή ιερά Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας που προσανατολίζει τις νέες γενιές με φυσική παρουσία και έργο.
Ακόμη μας διαβεβαιώνει ότι οι ποντιακοί σύλλογοι και τα ιδρύματα κάνουν επίσης ένα πολύ σπουδαίο έργο. Όλοι εργάζονται κι όλοι δίνουν με την ψυχή τους σε κάτι κοινό. Αυτό το κοινό πεδίο θα πρέπει, όπως λέει, να είναι ο τόπος συνάντησης, χωρίς περιχαρακώματα. Και συμπληρώνει πως σε κανέναν δεν ανήκει το παραμικρό. Είμαστε μοναχά το χέρι που κρατάει μια σκυτάλη και θα πρέπει να την παραδώσει ακέραιη στις επόμενες γενιές.
Τέλος ο Ονούφριος Γοροζίδης στέλνει το μήνυμά του από τη μακρινή Αυστραλία, προς όλους τους Έλληνες που ζουν στην πατρίδα.
«Η Ελλάδα διέρχεται μιας πολυεπίπεδης κρίσης που κλονίζει όλες τις εκφάνσεις της ζωής των πολιτών της, Ποντίων και μη. Ωστόσο ένα πράγμα πρέπει να παραμείνει ακέραιο. Η πίστη μας στην αξία της ίδιας της ζωής και η προστασία της ζωής. Η ανθρώπινη ζωή είναι ένα αγαθό που δεν διαπραγματεύεται και η μη διαπραγμάτευση αποτελεί μέρος της αξιοπρέπειάς μας ως κοινωνίας στο σύνολό της.
»Είμαι πεπεισμένος πως η λύση για όλα τα θέματα των Ελλήνων βρίσκεται μέσα στους κόλπους της κοινωνίας της πατρίδας μας. Ας δοθεί χώρος και χρόνος σε νέους και αμόλυντους. Είμαστε τόσο άξιος και τολμώ να πω αξιοθαύμαστος λαός. Μας το μαρτυρούν τα επιτεύγματά μας.
»Απλώς κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε να συμφιλιωνόμαστε μεταξύ μας. Όποιος αγαπάει τον Παρθενώνα δεν οφείλει να βλέπει από συναισθηματικής απόστασης την Αγια-Σοφιά, αλλά ούτε και το αντίθετο. Οι έννοιες είναι τόσο μεγάλες και βαθιά θεμελιωμένες μέσα μας. Ας τις ενώσουμε ως κομμάτια των εαυτών μας κι ας προχωρήσουμε μπροστά».
Κρικόρ Τσακιτζιάν
